Μετά την προέλαση του Κόκκινου Στρατού στη Βαλκανική Χερσόνησο, οι σοβιετικές δυνάμεις κατευθύνθηκαν προς την Πολωνία. Στο πλαίσιο της Επιχείρησης Βιστούλα-Όντερ, τα σοβιετικά στρατεύματα κατέλαβαν τη Βαρσοβία στα μέσα Ιανουαρίου του 1945 και στη συνέχεια προήλασαν στο εσωτερικό της Γερμανίας σε ένα μέτωπο πεντακοσίων περίπου χιλιομέτρων. Σύντομα η Άνω Σιλεσία και η Ανατολική Πρωσία περιήλθαν στην κατοχή των Σοβιετικών, οι οποίοι έφτασαν έως τον ποταμό Όντερ, εξήντα χιλιόμετρα ανατολικά του Βερολίνου.
Στις 9 Μαρτίου, η Γερμανία έθεσε σε εφαρμογή το αμυντικό σχέδιο για την υπεράσπιση του Βερολίνου (Επιχείρηση Κλαούζεβιτς) και στις 20 Μαρτίου πραγματοποιήθηκαν οι πρώτες προετοιμασίες στα περίχωρα της πόλης υπό τις εντολές του Γκόταρντ Χάινριτσι. Τα σοβιετικά στρατεύματα υπό τις εντολές του στρατάρχη Γκεόργκι Ζούκοβ, εκδήλωσαν την επίθεσή τους για την κυρίευση της γερμανικής πρωτεύουσας στις 16 Απριλίου. Προάγγελος της μάχης για το Βερολίνο ήταν η μεγάλη σοβιετική επίθεση κατά των γερμανικών θέσεων στα Υψώματα Ζέελοβ. Στις 19 Απριλίου οι Σοβιετικοί κατάφεραν μεν να διασπάσουν και την τελευταία γραμμή άμυνας των Γερμανών στα Υψώματα Ζέελοβ, έχοντας υποστεί όμως σημαντικές απώλειες τόσο σε έμψυχο δυναμικό όσο και σε τεθωρακισμένα οχήματα.
Το ενδιαφέρον της «Καθημερινής» για την εξέλιξη του πολέμου στο Ανατολικό Μέτωπο υπήρξε εξαρχής έντονο. «Εις το Βερολίνον ακούονται τα σοβιετικά τηλεβόλα, τα οποία ήνοιξαν την νέαν επίθεσιν του ερυθρού στρατού κατά μήκος του μετώπου του Όντερ. Ο Γερμανός πολεμικός ανταποκριτής μεταδίδει ότι η κατά μέτωπον μεγάλη επίθεσις κατά του Βερολίνου ήρχισε μεταξύ του Σβεντ και της Φραγκφούρτης (επί του Όντερ). Η προ πολλού αναμενομένη γενική επίθεσις του Στάλιν προς ένωσιν των στρατευμάτων του μετά των συμμάχων του του Δυτικού Μετώπου, αναφέρουν άλλαι πληροφορίαι, ήρχισε σήμερον ολίγον πριν από τα εξημερώματα και ανεπτύχθη ταχέως με ισχυρά πλήγματα εις τρία σημεία επί μετώπου 320 χλμ. […] Τελευταίαι πληροφορίαι αναφέρουν ότι ο ερυθρός στρατός προήλασε 19 χλμ. Δυτικώς του Όντερ και έφθασεν εις την περιοχήν του Ζέλοου, εις απόστασιν μόνον 44 χλμ. από του Βερολίνου επί της απ’ ευθείας οδού Κιούστριν-Βερολίνου. Τα σοβιετικά στρατεύματα κατέχουν τώρα τριγωνικόν προγεφύρωμα πλάτους 32 χλμ. δυτικώς του Όντερ, απέναντι ακριβώς του Βερολίνου» ανέφερε χαρακτηριστικά η εφημερίδα στις 17 Απριλίου.
Οι αμυντικές θέσεις των Γερμανών στα Υψώματα του Ζέελοβ ήταν και η τελευταία γραμμή άμυνας ανατολικά του Βερολίνου. Μετά το τέλος της μάχης, στις 19 Απριλίου, ο δρόμος για το Βερολίνο ήταν πλέον ανοιχτός για τα σοβιετικά στρατεύματα. Η «Καθημερινή» έγραψε στις 21 Απριλίου πως «Η είσοδος των Ρώσσων εις το Βερολίνον εθεωρείτο ως επικειμένη την νύκτα καθόσον οι Γερμανοί στρατιωτικοί κριτικοί απεκάλυψαν ότι μία φάλαγξ του Ερυθρού στρατού διήλθεν έξωθι του Φύρστενβαλντ και έφθασεν εις το δάσος το οποίον περιβάλλει το Χάνγκελσμπεργκ, 8 μίλλια από τα νοτιοανατολικά προάστεια του Βερολίνου. Ταυτοχρόνως άλλη ρωσσική φάλαγξ προς βορράν ευρίσκετο ακριβώς ανατολικώς του Στραουσμπεργκ, πλησιεστέρου την στιγμήν ταύτην σημείου προς το κέντρον της πρωτευούσης, αλλά απέχοντος 10 μίλλια από τα προάστεια. Τρίτη φάλαγξ προήλασε προς την περιοχήν του Προτοέλ, 16 μίλλια Β.Α. του Βερολίνου. Ο εν λόγω στρατιωτικός κριτικός προσθέτει ότι η μάχη δια το Βερολίνον εισήλθεν εις την αποφασιστικήν της φάσιν».
Επιμέλεια στήλης: Μυρτώ Κατσίγερα, Βασίλης Μηνακάκης, Αντιγόνη-Δέσποινα Ποιμενίδου, Θανάσης Συροπλάκης
