Η συγκεκριμένη αγορά είναι μικρή – τόσο, που κάποιοι υποστηρίζουν ότι δεν αξίζει τον κόπο να ασχολείται κανείς μαζί της. Κάποιοι άλλοι, όμως, που αρέσκονται στο ρίσκο, λένε ότι, υπό προϋποθέσεις, μπορεί να αποδειχθεί το success story της χρονιάς. Ο λόγος αφορά στα ελληνικά governor bonds. Σύμφωνα με παράγοντες της αγοράς, το «βάθος» της δεν ξεπερά τα 10 δισ. ευρώ. Αν σε αυτά συμπεριληφθούν τα τραπεζικά που «κυκλοφορούν» και κάποια εταιρικά, όπως, για παράδειγμα, αυτά της ΔΕΗ ή των ΕΛΠΕ, μπορεί να φθάνει κοντά στα 14 με 15 δισ. ευρώ.
Αυτό το πακέτο, λοιπόν, τώρα τελευταία, αρχίζει να προσελκύει το ενδιαφέρον ολοένα και περισσότερων ξένων διαχειριστών. Η λογική που το ξαναβλέπουν είναι σχετικά απλή, όπως εξηγείται από κάποιους από αυτούς στην «Κ». Στηρίζεται, κατ’ αρχήν, στην προοπτική ότι με τον έναν ή τον άλλον τρόπο η ελληνική κυβέρνηση θα τα βρει με τους δανειστές – εταίρους της χώρας, μέσα στο αμέσως προσεχές διάστημα, και θα κλείσει μια συμφωνία. Σε αυτή την περίπτωση, προβλέπουν ότι η απόδοση των συγκεκριμένων ομολόγων «θα πάρει» τουλάχιστον 40% μέσα σε διάστημα λιγότερο από 1,5 μήνα. Ορισμένοι βλέπουν τα governor bonds να διαπραγματεύονται κοντά στα 70 με 75 σεντς σε διάστημα μικρότερο των 50 ημερών μετά τη συμφωνία.
«Εννοείται ότι μια τέτοια εξέλιξη, αν δρομολογηθεί, θα είναι super» λένε οι ξένοι διαχειριστές και θυμούνται, προς επίρρωση της απόφασής τους να τοποθετηθούν στο προϊόν, ανάλογες περιστάσεις στο πρόσφατο ελληνικό παρελθόν, κατά τις οποίες κάποιοι τολμηροί εξασφάλισαν μεγάλα κέρδη. «Αν σκεφτείτε ότι σήμερα η Ιρλανδία εκδίδει ομόλογα με αρνητικό επιτόκιο, μπορείτε να αντιληφθείτε τι θα συνεπάγεται για όσους διαχειριστές επιλέγουν την Ελλάδα, ποντάροντας στο ότι το story θα επαναληφθεί» λένε και ξαναλένε, θέλοντας από κάποια στιγμή και μετά να… πείσουν και τους ίδιους τους εαυτούς τους για την ορθότητα της απόφασής τους. Κι αυτό γιατί εμπεριέχει μεγάλο ρίσκο. Αυτή τη στιγμή οι διαπραγματεύσεις της ελληνικής κυβέρνησης με τους εταίρους είναι σε εξέλιξη και τίποτα δεν προοιωνίζεται, προς το παρόν, τη θετική τους κατάληξη. Οπερ σημαίνει ότι οι τοποθετήσεις που γίνονται σήμερα μπορεί να «εξαϋλωθούν», προκαλώντας νέες ζημίες, έστω και αν δεν είναι μεγάλες. Αλλωστε -το είπαμε- η αγορά είναι όλη κι όλη της τάξης των 15 δισ. ευρώ, το πολύ. Αν όμως το σενάριο βγει και φέρει κέρδη, τότε μπορεί να ισοφαριστούν οι πολύ μεγάλες απώλειες που καταγράφουν όλα τα ξένα funds στην Ελλάδα.
Αυτή τη στιγμή υπάρχουν χαρτοφυλάκια που αγόρασαν μετοχές στα 50 και στα 60 σεντς και τις βλέπουν να διαπραγματεύονται κάτω από τα 10. Υπάρχουν επίσης χαρτοφυλάκια που έχουν «ρίξει» στην Ελλάδα ένα δισ. και από αυτά τα 700 – 800 εκατ. είναι «κόκκινα». Κατά συνέπεια, η ελπίδα για ένα success story οφείλει να είναι ζωντανή. Αλλωστε δεν πάει και πολύς καιρός από τότε που κάποιοι αποφάσισαν να μπουν στην «κουρεμένη» ελληνική αγορά ομολόγων -αμέσως μετά το PSI- κι ενώ όλοι τους αντιμετώπιζαν περίπου ως τρελούς, κατέγραψαν κέρδη της τάξης του 70%. Για να υπάρχει ένα μέτρο σύγκρισης, στα μεγάλα ξένα μαγαζιά, όταν η μέση απόδοση μιας τοποθέτησης είναι κοντά στο 12% θεωρείσαι σούπερ επιτυχημένος…
