Με τα βλέμματα στραμμένα στην ελληνική περίπτωση εξακολουθούν να είναι δεκάδες αναλυτές ξένων τραπεζών και διαχειριστές μεγάλων funds. Ο στόχος; Να λύσουν τον γρίφο της επόμενης μέρας και να αποφασίσουν αν πρέπει «να αγοράσουν Ελλάδα».
Μέχρι στιγμής και παρά το γεγονός ότι τα ξένα επενδυτικά κεφάλαια κάνουν μεγάλο θόρυβο, κυρίως πέριξ της πλατείας Συντάγματος, οι τοποθετήσεις τους εξακολουθούν να είναι συγκρατημένες. Στην πραγματικότητα, μόλις τρία από αυτά πρωταγωνιστούν, συγκεντρώνοντας πάνω τους τα φώτα ενδιαφέροντος. Ο λόγος αφορά στο York Capital, το Third Point και το Fairfax. Τα υπόλοιπα προτιμούν να κρατούν, προς το παρόν τουλάχιστον, ρόλο δευτεραγωνιστού.
Οι «τρεις σωματοφύλακες», μέχρι σήμερα, έχουν ρίξει στην ελληνική αγορά περί τα 500 με 600 εκατ. ευρώ, ποσό το οποίο βεβαίως δεν είναι ευκαταφρόνητο, αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορεί κανείς να ισχυρισθεί ότι τον αφήνει και… άφωνο. Τοποθετήσεις στο κομμάτι της αξιοποίησης ακινήτων («Πανγαία», Efg Eurobank Properties) ή στον κατασκευαστικό – ενεργειακό κλάδο (όμιλος Περιστέρη κ.ά.) δείχνουν να είναι οι περισσότερο προτιμητέες, ίσως επειδή εκεί διακρίνονται μεγαλύτερες ευκαιρίες.
Το ίδιο ισχύει και με τον τουριστικό – ξενοδοχειακό κλάδο, όπου στην κορυφή της πυραμίδας βρίσκεται η πώληση του Αστέρα. Αλλά και εκεί, όπως λένε παράγοντες της αγοράς, θα πρέπει να περιμένουμε άλλον 1 με 1,5 χρόνο, για να ολοκληρωθεί το project. Ο λόγος; «Υπάρχουν προϋποθέσεις που θα πρέπει να εκπληρωθούν προηγουμένως, ενώ βασική παράμετρος για να κυλήσουν όλα ομαλά είναι να μη σημειωθεί καμία εμπλοκή στο Συμβούλιο της Επικρατείας», επισημαίνεται. Το θετικό στοιχείο, ωστόσο, είναι ότι το deal έχει πάρει τον δρόμο του.
Αντιθέτως, δεν μπορεί κανείς να ισχυρισθεί το ίδιο σε ό,τι αφορά τις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας, γενικότερα, όπως τουλάχιστον τις «διαβάζουν» οι ξένοι αναλυτές. Για παράδειγμα, μεσοβδόμαδα κυκλοφόρησε μια έκθεση της γερμανικής τράπεζας Berenberg, υπό τον εύγλωττο τίτλο: «Ανάκαμψη της Ευρώπης: Μπορεί η Ελλάδα να συμμετάσχει;». Η απάντηση, που προκύπτει από το σχετικό κείμενο, κάθε άλλο παρά θετική μπορεί να θεωρηθεί. Αιτίες; Σύμφωνα με τους Γερμανούς αναλυτές, το αυξημένο πολιτικό ρίσκο, η κρίση στη γειτονική Τουρκία, η ασφυξία από πλευράς ρευστότητας και το υπάρχον φορολογικό καθεστώς.
Το… παρήγορο της υπόθεσης είναι πως οι συντάκτες της έκθεσης παραδέχονται ότι η Ελλάδα έχει περισσότερη ανάγκη από μεταρρυθμίσεις, παρά από επιπλέον λιτότητα. Το γενικό συμπέρασμα, ωστόσο, είναι μάλλον απαισιόδοξο ως προς τη συνολική εικόνα. Και αυτό είναι που προβληματίζει. Βεβαίως, τοποθετήσεις ξένων κεφαλαίων στο Χρηματιστήριο Αθηνών (Χ.Α.) γίνονται, ενώ και τα ελληνικά ομόλογα «σκουπίζονται» από την πρωτογενή και τη δευτερογενή αγορά.
Ωστόσο, «η αίσθηση που μας δίνουν αυτοί οι διαχειριστές είναι ότι έρχονται για να πάρουν μια απόδοση της τάξης του 10% και του 15% και μόλις την κατοχυρώσουν, φεύγουν», παραδέχονται ακόμα και Ελληνες τραπεζίτες, για να κλείσουν διερωτώμενοι: «Από τέτοιους επενδυτές, όμως, έχουμε ανάγκη;».
