Ο Ελον Μασκ έχει δηλώσει ότι σε δέκα με είκοσι χρόνια η εργασία θα είναι προαιρετική, ενώ ο πιο συγκρατημένος συνιδρυτής της Anthropic Ντάριο Αμοντέι έγραφε στις αρχές του έτους ότι το 50% των εισαγωγικών θέσεων εργασίας υπαλλήλων γραφείου θα επηρεαστεί ριζικά μέσα στα επόμενα ένα με πέντε χρόνια. Οι συγκεκριμένες δηλώσεις δεν έγιναν στα κρυφά. Είναι δημόσιες και συνοδεύτηκαν από τεχνολογικά άλματα που αλλάζουν τη ζωή των ανθρώπων.
Κι όμως ενώ συντελείται κοσμογονία αλλαγών, στην προεκλογική Ελλάδα συμπεριφερόμαστε σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Ουδείς μιλάει για το θέμα. Η αντιπολίτευση προσπαθεί να επωφεληθεί πολιτικά από την ακρίβεια, την ώρα που οι ψηφοφόροι της λόγω της AI τα αμέσως επόμενα χρόνια είναι πιθανό να βρεθούν χωρίς δουλειά. Αλλά γι’ αυτό, το τόσο άμεσο, δεν προτείνει τίποτα. Ακόμη και στο κυβερνών κόμμα, παρά το βιβλίο του Θόδωρου Σκυλακάκη («Η εκτόπιση της εργασίας»), δεν φαίνεται να υπάρχει προετοιμασία γι’ αυτά που έρχονται.
Για παράδειγμα, το ελληνικό σύστημα παιδείας διαθέτει πληθώρα τμημάτων μελλοντικών ανέργων, αλλά κανένα για τις νέες σπουδές όπως η τεχνητή νοημοσύνη. Τα ιδιωτικά πανεπιστήμια από τα οποία περιμέναμε μια νέα πνοή, ακόμη χειρότερα. Στρέφονται και στρέφουν τους φοιτητές στις πιο κορεσμένες επιστήμες, από εκεί όπου θα εξέλθουν οι μελλοντικοί άνεργοι, τα επαγγέλματα της γνώσης, όπως η Νομική και η Ιατρική.
Οι πιο προχωρημένοι τεχνολογικά τομείς της οικονομίας δείχνουν και αυτοί να το σκέφτονται. Οι τράπεζες έχουν κάνει τεχνολογικά άλματα που έχουν αυξήσει την παραγωγικότητά τους σε επίπεδα-ρεκόρ, αλλά για να ανοίξεις έναν απλό λογαριασμό για το ανήλικο παιδί σου θα πρέπει να κλείσεις ραντεβού και αφού φας μια ώρα, να κληθείς να υπογράψεις σε χαρτί (όχι ηλεκτρονικά) πάνω από 40 άχρηστες σελίδες. Ακόμη και η ΑΑΔΕ, που όλοι καμαρώνουμε για τα τεράστια επιτεύγματά της τα τελευταία χρόνια στον εκσυγχρονισμό και στον περιορισμό της φοροδιαφυγής, επέστρεψε στη δημιουργία χώρων απευθείας επαφής με τον συναλλασσόμενο (mypoint). Προφανώς έρχεται να καλύψει μια ανάγκη πολλών πολιτών. Μήπως ωστόσο πρέπει να συνεχίσουμε να επενδύουμε στην εκπαίδευση χρήσης των νέων τεχνολογιών; Αντί να καταργήσουμε τα ΚΕΠ, οι εργασίες των οποίων έχουν πλέον υποκατασταθεί ηλεκτρονικά και κακώς υπάρχουν, εμείς δημιουργούμε νέους χώρους «εξυπηρέτησης».
Στις μεταφορές παρατηρούσε ένας αναγνώστης ότι δύο λεωφορειακές γραμμές (Α7 και 550) που κάνουν για ένα κομμάτι την ίδια διαδρομή από Λ. Αλεξάνδρας έως Κηφισιά, φτάνουν στη στάση σχεδόν πάντα ταυτόχρονα, χωρίς να ασχολείται κανείς με το κενό κάλυψης που δημιουργούν στη συχνότητα των δρομολογίων. Ούτε λόγος προφανώς για AI και όχι μόνο στις μεταφορές, και αυτό δεν κρύβεται και ήδη κοστίζει.
