Εν αναμονή ενός αντικειμενικού μηχανισμού προσδιορισμού των αυξήσεων στα μακροχρόνια συμβόλαια υγείας, οι ασφαλιστικές εφαρμόζουν αυξήσεις που κατά μέσον όρο κινούνται κοντά στο 8%, αλλά περισσότεροι από τους μισούς ασφαλισμένους επιβαρύνονται με αυξήσεις άνω του 8%. Αυτό διαπιστώνει η Ανεξάρτητη Αρχή Ελέγχου της Αγοράς και Προστασίας του Καταναλωτή για τις αναπροσαρμογές στα μακροχρόνια συμβόλαια υγείας κατά το 2026, επισημαίνοντας παράλληλα ως εξίσου σημαντικό πρόβλημα την έλλειψη διαφάνειας και την τεκμηρίωση των αυξήσεων.
Στην πρώτη συγκεντρωτική ανάλυση που πραγματοποίησε για τις αναπροσαρμογές του 2026 στα μακροχρόνια συμβόλαια υγείας, η Αρχή επεξεργάστηκε στοιχεία από έντεκα ασφαλιστικές εταιρείες που καλύπτουν 231.797 ασφαλισμένους και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η μέση αύξηση διαμορφώνεται στο 7,49%, όταν υπολογίζεται ανά ασφαλισμένο και στο 8,20% όταν σταθμίζεται με βάση την αξία των ασφαλίστρων.
Το στοιχείο όμως που ξεχωρίζει είναι ότι πίσω από τον μέσο όρο κρύβονται σημαντικές αποκλίσεις. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Αρχής, το 56,13% των ασφαλισμένων είδε αύξηση άνω του 8%, ενώ το 15,93% αντιμετώπισε αυξήσεις άνω του 9%. Με άλλα λόγια, περισσότεροι από ένας στους δύο ασφαλισμένους βρέθηκαν αντιμέτωποι με επιβαρύνσεις υψηλότερες από το επίπεδο που αποτυπώνει ο μέσος όρος.
Η Αρχή δεν χαρακτηρίζει συνολικά ακραίες τις αυξήσεις. Αντιθέτως, αναφέρει ότι καταβλήθηκε προσπάθεια συγκράτησής τους. Ωστόσο επισημαίνει ότι το βασικό πρόβλημα δεν είναι μόνο το ύψος των αναπροσαρμογών, αλλά κυρίως η αδυναμία των ασφαλισμένων να κατανοήσουν πώς αυτές προκύπτουν. Οπως αναφέρει, σε πολλές περιπτώσεις δεν διαχωρίζεται με σαφήνεια ποιο μέρος της αύξησης οφείλεται στη μετάβαση του ασφαλισμένου σε υψηλότερη ηλικιακή κατηγορία, ποιο στην αύξηση του κόστους νοσηλείας, ποιο στη συχνότερη χρήση υπηρεσιών υγείας και ποιο στους συμβατικούς όρους που προβλέπονται στα ασφαλιστήρια συμβόλαια. Παράλληλα, οι ενημερωτικές επιστολές των εταιρειών δεν ακολουθούν ενιαία μορφή και συχνά δεν περιλαμβάνουν με ευκρίνεια το παλαιό και το νέο ασφάλιστρο, το ακριβές ποσοστό αύξησης και τη βάση υπολογισμού του. Η Αρχή θεωρεί ότι ο ασφαλισμένος πρέπει να μπορεί να γνωρίζει όχι μόνο πόσο αυξάνεται το ασφάλιστρό του, αλλά και γιατί αυξάνεται και προτείνει ως ελάχιστη απαίτηση διαφάνειας τη σαφή αναγραφή του παλαιού ποσού που πλήρωνε ο ασφαλισμένος, του νέου, του ποσοστού της αύξησης, την ημερομηνία εφαρμογής και τη σύντομη εξήγηση των βασικών παραγόντων αύξησης.
Να σημειωθεί ότι οι αυξήσεις του 2026 έγιναν στο κενό αέρος που δημιούργησε η απουσία του ετήσιου δείκτη αναπροσαρμογής ασφαλίστρων, που αναμένεται να καθοριστεί από την ΕΛΣΤΑΤ. Παρά την απουσία μιας αντικειμενικής βάσης, οι αυξήσεις ήταν ποσοστιαία υψηλότερες από τις αποζημιώσεις που καταβλήθηκαν την ίδια χρονιά. Συγκεκριμένα, τα ασφάλιστρα υγείας ανήλθαν το 2025 σε 569 εκατ. ευρώ, αυξημένα κατά 6,2% σε σχέση με το 2024. Την ίδια περίοδο οι αποζημιώσεις αυξήθηκαν κατά 2,3%, φθάνοντας τα 627 εκατ. ευρώ.
Η σύγκριση αυτή τροφοδοτεί τα επιχειρήματα των καταναλωτικών οργανώσεων, οι οποίες υποστηρίζουν ότι οι αυξήσεις των ασφαλίστρων δεν συμβαδίζουν πάντα με την πραγματική μεταβολή του κόστους. Από την άλλη πλευρά, οι ασφαλιστικές εταιρείες επισημαίνουν ότι οι αποζημιώσεις παραμένουν υψηλότερες από τα ασφάλιστρα που εισπράττονται, ενώ στο κόστος του κλάδου πρέπει να προστεθούν οι προμήθειες, τα λειτουργικά έξοδα, οι αντασφαλίσεις και οι λοιπές τεχνικές επιβαρύνσεις.
