Σε κατάσταση εγρήγορσης και προβληματισμού βρίσκεται το οικοσύστημα του ελληνικού τουρισμού, καθώς η αντίστροφη μέτρηση για τις κυβερνητικές ανακοινώσεις της προσεχούς Δευτέρας που αφορούν το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τον Τουρισμό (ΕΧΠΤ) έχει πυροδοτήσει μπαράζ θεσμικών παρεμβάσεων.
Οι ξενοδόχοι εκφράζουν φόβους ότι το νέο πλαίσιο ενδέχεται να επηρεάσει αναδρομικά υφιστάμενες επενδύσεις, δημιουργώντας συνθήκες ανασφάλειας δικαίου. Ιδιαίτερα έντονη είναι η αντίδραση από την Ενωση Ξενοδόχων Ρόδου, η οποία αντιτάσσεται σθεναρά στην υιοθέτηση «οριζόντιων κοφτών» στη δυναμικότητα των καταλυμάτων, ειδικά στις περιοχές που χαρακτηρίζονται ως κορεσμένες ή «κόκκινες ζώνες». Οι εκπρόσωποι των Ροδίων ξενοδόχων επισημαίνουν ότι τέτοιοι περιορισμοί στερούνται επιστημονικής τεκμηρίωσης και θα οδηγήσουν σε απώλεια ανταγωνιστικότητας έναντι άλλων προορισμών της Μεσογείου, ενώ ζητούν να ληφθούν υπόψη οι ιδιαιτερότητες κάθε νησιωτικής περιοχής.
Παράλληλα, η Συνομοσπονδία Επιχειρηματιών Τουριστικών Καταλυμάτων Ελλάδος (ΣΕΤΚΕ) εξέφρασε την έντονη ανησυχία της για τον πιθανό αποκλεισμό των μη κύριων τουριστικών καταλυμάτων από τις νέες ρυθμίσεις. Η ΣΕΤΚΕ καταγγέλλει «ζητήματα θεσμικής τάξης», υποστηρίζοντας ότι οι μικρές οικογενειακές επιχειρήσεις, που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της ελληνικής φιλοξενίας, παραγκωνίζονται από τη διαδικασία διαβούλευσης.
Την αρχή είχε κάνει από την Τρίτη ο πρόεδρος του Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων (ΣΕΤΕ), Γιάννης Παράσχης, με επιστολή του προς τα συναρμόδια υπουργεία Περιβάλλοντος και Τουρισμού. Στο κείμενό του, ο κ. Παράσχης υπογραμμίζει την ανάγκη για έναν «ειλικρινή και θεσμικά οργανωμένο διάλογο», εκφράζοντας την έντονη δυσαρέσκεια του Συνδέσμου για το γεγονός ότι ο κλάδος δεν έχει λάβει γνώση του οριστικού κειμένου που πρόκειται να παρουσιαστεί.
Στον αντίποδα, το μέτωπο των αντιδράσεων συμπληρώνεται από τις πάγιες θέσεις περιβαλλοντικών οργανώσεων, όπως η ΕΛΛΕΤ και η WWF Ελλάς, που έχουν εκφραστεί ήδη εδώ και πολύ καιρό, ενώ ορισμένες επαναφέρουν τις τελευταίες λίγες μέρες την κριτική τους, για ένα πλαίσιο που θεωρούν «υπερβολικά ελαστικό». Οι οργανώσεις αυτές υποστηρίζουν ότι το σχέδιο αποτυγχάνει να θέσει αυστηρά όρια στη δόμηση, ειδικά σε παρθένες περιοχές και ακατοίκητα νησιά, ενώ επιμένουν ότι η κλιματική κρίση επιβάλλει τη χρήση της «φέρουσας ικανότητας» ως απαράβατο κριτήριο για κάθε νέα άδεια.
