Η έλλειψη ταλέντων, η γήρανση του ανθρώπινου δυναμικού και η συνταξιοδότηση έμπειρων στελεχών, καθώς και η αυξανόμενη αυτοματοποίηση των διαδικασιών προσλήψεων, διαμορφώνουν ένα νέο, άκρως απαιτητικό περιβάλλον για εργοδότες και υποψηφίους. Κυρίως για τους Ελληνες, καθώς έρευνα του ομίλου ManpowerGroup καταδεικνύει ότι το 80% των Ελλήνων εργοδοτών (και το 74% των εργοδοτών παγκοσμίως) αντιμετωπίζει δυσκολίες στην εξεύρεση ανθρώπινου δυναμικού με τις απαιτούμενες δεξιότητες.
Ιδιαίτερη βαρύτητα αποκτά το ζήτημα της γήρανσης του ανθρώπινου δυναμικού. Στην Ελλάδα, το 58% των εργοδοτών δηλώνει ότι η γήρανση και η συνταξιοδότηση έμπειρων εργαζομένων έχουν ήδη ουσιαστικό αντίκτυπο στις πρακτικές προσλήψεων.
Οι υπηρεσίες επικοινωνίας καταγράφουν τη μεγαλύτερη επιβάρυνση, με 63% διεθνώς και 62% στην Ελλάδα, γεγονός που συνδέεται με τη δομή του κλάδου: υψηλό ποσοστό εργαζομένων με πολυετή εμπειρία, βαθιά γνώση κρίσιμων υποδομών και εξάρτηση από legacy τεχνολογίες. Η σταδιακή αποχώρησή τους οδηγεί σε απώλεια τεχνογνωσίας, ενώ η παράλληλη μετάβαση σε νέες ψηφιακές τεχνολογίες εντείνει τη ζήτηση για δεξιότητες που παραμένουν περιορισμένες στην αγορά.
Υψηλός αντίκτυπος καταγράφεται επίσης στα καταναλωτικά αγαθά και υπηρεσίες (60%) και στη βιομηχανία και στα υλικά (58%), όπου η αποχώρηση έμπειρου προσωπικού αυξάνει την ανάγκη αντικατάστασης εξειδικευμένων ρόλων. Στις μεταφορές και τα logistics (56%) η γήρανση επηρεάζει κρίσιμες επιχειρησιακές λειτουργίες, στις οποίες η εμπειρία και η τεχνική γνώση είναι καθοριστικές. Στον κλάδο των οικονομικών και των real estate (55%), η πρόκληση σχετίζεται κυρίως με τη διαδοχή και τη μεταφορά θεσμικής γνώσης, ενώ στην ενέργεια και τις υπηρεσίες κοινής ωφέλειας (50%) αναδεικνύεται η ανάγκη μακροπρόθεσμου σχεδιασμού, λόγω αυξημένων ρυθμιστικών και τεχνικών απαιτήσεων.
Τέλος, στην πληροφορική (45%), στην υγεία και στις βιοεπιστήμες (43%) ο σχετικά χαμηλότερος αντίκτυπος αποδίδεται στη μεγαλύτερη είσοδο νεότερων επαγγελματιών, χωρίς ωστόσο να αναιρείται η ανάγκη διατήρησης κρίσιμης εμπειρίας και εξειδίκευσης.
Παράλληλα, η εμπειρία του υποψηφίου κατά τη διαδικασία πρόσληψης αναδεικνύεται σε καθοριστικό παράγοντα, σε μια περίοδο κατά την οποία η αγορά εργασίας βρίσκεται αντιμέτωπη με πολλαπλές και αλληλένδετες πιέσεις. Σε ένα περιβάλλον εντατικοποίησης των προσλήψεων, με την τεχνητή νοημοσύνη να εκτιμάται ότι θα δημιουργήσει περισσότερες θέσεις εργασίας από όσες θα εκτοπίσει, την ίδια στιγμή που το συνολικό μέγεθος του ανθρώπινου δυναμικού συρρικνώνεται, η προσέλκυση, η δέσμευση και η διακράτηση ταλέντων εξαρτώνται πλέον σε μεγάλο βαθμό από την εταιρική κουλτούρα, τις ουσιαστικές ευκαιρίες σταδιοδρομίας και το αίσθημα του ανήκειν.
Σε παγκόσμιο επίπεδο, λιγότεροι από ένας στους πέντε εργοδότες θεωρούν ότι προσφέρουν εξαιρετική εμπειρία υποψηφίου. Αλλά και στην ελληνική αγορά εργασίας η αποτύπωση της εμπειρίας των υποψηφίων καταδεικνύει σημαντικά περιθώρια βελτίωσης.
Αναλυτικά, σε παγκόσμιο επίπεδο, λιγότεροι από ένας στους πέντε εργοδότες θεωρούν ότι προσφέρουν εξαιρετική εμπειρία υποψηφίου. Στην Ελλάδα, αν και η πλειονότητα των εργοδοτών τη χαρακτηρίζει ως μέτρια (48%) ή καλή (32%), μόλις ένας στους δέκα την αξιολογεί άριστη. Την ίδια στιγμή, ένα αξιοσημείωτο 9% τη θεωρεί κακή ή ελλιπή, γεγονός που αναδεικνύει την ανάγκη για πιο στοχευμένες και συνειδητές πρακτικές στελέχωσης, με έμφαση όχι μόνο στον ρόλο, αλλά και στη συνολική δυναμική της ομάδας, προκειμένου να βελτιωθεί ουσιαστικά η εμπειρία των υποψηφίων. Η εικόνα διαφοροποιείται αισθητά όταν η εμπειρία των υποψηφίων εξετάζεται ανά κλάδο. Ο κλάδος της πληροφορικής καταγράφει το υψηλότερο ποσοστό αριστείας, με 26%, γεγονός που αντανακλά την αυξημένη πίεση για την προσέλκυση εξειδικευμένου IT ταλέντου. Αντιθέτως, οι υπηρεσίες επικοινωνίας περιορίζονται μόλις σε 8%, ενώ οι μεταφορές – logistics καταγράφουν 6% και τα καταναλωτικά αγαθά – υπηρεσίες 7%. Τα χαμηλά αυτά ποσοστά υποδηλώνουν ότι σε κλάδους με αυξημένες ανάγκες στελέχωσης η εμπειρία του υποψηφίου δεν έχει ακόμη αναδειχθεί σε στρατηγική προτεραιότητα.
Η υστέρηση αυτή συνδέεται άμεσα με τις ευρύτερες προκλήσεις εύρεσης ταλέντων στην ελληνική αγορά εργασίας. Το 54% των εργοδοτών αναφέρει ότι η προσέλκυση κατάλληλων υποψηφίων αποτελεί τη σημαντικότερη δυσκολία, ενώ το 26% αναγνωρίζει ότι η ίδια η εμπειρία του υποψηφίου συνιστά βασική πρόκληση. Ακολουθούν η διαχείριση μεγάλου όγκου αιτήσεων (25%), η κάλυψη σύνθετων τεχνικών ρόλων (23%) και η πίεση για μείωση του χρόνου πρόσληψης (23%). Οι περιορισμένοι πόροι (22%) και η ανάγκη υιοθέτησης εργαλείων τεχνητής νοημοσύνης (21%) εντείνουν περαιτέρω τις πιέσεις που αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις.
