Με την Τζάνετ Γέλεν να ετοιμάζεται αύριο να πατήσει το κουμπί για την αύξηση των αμερικανικών επιτοκίων δανεισμού, είναι πιθανό οι επενδυτές να το έχουν ήδη παρακάνει στοιχηματίζοντας στις συνέπειες που θα έχει η διαφορετική νομισματική πολιτική μεταξύ των ΗΠΑ και της Ευρωζώνης, σύμφωνα με αναλύσεις της Deutsche Bank και της UBS.
«Εχουμε τονίσει ότι οι διαφορές στην τιμολόγηση είναι ακραίες» λέει ο κ. Θέμος Φωτάκης, επικεφαλής αναλύσεων για συναλλαγματικές ισοτιμίες στην επενδυτική τράπεζα της UBS. «Η αγορά έχει ήδη τιμολογήσει δείχνοντας αξιοσημείωτη εμπιστοσύνη στην ύπαρξη πλήρους κύκλου ανόδου των επιτοκίων δανεισμού από τη Fed και από την άλλη πλευρά (υπολογίζοντας στην) ύπαρξη υφεσιακών συνθηκών στην Ευρωζώνη», συμπληρώνει. Αν έχει δίκιο η UBS, τότε η ισοτιμία του ευρώ έναντι του δολαρίου έχει ήδη φτάσει στο κατώτατο σημείο της στις 3 Δεκεμβρίου όταν είχε υποχωρήσει στο 1,0524, δηλαδή στο χαμηλότερο επίπεδο από τον Απρίλιο του 2015. Η Deutsche Bank συνιστά στους επενδυτές να πουλήσουν τριακονταετή γερμανικά κρατικά ομόλογα και να αγοράσουν τα αντίστοιχης χρονικής διάρκειας αμερικανικά. Τα περιθώρια της αμερικανικής Ομοσπονδιακής Τράπεζας να συνεχίσει να αυξάνει τα επιτόκια δανεισμού περιορίζονται από το χαμηλό ύψος του πληθωρισμού στις ΗΠΑ.
Οσο για την ΕΚΤ και αυτή δεν μπορεί να μειώσει πολύ ακόμη το επιτόκιο δανεισμού για τις καταθέσεις τραπεζών στην ίδια την κεντρική τράπεζα, ενώ ορισμένοι κεντρικοί τραπεζίτες της Ευρωζώνης έχουν ήδη ταχθεί κατά της αγοράς ομολόγων από την κεντρική τράπεζα. Στο μεταξύ και οι δύο οικονομίες αναπτύσσονται με παρόμοιο ρυθμό, αν και η Ευρωζώνη εξακολουθεί να βρίσκεται πίσω από τις ΗΠΑ. Ο αναλυτής της D.B. κ. Φράνσις Γιάρεντ εξηγεί ότι αν και η πτώση της τιμής του πετρελαίου και ο δισταγμός της ΕΚΤ να πάρει ακόμη πιο ισχυρά μέτρα ενίσχυσης της οικονομίας στις 3 Δεκεμβρίου θα μπορούσε να οδηγήσει τους επενδυτές στο να περιμένουν και νέα χαλάρωση της νομισματικής πολιτικής στην Ευρωζώνη, είναι πιθανό το 2016 η προσοχή των επενδυτών να στραφεί στα σενάρια περί άρσης της ποσοτικής χαλάρωσης. Αν το ποσοστό της ανεργίας εξακολουθήσει να υποχωρεί με τον ίδιο ρυθμό, τότε στα τέλη του 2016 θα μπορούσε να έχει υποχωρήσει γύρω στο 10%, δηλαδή κατά περίπου 3 ποσοστιαίες μονάδες πάνω από το προ κρίσης επίπεδο. Σε ένα παρεμφερές περιβάλλον είχε αρχίσει και η αμερικανική Ομοσπονδιακή Τράπεζα να αποσύρει ορισμένα από τα μέτρα στήριξης της οικονομίας. Παράλληλα, ο κ. Γιάρεντ προβλέπει ότι το επίπεδο του πληθωρισμού, αν εξαιρεθούν οι (ευμετάβλητες) τιμές καυσίμων και τροφίμων να βρεθεί στο 1,3% στα τέλη του 2016, δηλαδή όχι πολύ μακριά από το επίπεδο του 1,55% όπου βρισκόταν κατά μέσο όρο πριν από το 2008.
Εν τω μεταξύ, η Fed θα μπορούσε να αυξήσει με αργότερο ρυθμό τα επιτόκια δανεισμού αν εξακολουθήσει να παραμένει αδύναμος ο λεγόμενος δομικός πληθωρισμός στις ΗΠΑ εξαιτίας της ενίσχυσης του δολαρίου και της πτώσης των τιμών των εμπορευμάτων, προσθέτει ο κ. Γιάρεντ. Οι επενδυτές αμφιβάλλουν ήδη για τη δυνατότητα της Fed να αυξήσει το επιτόκιο αναφοράς πάνω από το 3% ενώ η κ. Γέλεν έχει δεσμευθεί ότι η αύξηση των επιτοκίων δανεισμού θα είναι σταδιακή. «Δεν είναι τόσο προφανές για εμένα ότι θα εξακολουθήσει να υπάρχει τόσο μεγάλη απόκλιση (στην νομισματική πολιτική Fed και ΕΚΤ) από εδώ και μπρος. Δεν μπορώ να το υποστηρίξω με την ίδια ευκολία, δεδομένου ότι η ΕΚΤ έπραξε λιγότερα (απ’ όσα περιμέναμε) και ότι έχουν υποχωρήσει οι τιμές του πετρελαίου». Ωστόσο, υπάρχουν και οι αναλυτές της Bank of America που προειδοποιούν ότι θα συνεχιστεί η απόκλιση της νομισματικής και ότι παρόμοιες αποκλίσεις είχαν οδηγήσει σε κατάρρευση των αγορών το 1937, το 1987 και το 1994.
