Η μεταρρύθμιση της Ευρωπαϊκής Ενωσης περιλαμβάνει περισσότερα ζητήματα απ’ ό,τι απλώς την επαναδιαπραγμάτευση της σχέσης της Βρετανίας μαζί της, κάτι που ακούγεται ως αυτονόητη δήλωση.
Ομως στο πλαίσιο της δημόσιας συζήτησης που διεξάγεται στη Βρετανία σχετικά με την παραμονή της χώρας στην Ε.Ε. τα δύο ζητήματα έχουν γίνει συνώνυμα, σε μεγάλο βαθμό διότι ο προσφάτως επανεκλεγείς πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον έχει δεσμευτεί να επαναδιαπραγματευτεί τη σχέση της Βρετανίας με την Ε.Ε. προτού διοργανώσει σχετικό δημοψήφισμα.
Ωστόσο, χωρίς αναθεώρηση των Συνθηκών δεν υπάρχει περίπτωση να αλλάξει σημαντικά η σχέση της Βρετανίας με την Ε.Ε. Ο κ. Κάμερον έχει περιγράψει αδρά τι επιθυμεί από την επαναδιαπραγμάτευση: τη δυνατότητα να ελέγξει τη μετανάστευση από χώρες της Ε.Ε. μέσω της αλλαγής του συστήματος προνοιακών επιδομάτων. Την επιστροφή αδιευκρίνιστων εξουσιών από τις Βρυξέλλες. Την παραχώρηση στα εθνικά κοινοβούλια της εξουσίας να θέτουν βέτο στο νομοθετικές προτάσεις των Βρυξελλών και να δοθεί τέλος στη δέσμευση της Βρετανίας να εξακολουθήσει να οδεύει προς «την αενάως στενότερη ενοποίηση» της Ευρώπης.
Η δυνατότητα μιας ομάδας εθνικών κοινοβουλίων να μπλοκάρουν νομοσχέδια με τα οποία δεν συμφωνούν, θα μπορούσε να εκληφθεί ως αντιμετώπιση του περιβόητου «δημοκρατικού ελλείμματος» της Ενωσης. Η μεταρρύθμιση του συστήματος κοινωνικής πρόνοιας ώστε να επιτρέπεται η ελεύθερη μετακίνηση εργαζομένων στην Ε.Ε. αλλά όχι και η διεκδίκηση προνοιακών επιδομάτων υποστηρίζεται και από άλλα μέλη. Η κυβέρνηση θα μπορούσε να κερδίσει συμμάχους και με το αίτημά της να περιοριστεί η ανάμειξη των Βρυξελλών σε ζητήματα που είναι καλύτερο να αντιμετωπίζονται σε εθνικό επίπεδο. Ομως ακόμη και αν θα ήταν χρήσιμες τέτοιες αλλαγές, μπορεί να μην αποδειχτούν επαρκείς όταν έρθει η ώρα του δημοψηφίσματος. Οπότε οι υπέρμαχοι της παραμονής στην Ε.Ε. θα πρέπει να επικεντρωθούν στα όσα έχουν ήδη επιτευχθεί και όσα είναι έτοιμα για εφαρμογή.
Μια πρόσφατη σημαντική μεταρρύθμιση είναι ότι υπό τον Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ η Κομισιόν έχει περιορίσει την ατζέντα της και έχει επικεντρωθεί σε ζητήματα που έχουν υψηλή προτεραιότητα, όπως π.χ. τον περιορισμό της γραφειοκρατίας. Αλλη μεταρρύθμιση είναι η πρώτη στην ιστορία μείωση του μεγέθους του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού, κάτι που επιδίωξε ο Κάμερον, όπως και το να μην επιτρέπεται στις χώρες της Ευρωζώνης να συνασπίζονται ώστε να προωθούν κανονισμούς που αφορούν τις τράπεζες, παραβιάζοντας τη θέληση χωρών που δεν ανήκουν στην Ευρωζώνη. Ωστόσο, η σημαντικότερη μελλοντική μεταρρύθμιση δεν υπάρχει καν στη λίστα του κ. Κάμερον. Πρόκειται για την ολοκλήρωση της ενιαίας αγοράς. Εχει ολοκληρωθεί στη μεταποίηση, αλλά όχι και στον τομέα των υπηρεσιών οι οποίες αποτελούν περίπου το 80% της βρετανικής οικονομίας. Η Επιτροπή ήδη προωθεί τρεις σχετικές πρωτοβουλίες: τη δημιουργία κεφαλαιακής ένωσης ώστε να ενισχυθεί η χρηματοδότηση και εκτός τραπεζών, η ανάπτυξη ψηφιακής ενιαίας αγοράς ώστε να ενισχυθεί το διαδικτυακό εμπόριο και η δημιουργία ενεργειακής ένωσης ώστε να αντιμετωπιστεί ο κατακερματισμός των ενεργειακών αγορών της Ε.Ε., εν μέρει για να αυξηθεί η αποδοτικότητα και εν μέρει για να αντιμετωπιστεί η Ρωσία. Μετά υπάρχει και η προοπτική σύναψης εμπορικών συμφωνιών μεταξύ της Ε.Ε. και άλλων χωρών με πρώτη τις ΗΠΑ, κάτι που θα είναι ευεργετικό για τη Βρετανία. Τέλος, το 2016 θα επανεξεταστεί ο προϋπολογισμός της Ε.Ε.
Μπορεί η εποχή να μην προσφέρεται για περισσότερες περικοπές, αλλά μπορεί να είναι ευκαιρία ώστε να διασφαλιστεί ότι υπάρχει αποτελεσματικότερη εκμετάλλευση πόρων, π.χ. μέσω της περικοπής των γεωργικών επιδοτήσεων και της μεταφοράς πόρων στην έρευνα. Προσθέστε όλα αυτά σε όσα θα μπορούσε να αποσπάσει ο κ. Κάμερον κατά την επαναδιαπραγμάτευση και τότε το πακέτο θα μπορούσε να είναι σημαντικό και ελκυστικό. Ετσι θα πρέπει να παρουσιάσει τη μεταρρύθμιση στο δημοψήφισμα.
