Οι επικείμενες συνεδριάσεις του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας προσφέρουν μια σημαντική ευκαιρία σε διοικητές κεντρικών τραπεζών, υπουργούς Οικονομικών, οικονομολόγους και στελέχη τραπεζών να εργαστούν με πνεύμα συνεργασίας. Δυστυχώς, εκτός από τις διμερείς συνομιλίες, συμπεριλαμβανομένων εκείνων ανάμεσα στην Ελλάδα και στο ΔΝΤ, θα είναι οι λάθος άνθρωποι εκείνοι που θα αναλάβουν να διασφαλίσουν πώς θα ληφθούν οι αναγκαίες για την παγκόσμια οικονομία συστημικές δράσεις σε εθνικό, περιφερειακό και πολυμελές επίπεδο.
Το ΔΝΤ έθεσε το πλαίσιο των συναντήσεων στις δύο εκθέσεις του, που παρουσιάζουν την εικόνα μιας ανακάμπτουσας αλλά ακόμη εύθραυστης παγκόσμιας οικονομίας με σημαντικές διορθώσεις. Εύλογα υποθέτει κανείς πως αυτές οι δημοσιευμένες εκτιμήσεις αποτελούν ήπιες εκδοχές όσων έχουν διαμειφθεί κεκλεισμένων των θυρών. Δύο θέματα έχουν ιδιαίτερη σημασία στις εκθέσεις και προσφέρουν κατευθυντήριες γραμμές για τη λήψη μέτρων.
Πρώτον, το ΔΝΤ πιστεύει πως θα υπάρχουν μικρότερες αποκλίσεις αλλά και λιγότερη δυναμική στην παγκόσμια οικονομία σε σύγκριση με προηγούμενες εκτιμήσεις του.
Προβλέπει μετριότατη παγκόσμια ανάπτυξη για το 2015, της τάξεως του 3,5%, που θα συνοδεύεται από μεγαλύτερη σύγκλιση ανάμεσα στις επιδόσεις των μεγαλύτερων οικονομικών ζωνών στον ανεπτυγμένο κόσμο. Επιπλέον η πρόβλεψη για την ανάπτυξη στις ΗΠΑ υποβαθμίστηκε στο 3,1%, που σηματοδοτεί προς τα κάτω αναθεώρηση κατά 0,5% ενώ βελτιώνονται κάπως οι προοπτικές της Ευρωζώνης σε μια ανάπτυξη από 1,5% έως 1,2%.
Δεύτερον, η έκθεση περί χρηματοπιστωτικής σταθερότητας παραθέτει μια αναθεωρημένη εκτίμηση των κινδύνων για το χρηματοπιστωτικό σύστημα, που, όπως αναφέρει, έχουν μεταναστεύσει σε λιγότερο καλά ρυθμισμένους τομείς του κλάδου χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών, όπως είναι τα hedge funds και διάφοροι νέοι τομείς του σκιώδους τραπεζικού συστήματος.
Τα δύο συμπεράσματα κατατείνουν σε μια επισφαλή παγκόσμια οικονομία και χωρίς να ληφθούν υπόψη οι εστίες κρίσης όπως η Ρωσία και η Ελλάδα. Η Κίνα σταθεροποιείται σε χαμηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης, αλλά πρέπει να αντιμετωπίσει κάποιους θυλάκους ακροτήτων στον χρηματοπιστωτικό τομέα. Αυτό σημαίνει πως οι ΗΠΑ παραμένουν ηγετική δύναμη της παγκόσμιας ανάπτυξης. Στο μεταξύ η σημαντική μεταφορά των κινδύνων σε οργανισμούς που δεν είναι τράπεζες συνοδεύεται από τη θεμιτή ανησυχία για έλλειψη ρευστότητας στην αγορά σε περιόδους κρίσης.
Ευτυχώς, το ΔΝΤ δεν αρκέσθηκε να κρατήσει σημειώσεις γύρω από τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η παγκόσμια οικονομία, αλλά προσφέρει κάποιες συμβουλές για την πολιτική που πρέπει να εφαρμοσθεί. Μεταξύ άλλων προτείνει τη δημιουργία ανάπτυξης που δεν προκύπτει εις βάρος άλλων –σε τελική ανάλυση, η επιβράδυνση της αμερικανικής οικονομίας οφείλεται μερικώς στην ανατίμηση του δολαρίου στο πλαίσιο ενός σκληρού νομισματικού πολέμου– καθώς και μια καλύτερη εξισορρόπηση της παγκόσμιας ζήτησης και μια αναδιάρθρωση του ρυθμιστικού και εποπτικού πλαισίου στον χρηματοπιστωτικό τομέα. Τα καλά νέα για τους ιθύνοντες στην Ουάσιγκτον είναι πως έχει ήδη γίνει μεγάλο μέρος της δουλειάς. Τα κακά νέα είναι πως και αυτό δεν αρκεί για να διασφαλισθεί πρόοδος στο είδος συντονισμένης πολιτικής που χρειάζεται κατεπειγόντως η παγκόσμια οικονομία.
Μην περιμένετε να καταλήξουν σε σημαντικές εξελίξεις οι συναντήσεις του Σαββατοκύριακου. Αντιθέτως, θα δούμε μάλλον μία από τα ίδια, ενδιαφέρουσες συζητήσεις και ευρύτατες εκδηλώσεις ανησυχίας με ελάχιστες συγκεκριμένες δράσεις που θα μπορούσαν να βελτιώσουν πραγματικά την παγκόσμια οικονομία. Αυτό θα είναι μάλλον το σκηνικό, ώσπου ο κόσμος να αντιμετωπίσει μια πολύ πιο σοβαρή οικονομική και χρηματοπιστωτική κρίση με επιπτώσεις πολύ μεγαλύτερες από τους βραχυπρόθεσμους κραδασμούς που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια στις αγορές.
Για να καταλήξουν σε ουσιαστικά αποτελέσματα οι συναντήσεις αυτές, θα έπρεπε όλα αυτά τα στελέχη οικονομικών επιτελείων να μείνουν σπίτι τους και στη θέση τους να συναντηθούν οι πολιτικοί, για να αναμετρηθούν με τα τελευταία ευρήματα και τις συστάσεις του ΔΝΤ.
