Οι ΗΠΑ χαρακτήρισαν την επίθεσή τους στο Ιράν «Επιχείρηση Επική Οργή». Τώρα που η Ουάσιγκτον υπέγραψε συμφωνία κατάπαυσης του πυρός με την Τεχεράνη, που δεν διασφαλίζει κανέναν από τους αρχικούς της στόχους, μοιάζει περισσότερο με επική τρέλα. Ενώ αυτό είναι κακό για τις ΗΠΑ και τον Τραμπ, η σύγκρουση ανοίγει ένα στενό δρόμο προς έναν ασφαλέστερο κόσμο. Η αποτυχία των ΗΠΑ και του συμμάχου τους, του Ισραήλ, δείχνει ότι η επιθετικότητα εναντίον ενός ασθενέστερου αντιπάλου δεν αποδίδει πάντα.
Με την Ευρώπη να είναι μια απροσδόκητη νικήτρια από τη σύγκρουση, μια νέα, καλύτερη παγκόσμια ισορροπία δυνάμεων είναι απλώς εφικτή. Η σύγκρουση μπορεί να έχει αυξήσει τρεις γεωπολιτικούς κινδύνους. Ο πρώτος είναι ότι το Ιράν θα μπορούσε να αναδυθεί ισχυρότερο αφού επιβίωσε από τη μαζική επίθεση της παγκόσμιας υπερδύναμης, αποκτώντας μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων για να απειλήσει τους γείτονες στον Κόλπο και το Ισραήλ.
Δεύτερον, η παγκόσμια ισορροπία δυνάμεων έχει μετατοπιστεί υπέρ της Κίνας που παρουσιάζεται ως αξιόπιστος εταίρος, σε μια εποχή που η Ουάσιγκτον έχει γίνει αδίστακτη. Τρίτον, ο πόλεμος στο Ιράν ήταν ελαφρώς θετικός για τη Ρωσία.
Η απότομη αύξηση της τιμής του πετρελαίου σε συνδυασμό με τη χαλάρωση των αμερικανικών κυρώσεων γέμισαν προσωρινά τα ταμεία του Κρεμλίνου. Παρά τους κινδύνους αυτούς, ο πόλεμος έχει και θετικά. Κατ’ αρχάς, τα φτερά τόσο των ΗΠΑ όσο και του Ισραήλ έχουν κοπεί. Ο Τραμπ μοιάζει ολοένα και περισσότερο με καμένο ηφαίστειο. Ο πόλεμος δεν είναι δημοφιλής στους ψηφοφόρους και οι προβλέψεις των αγορών υποδηλώνουν ότι το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα του μπορεί να χάσει την οριακή πλειοψηφία και στα δύο σώματα του Κογκρέσου στις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου.
Εν τω μεταξύ, το Ισραήλ θα δυσκολευτεί περισσότερο να επιτεθεί στους εχθρούς του, επειδή δεν θα μπορεί να βασίζεται τόσο πολύ στις ΗΠΑ. Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός συνεχίζει να χρησιμοποιεί πολεμοχαρή γλώσσα, η σχέση του με τον Τραμπ ωστόσο έχει επιδεινωθεί και οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι θα χάσει τις επόμενες γενικές εκλογές.
Η σύγκρουση είχε επίσης αρνητικά στοιχεία για την Ευρώπη. Η έλλειψη ενεργειακής ασφάλειας της ηπείρου αποκαλύφθηκε ξανά. Αφού απογαλακτίστηκε από τους ρωσικούς υδρογονάνθρακες, η εξάρτησή της από τις προμήθειες του Κόλπου δημιούργησε μια ακόμη ευπάθεια. Ο Τραμπ έχει επίσης αποδυναμώσει περαιτέρω την αμυντική συμμαχία του ΝΑΤΟ, οργισμένος για την αποτυχία της Ευρώπης να στηρίξει τον πόλεμό του.
Η Ευρώπη ωστόσο αντιστάθηκε στις αμερικανικές πιέσεις και η σύνοδος κορυφής του G7 την περασμένη εβδομάδα ήταν πιο αρμονική από τη συνάντηση των κορυφαίων προηγμένων βιομηχανικών χωρών του προηγούμενου έτους. Οι μεγάλες ευρωπαϊκές δυνάμεις –Γαλλία, Γερμανία και Ηνωμένο Βασίλειο– ήταν επίσης ενωμένες στην προσέγγισή τους στο θέμα του Ιράν. Πολλά εξαρτώνται από την έκβαση του πολέμου στην Ουκρανία, όπου οι πρόσφατες επιτυχίες του Κιέβου στο πεδίο της μάχης και οι επιθέσεις σε κρίσιμες υποδομές ενδέχεται να οδηγήσουν τη Μόσχα σε αδιέξοδο. Η Ε.Ε. έχει μια μεγάλη ευκαιρία να στηρίξει την Ουκρανία.
Το καλύτερο που μπορεί να κάνει είναι να χρησιμοποιήσει τα 210 δισ. ευρώ παγωμένων ρωσικών κρατικών περιουσιακών στοιχείων που βρίσκονται στο μπλοκ για να βοηθήσει το Κίεβο. Εάν καταφέρει να γείρει τον πόλεμο υπέρ της Ουκρανίας χωρίς βοήθεια από την Ουάσιγκτον, θα δείξει ότι δεν είναι γεωπολιτικός πυγμαίος αλλά και ότι η επιθετικότητα δεν αποδίδει. Σε συνδυασμό με την ήττα του Τραμπ στο Ιράν, αυτό θα μετατόπιζε την παγκόσμια ισορροπία δυνάμεων υπέρ εκείνων που πιστεύουν στη διπλωματία και στο διεθνές δίκαιο.
