Στοιχηματίσατε ποτέ εναντίον του Ντόναλντ Τραμπ; Η αγορά πετρελαίου φαίνεται πως το έκανε από την πρώτη κιόλας ημέρα του πολέμου στο Ιράν. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, στοιχημάτισαν οι traders, δεν θα επέτρεπε να εξελιχθεί η σύγκρουση σε ολοκληρωμένη οικονομική κρίση. Ηταν μια ριψοκίνδυνη απόφαση, αλλά αποδείχθηκε σωστή. Οι τιμές του πετρελαίου σίγουρα παρουσίασαν διακυμάνσεις κατά τη διάρκεια του πολέμου, καθώς το βασικό όπλο του Ιράν ήταν το πρωτοφανές κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ. Η Τεχεράνη κατάφερε να περιορίσει το ένα πέμπτο των παγκόσμιων αποθεμάτων πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου εν μια νυκτί, αποκτώντας σημαντική μόχλευση.
Η τιμή του αργού πετρελαίου Brent εκτοξεύθηκε από περίπου 70 δολάρια το βαρέλι πριν από τον πόλεμο στα 118 δολάρια στο τέλος Μαρτίου, προτού υποχωρήσει ξανά στα 83 δολάρια μετά την ανακοίνωση μιας προκαταρκτικής συμφωνίας από την Ουάσιγκτον και την Τεχεράνη. Δεδομένου ότι η διαταραχή του εφοδιασμού ήταν μία από τις μεγαλύτερες στη σύγχρονη Ιστορία, αυτές οι κινήσεις ήταν αξιοσημείωτα συγκρατημένες. Σκεφτείτε ότι οι τιμές του πετρελαίου εκτοξεύτηκαν στα 123 δολάρια το βαρέλι μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία το 2022. Αυτό αντανακλούσε τους φόβους της αγοράς για τη μερική διακοπή των εξαγωγών πετρελαίου της Μόσχας, οι οποίες είχαν ανέλθει σε περίπου 7,5 εκατ. βαρέλια την ημέρα (bpd) το προηγούμενο έτος. Αυτό αντιστοιχεί περίπου στο μισό του πραγματικού όγκου που χάθηκε κατά τη διάρκεια του αποκλεισμού του Ορμούζ.
Επί δεκαετίες, το κλείσιμο του Ορμούζ ενσάρκωνε το απόλυτο σενάριο καταστροφής για τις αγορές πετρελαίου. Ωστόσο, όταν τελικά συνέβη, οι τιμές εκτοξεύτηκαν, αλλά δεν ακολούθησαν σπειροειδή άνοδο. Επιφανειακά η εξήγηση είναι απλή: η φυσική αγορά έκανε τη δουλειά της. Το παγκόσμιο ενεργειακό σύστημα επέδειξε εξαιρετική ευελιξία και ανθεκτικότητα. Αν κοιτάξουμε όμως πιο προσεκτικά, η αντίδραση της αγοράς στην πτώση των παγκόσμιων αποθεμάτων λέει μια διαφορετική ιστορία. Τα αποθέματα εξαντλήθηκαν με πρωτοφανή ρυθμό κατά τη διάρκεια του πολέμου, μειωμένα κατά μέσον όρο κατά 5,3 εκατ. βαρέλια την ημέρα μεταξύ Μαρτίου και Μαΐου. Πλησίαζαν σε επικίνδυνα χαμηλά επίπεδα ακριβώς τη στιγμή που το βόρειο ημισφαίριο εισερχόταν στην κορύφωση της καλοκαιρινής ζήτησης. Αυτό θα έπρεπε να ήταν ένα κόκκινο προειδοποιητικό σημάδι που αναβοσβήνει. Αντίθετα φάνηκε να ενισχύει την πεποίθηση ότι επίκειται συμφωνία. Τι δείχνει αυτό; Το έμμεσο στοίχημα ήταν σαφές: ο Τραμπ δεν θα άφηνε την κατάσταση να επιδεινωθεί σε σημείο όπου οι τιμές της βενζίνης στις ΗΠΑ θα εκτοξεύονταν σε μη διαχειρίσιμα επίπεδα συμπαρασύροντας τον πληθωρισμό, ειδικά ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών. Με απλά λόγια, οι επενδυτές πίστευαν ότι θα ανοιγόκλεινε τα μάτια του πριν καταρρεύσει η αγορά. Αυτό το μοτίβο είναι γνωστό. Κατά τη διάρκεια της δεύτερης θητείας του Τραμπ οι αγορές έμαθαν να αγνοούν την ακραία ρητορική του και τις αρχικές πολιτικές κινήσεις του, είτε πρόκειται για τους υψηλούς δασμούς που ανακοινώθηκαν την «Ημέρα της Απελευθέρωσης», είτε για επιθέσεις κατά της ανεξαρτησίας της Fed, είτε για απειλές κατάληψης της Γροιλανδίας. Καθ’ όλη τη διάρκεια του πολέμου, η πίεση που άσκησε ο Τραμπ στις αγορές πετρελαίου ήταν αποτελεσματική, ενισχύοντας επανειλημμένως τις προσδοκίες των επενδυτών για γρήγορη λύση, ακόμη και όταν οι συνθήκες επιδεινώνονταν. Η συμφωνία ΗΠΑ – Ιράν που ανακοινώθηκε την Κυριακή ήταν ασαφής και προσέφερε περιορισμένα κέρδη για την Ουάσιγκτον. Ο χρόνος της ανακοίνωσής της ωστόσο πιθανότατα δεν ήταν σύμπτωση. Οι επενδυτές κατάλαβαν ότι η ανοχή του Τραμπ στις πιέσεις της αγοράς είχε όρια, και αυτά τα όρια είχαν την ίδια σημασία με τους αγωγούς, τα δεξαμενόπλοια και τις δεξαμενές αποθήκευσης. Ποντάρισαν σε αυτό. Αυτή τη φορά είχαν δίκιο.
