Χάρη στο φυσικό αέριο, το Κατάρ, η χερσόνησος της ερήμου στον Περσικό Κόλπο, έχει μετατραπεί σε μία από τις πλουσιότερες χώρες του κόσμου. Επί τρεις δεκαετίες το Κατάρ διαμόρφωνε προσεκτικά τις εφοδιαστικές αλυσίδες του, φόρτωνε τεράστιες ποσότητες υγροποιημένου φυσικού αερίου αξίας δεκάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων και τις εξήγε μέσω των Στενών του Ορμούζ προς την Ασία και την Ευρώπη. Χρησιμοποιούσε τα χρήματα από το αέριο για τον σχηματισμό του σε μια λαμπερή μητρόπολη. Οι χωματόδρομοι της ερήμου έδωσαν τη θέση τους σε ουρανοξύστες και στη βάση τους συστήματα άρδευσης ποτίζουν τεράστιες εκτάσεις με γκαζόν και λουλούδια.
Χρηματοδότησε μετρό που συνέδεσε την πρωτεύουσά του, Ντόχα, με τη Λουζάιλ, στο βόρειο μέρος της χώρας, όπου βρίσκονται ένα εμπορικό κέντρο παρισινής αισθητικής και ένα θεματικό πάρκο με τεχνητό χιόνι. Τα πλούτη από το φυσικό αέριο χρηματοδότησαν το ακριβότερο πρωτάθλημα Παγκόσμιου Κυπέλλου ενώ διοχέτευσαν 600 δισ. δολ. στο κρατικό επενδυτικό ταμείο. Αυτά μέχρι τον Φεβρουάριο, οπότε οι πόρτες του Κατάρ έκλεισαν. Ο αποκλεισμός των Στενών του Ορμούζ έχει εμποδίσει το φυσικό αέριο του Κατάρ να μεταφερθεί στο εξωτερικό, ενώ η χώρα έχει αποκοπεί από τους θαλάσσιους δρόμους, από τους οποίους εισήγε τα πάντα. Ο φόβος της κρίσης στην περιοχή έχει πλήξει τον τουρισμό και έχει υπονομεύσει πλήρως την επιχειρηματική εμπιστοσύνη. Η παραγωγή αερίου έχει διακοπεί και οι δρόμοι είναι μπλοκαρισμένοι. Στο λιμάνι Χαμάντ στα νότια της Ντόχα, έχουν παραλύσει οι γερανοί που φόρτωναν στα πλοία. Σε όλη την πρωτεύουσα, στα ξενοδοχεία και στα εμπορικά καταστήματα επικρατεί νεκρική ησυχία. Και οι προβλέψεις για την ανάπτυξη του Κατάρ έχουν υποβαθμιστεί.
Από τη δεκαετία του 1990 έως και τη δεκαετία του 2010 η χώρα γνώρισε αλματώδη ανάπτυξη, της τάξης του 13% ετησίως.
Ο οικονομικός μετασχηματισμός του Κατάρ άρχισε τη δεκαετία του 1990. Επένδυσε στην υγροποίηση αερίου από το βόρειο κοίτασμά του, που είναι το μεγαλύτερο απόθεμα φυσικού αερίου στον κόσμο. Με την υγροποίηση, το Κατάρ μπορούσε να μεταφέρει το καύσιμο παρακάμπτοντας τους αγωγούς της περιοχής και να το εξάγει σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Και έτσι γεννήθηκε μια ενεργειακή υπερδύναμη. Αρχισε με την πρώτη φόρτωση 60.000 τόνων, που εξήγαγε στην Ιαπωνία το 1996, και το 2010 η παραγωγική του δυνατότητα είχε εκτοξευθεί στα 77 εκατ. τόνους. Τη δεκαετία που ακολούθησε, το Κατάρ είχε εξελιχθεί στην πλουσιότερη χώρα στον κόσμο με κριτήριο το κατά κεφαλήν εισόδημα.
Οι κάτοικοι του Κατάρ θυμούνται εκείνη την περίοδο της ραγδαίας μεταβολής. Βορείως της Ντόχα η βιομηχανική πόλη Ρας Λαφάν διαθέτει εγκαταστάσεις επεξεργασίας και υγροποίησης αερίου σε μια έκταση 161 τ.χλμ. Νοτίως της πρωτεύουσας, χιλιόμετρα από βιομηχανικές εγκαταστάσεις εκτείνονται κατά μήκος της ακτογραμμής και παράγουν αμμωνία και λιπάσματα, παράγωγα και υπόλοιπα επεξεργασίας του αερίου στη Ρας Λαφάν. Από τη δεκαετία του 1990 έως και τη δεκαετία του 2010, η οικονομία του γνώρισε αλματώδη ανάπτυξη, της τάξης του 13% ετησίως. Και για να συντηρήσει όλη αυτήν την εκρηκτική ανάπτυξη, το Κατάρ βασίστηκε στην εισροή ξένων εργατών. Σήμερα περίπου το 90% των 3,2 εκατ. κατοίκων της δεν είναι πολίτες της χώρας. Στα τέλη Φεβρουαρίου όμως το μεγαλύτερο μέρος αυτής της οικονομικής δραστηριότητας διακόπηκε. Σε αντίθεση με τους γείτονές του, τη Σαουδική Αραβία και τα Εμιράτα, που μπορούν να διοχετεύουν τους υδρογονάνθρακές τους μέσω αγωγών και να παρακάμπτουν, έτσι, τα Στενά του Ορμούζ, το Κατάρ είναι γεωγραφικά παγιδευμένο πίσω από τον στρατηγικής σημασίας θαλάσσιο δρόμο.
Δεν χρειάστηκαν παρά 24 ώρες αποκλεισμού των Στενών από το Ιράν και ο κρατικός ενεργειακός κολοσσός QatarEnergy ανακοίνωσε ότι δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στα συμβόλαιά του. Δύο εβδομάδες αργότερα, πύραυλοι και drones από το Ιράν έπληξαν τη μονάδα της Ρας Λαφάν, προκαλώντας ζημιές σε σημαντικό εξοπλισμό και αναγκάζοντας το Κατάρ να μειώσει την παραγωγή του κατά 17%. Και τώρα το ΔΝΤ προβλέπει πως η οικονομία του Κατάρ θα συρρικνωθεί κατά 8,6% φέτος, προτού ανακάμψει το 2027.
