Στα 52 δισ. δολάρια θα συρρικνωθούν τα συναλλαγματικά αποθέματα της Ρωσίας μέσα στο τρίτο τρίμηνο του έτους από το ζενίθ των 137 δισ. δολαρίων που είχαν καταγραφεί τον Μάρτιο. Μέχρι τα τέλη του 2010 εκτιμάται ότι το ταμείο συναλλαγματικών αποθεμάτων της χώρας θα έχει εξαντλήσει κάθε διαθέσιμο πόρο λόγω της ανάγκης γεφύρωσης του χάσματος μεταξύ κρατικών εσόδων και δαπανών. Εάν επαληθευτούν, όμως, οι εκτιμήσεις για την ανάκαμψη της παγκόσμιας οικονομίας μέχρι το 2011 τότε το ταμείο της Ρωσίας θα έχει φέρει εις πέρας την αποστολή του. Εάν όχι, η Ρωσία θα αναγκαστεί να στραφεί στις διεθνείς αγορές ομολόγων, γεγονός που θα αλλάξει και τα δεδομένα στην πολιτική σκηνή της χώρας.
Η κυβέρνηση της Μόσχας σκοπεύει να μεταφέρει από το ταμείο συναλλαγματικών αποθεμάτων -το οποίο πλούτισε τα τελευταία χρόνια από τη μεγάλη άνοδο των τιμών του πετρελαίου- περί τα 1,36 τρισ. ρούβλια ή 43,7 δισ. δολάρια στον κρατικό προϋπολογισμό. Ως εκ τούτου, οι διαθέσιμοι πόροι του ταμείου θα έχουν συρρικνωθεί έως τις αρχές Οκτωβρίου στα 1,6 τρισ. ρούβλια από το υψηλό των 4,9 τρισ. που ίσχυε τον Μάρτιο. Ακόμη και αν το έλλειμμα του προϋπολογισμού φθάσει στο 5% του ΑΕΠ μέχρι τα τέλη του 2010, από το 7,4% με 9% που προβλέπεται για το τρέχον έτος, θα έχουν εξαντληθεί τα αποθέματα του ταμείου. Θα είναι η ταχύτερη απορρόφηση πόρων του ταμείου.
Ωστόσο, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση της χώρας δεν θα βρεθεί στο χείλος του γκρεμού. Το επενδυτικό κεφάλαιο της χώρας, οι περισσότερες τοποθετήσεις του οποίου είναι σε μετοχές ξένων εταιρειών, αποτιμάται σήμερα στα 90 δισ. δολάρια, ενώ τα επίσημα συναλλαγματικά αποθέματα της κεντρικής τράπεζας κυμαίνονται στα 400 δισ. δολάρια, εκ των οποίων τα 365 δισ. δολάρια είναι σε ξένο νόμισμα. Για να σταθεροποιηθεί, όμως, η δημοσιονομική κατάσταση της χώρας θα πρέπει, μεταξύ άλλων να σταθεροποιηθεί η τιμή του πετρελαίου στα 70 δολάρια το βαρέλι και πλέον. Στην περίπτωση, όμως, που η Ρωσία αναγκαστεί να δανειστεί από το εξωτερικό 10 δισ. δολάρια, όπως φοβάται το υπουργείο Οικονομικών, τότε η πολιτική ελίτ θα οδηγηθεί σε μια αναθεώρηση της σκληρής γραμμής που έχει ακολουθήσει κατά καιρούς σε ορισμένα πεδία, όπως είναι η περίπτωση της Γεωργίας. Και αυτό διότι δεν θα έχει την πολυτέλεια να τραπούν σε φυγή οι επενδυτές του ομολογιακού χρέους της.
Βεβαίως, ακόμη και με την έκδοση ομολόγων της τάξεως των 10 δισ. δολαρίων, το χρέος της χώρας δεν θα ξεπεράσει το 15% του ΑΕΠ. Τα περισσότερα κράτη-μέλη της Ε.Ε. και οι ΗΠΑ μπορούν μόνον να εύχονται τέτοια επίπεδα χρέους.
