Σε μιαν εποχή που οι ΗΠΑ παραμένουν η κυρίαρχη οικονομία στον κόσμο, αλλά αντιμετωπίζουν πάντως σοβαρές διαρθρωτικές αδυναμίες, και η Ευρώπη δεν κατορθώνει να υπερβεί τη βραδύτητα στη μεγέθυνσή της, η Κίνα με υψηλότατους ρυθμούς ανάπτυξης αναδεικνύεται στην ανερχόμενη δύναμη του 21ου αιώνα, ενώ και η Ρωσία ξεπερνά τα τρομακτικά προβλήματα της προηγούμενης δεκαετίας και βελτιώνει τις επιδόσεις της.
Προβάλλοντας τις σημερινές δημογραφικές και οικονομικές τάσεις στο 2050, μελέτη του Γαλλικού Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων, IFRI, βλέπει μόνο την Κίνα να αντέχει απέναντι στην Αμερική. Η Ευρώπη θα μπορέσει να αποτρέψει την προδιαγραφόμενη παρακμή και «έξοδο από την ιστορία», αν προωθήσει μιαν ολοκληρωμένη οικονομία με τη Ρωσία και το μεσογειακό Νότο, ανοίξει τα σύνορα στη μετανάστευση και ανακατανείμει τις δαπάνες της για να προαγάγει την καινοτομία.
Τις τεράστιες αλλαγές που συντελούνται στην Κίνα και στηρίζουν μιαν αλματώδη ανάπτυξη παρουσιάζει ανάλυση των Financial Times, υποστηρίζοντας ότι, εφόσον επιτευχθεί ο έλεγχος της επιδημίας της άτυπης πνευμονίας μέσα στο τρέχον τρίμηνο, οι αρνητικές της επιπτώσεις θα ξεπερασθούν σύντομα και η ευημερία της οικονομίας θα συνεχισθεί.
Η Ρωσία θα χρειασθεί μία ακόμη δεκαετία για να φτάσει ξανά το επίπεδο του ΑΕΠ που είχε το 1990, αλλά ήδη έχει κινητοποιήσει την εσωτερική αναπτυξιακή της δυναμική, χειραφετούμενη από τις νεοφιλελεύθερες συνταγές του ΔΝΤ που οδηγούσαν στην καταστροφή της οικονομίας της έως το 1998. Το κλειδί για την αλλαγή πορείας ήταν η υποτίμηση του ρουβλίου εκείνον τον Αύγουστο. Τη ρωσική οικονομική ιστορία της τελευταίας δεκαετίας «ξαναγράφει» ο γνωστός οικονομολόγος (Βραβείο Νομπέλ 2000) Τζόζεφ Στίγκλιτς. Η ανάγνωσή της έχει ενδιαφέρον για την προοπτική των σχέσεων με την Ευρώπη, αλλά και για τη σύγκριση με την Κίνα, η οποία από την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, το 1991, ακολούθησε ένα διαφορετικό πολιτικό και οικονομικό δρόμο.
