Κυριολεκτικά «με το δάχτυλο στη σκανδάλη» βρίσκεται η διοίκηση της Eurobank. Εχοντας ολοκληρώσει ό,τι προβλεπόταν η ίδια να κάνει, περιμένει να δει, εναγωνίως, τις εξελίξεις αναφορικά με την αποκρατικοποίησή της. Γνωρίζει ότι τα χρονικά περιθώρια δεν είναι ανεξάντλητα, όπως άλλωστε και η υπομονή των υποψήφιων επενδυτών της. Γιατί μπορεί το καναδικό fund Fairfax να έχει δηλώσει ανεπισήμως ότι μπορεί να περιμένει μέχρι τον Μάρτιο, αλλά δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι και τον επόμενο μήνα θα υπάρχει «πόρισμα» για το τι μέλλει γενέσθαι με την τράπεζα. Πάντως, ο επικεφαλής του, Πρεμ Γουάτσα, είχε βρεθεί στην Αθήνα πρόσφατα και είχε ανανεώσει την πρόθεση συμμετοχής στο project. Το γεγονός από μόνο του είναι ενθαρρυντικό, αλλά προφανώς δεν είναι αρκετό.
Οι δύο παράγοντες
Αυτή τη στιγμή, η επόμενη μέρα στη Eurobank εξαρτάται από δύο παράγοντες: α) Την έκθεση της BlackRock σχετικά με την εικόνα του χαρτοφυλακίου της και β) την ψήφιση του νόμου για την αλλαγή του τρόπου λειτουργίας του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ), ώστε να μπορεί να πουλήσει φθηνότερα τις μετοχές της Eurobank που είχε αγοράσει ακριβότερα το περασμένο καλοκαίρι.
Σε ό,τι αφορά τον πρώτο παράγοντα, οι πληροφορίες, που έρχονται από διαφορετικές πηγές, επιμένουν ότι το άνοιγμα της τράπεζας υπολογίζεται σε περίπου 2 με 2,5 δισ. ευρώ. Το νούμερο είναι προφανώς μεγαλύτερο απ’ ό,τι αρχικώς υπολογιζόταν, ωστόσο είναι εν μέρει αντιμετωπίσιμο.
Σε ό,τι αφορά τον δεύτερο παράγοντα, υπάρχει μια αίσθηση πως αυτή τη φορά ο νόμος για το ΤΧΣ θα μπορούσε να περάσει ευκολότερα από τις Κοινοβουλευτικές Ομάδες των Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ. Βεβαίως, αντίστοιχη αίσθηση υπήρχε στους αρμοδίους των δύο κομμάτων της συγκυβέρνησης και τον περασμένο Δεκέμβριο. Οταν, όμως, έφτασε στο «σημείο 0», δηλαδή λίγο πριν από την κατάθεση, αντιλήφθηκαν με… έκπληξη ότι οι διαφωνούντες ήταν τελικώς πολύ περισσότεροι από όσους υπολόγιζαν. Και κάπως έτσι το απέσυραν για περαιτέρω «διαβούλευση». Τίποτα δεν εξασφαλίζει σε κανέναν ότι κάτι αντίστοιχο δεν θα συμβεί και τώρα, αν και στο οικονομικό επιτελείο εκφράζεται η πεποίθηση πως οι αντιδράσεις έχουν μειωθεί. Μένει να φανεί στην πράξη.
Παρτίδα σκάκι
Για να γίνει αυτό, όμως, θα πρέπει προηγουμένως να τελειώνει μια και καλή η παρτίδα σκάκι με την τρόικα, σχετικά με την πραγματική εικόνα των δανειακών χαρτοφυλακίων και των τεσσάρων συστημικών τραπεζών. Το συμπέρασμα; Ολα τα παραπάνω επιτείνουν τον εκνευρισμό για την επόμενη μέρα.
Γιατί, για παράδειγμα, μπορεί ο κ. Γουάτσα να δηλώνει ότι «θα περιμένει», όμως δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι το ίδιο είναι διατεθειμένοι να κάνουν και οι υπόλοιποι που συμμετέχουν –περίπου σαν κοινοπραξία– στην πρότασή του. Οι πληροφορίες κάνουν λόγο για άλλα τέσσερα, γνωστά, funds, κυρίως αμερικανικά και βεβαίως όλα γνωστά στην αγορά.
Πολύ περισσότερο, δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι θα περιμένει μέχρι τότε ο έτερος υποψήφιος στρατηγικός επενδυτής, που εν προκειμένω λέγεται ότι είναι το αμερικανικό fund Appolo. Για την ακρίβεια, από την πλευρά του δεν έχει υπάρξει κάποια αντίδραση, μετά την αναβολή που πήρε η αποκρατικοποίηση της τράπεζας τέλη του 2013. Ούτε θετική ούτε αρνητική, και αυτό είναι το πιο ανησυχητικό. Γιατί, αν πάμε τελικά σε μια διαδικασία, με έναν υποψήφιο, ασφαλώς και δεν θα είναι το ευτυχέστερο των σεναρίων. Γι’ αυτό και η ανησυχία, όσο περνούν οι μέρες, εντείνεται.
Τέλος, δεν θα πρέπει να διαφεύγει την προσοχή κανενός ότι υπάρχει και μια ομάδα πέντε funds, που περιμένουν να τοποθετηθούν επενδυτικά (και όχι στρατηγικά) στο project. Και μπορεί αυτά να μην πιέζουν το ίδιο, αφού μπορούν να περιμένουν, όμως είναι ένας ακόμη μοχλός πίεσης…
