Σε εφαρμογή τίθεται η δικαστική απόφαση με την οποία η Ellinair είχε κηρυχθεί σε κατάσταση πτώχευσης, σηματοδοτώντας και τυπικά το τέλος ενός αεροπορικού εγχειρήματος που για σχεδόν μία δεκαετία επιχείρησε να αποκτήσει ισχυρή παρουσία στην ελληνική αγορά. Σύμφωνα με πρόσφατη καταχώριση στο ΓΕΜΗ, διορίστηκε σύνδικος πτώχευσης, ο οποίος αναλαμβάνει πλέον τη διαχείριση της πτωχευτικής περιουσίας και υποκαθιστά τη διοίκηση της εταιρείας ως προς τις σχετικές διαδικασίες. Το επόμενο στάδιο αφορά την απογραφή και αποτίμηση των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας, την εξέταση των απαιτήσεων που έχουν καταθέσει οι πιστωτές και, εφόσον προκύψει διαθέσιμη περιουσία, τη ρευστοποίησή της. Τα ποσά που θα συγκεντρωθούν θα διατεθούν για την ικανοποίηση των πιστωτών, σύμφωνα με τη σειρά προτεραιότητας που προβλέπει η νομοθεσία.
Η εξέλιξη αυτή κλείνει έναν κύκλο που ξεκίνησε το 2013, όταν η Ellinair ιδρύθηκε από τον όμιλο Mouzenidis Group του Μπόρις Μουζενίδη, με έδρα τη Θεσσαλονίκη. Η εταιρεία αποτέλεσε τον αεροπορικό βραχίονα του ομίλου και κατάφερε να αναπτυχθεί κυρίως μέσα από πτήσεις που συνέδεαν την Ελλάδα με προορισμούς της Ανατολικής Ευρώπης. Για ένα διάστημα αποτέλεσε έναν υπολογίσιμο παίκτη, ιδιαίτερα στη Βόρεια Ελλάδα, ενισχύοντας τη θέση της Θεσσαλονίκης στον χάρτη των διεθνών αεροπορικών συνδέσεων.
Ωστόσο η πορεία της ανακόπηκε το 2021, όταν ανέστειλε τη λειτουργία της μετά την κατάρρευση του ομίλου Mouzenidis. Η πανδημία του κορωνοϊού, οι περιορισμοί στις αεροπορικές μετακινήσεις και η σημαντική εξάρτηση από τη ρωσική αγορά δημιούργησαν ένα εξαιρετικά δυσμενές περιβάλλον, από το οποίο η εταιρεία δεν κατάφερε τελικά να ανακάμψει. Παρά τις κατά καιρούς εκτιμήσεις για πιθανή επανεκκίνηση, το σενάριο αυτό δεν υλοποιήθηκε.
Η περίπτωση της Ellinair αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης αλλαγής που συντελείται στην ευρωπαϊκή αεροπορική αγορά. Ο κλάδος κινείται σταδιακά προς μεγαλύτερη συγκέντρωση, με τους ισχυρότερους ομίλους να ενισχύουν τη θέση τους και τις μικρότερες εταιρείες να βρίσκονται αντιμέτωπες με αυξανόμενες πιέσεις.
Ο κλάδος κινείται σταδιακά προς μεγαλύτερη συγκέντρωση, με τους ισχυρότερους ομίλους να ενισχύουν τη θέση τους.
Στην Ελλάδα, οι συνέπειες αυτής της αλλαγής είναι ήδη εμφανείς. Από το 2019 μέχρι σήμερα, αρκετές εταιρείες ελληνικών συμφερόντων που ξεκίνησαν με φιλοδοξίες ανάπτυξης δεν κατάφεραν να διατηρήσουν τη δραστηριότητά τους. Εκτός από την Ellinair, η Astra Airlines, η Orange2fly και η Olympus Airways οδηγήθηκαν σε διακοπή λειτουργίας, καθώς βρέθηκαν αντιμέτωπες με έναν συνδυασμό οικονομικών πιέσεων, έντονου ανταγωνισμού και των επιπτώσεων της πανδημίας.
Η Olympus Airways, η οποία ιδρύθηκε το 2015 και δραστηριοποιήθηκε κυρίως στις πτήσεις τσάρτερ, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα των δυσκολιών που αντιμετωπίζουν οι μικρότεροι παίκτες. Σύμφωνα με τον τελευταίο δημοσιευμένο ισολογισμό της, για το 2021, εμφάνιζε έσοδα 19,3 εκατ. ευρώ και κέρδη 345.000 ευρώ, όμως οι συνολικές υποχρεώσεις της ανέρχονταν σε περίπου 37 εκατ. ευρώ. Παρά τον στόλο που έφτασε έως και τα τέσσερα αεροσκάφη, δεν κατάφερε να διατηρήσει τη δραστηριότητά της.
Αντίστοιχη ήταν και η πορεία της Astra Airlines, η οποία ιδρύθηκε το 2008 στη Θεσσαλονίκη και εξυπηρετούσε κυρίως περιφερειακές συνδέσεις. Οι υποχρεώσεις της ξεπέρασαν τα 16 εκατ. ευρώ, οδηγώντας στη διακοπή του πτητικού της έργου το 2019, ενώ οι προσπάθειες αναδιάρθρωσης ή εξαγοράς δεν απέδωσαν.
Η Orange2fly, που δημιουργήθηκε το 2015 από πρώην στελέχη της SkyGreece Airlines και επικεντρώθηκε στις πτήσεις τσάρτερ, αντιμετώπισε επίσης προβλήματα ρευστότητας. Παρά τις προσπάθειες προστασίας από τους πιστωτές, η εταιρεία οδηγήθηκε τελικά σε αίτηση πτώχευσης το 2021.
