Πολλά «επεισόδια» θα έχει το έργο της Υποθαλάσσιας Αρτηρίας της Θεσσαλονίκης, η κατασκευή του οποίου παραμένει μετέωρη, αν και βάσει του αρχικού χρονοδιαγράμματος επρόκειτο να ξεκινήσει τον Αύγουστο του 2007. Παρά τις προ μηνός διαβεβαιώσεις του υπουργού ΠΕΧΩΔΕ, κ. Σουφλιά ότι το έργο παραμένει στις προτεραιότητες του υπουργείου, το ζήτημα έχει παραπεμφθεί στις καλένδες του ΣτΕ, όπου εκκρεμεί προσφυγή πολιτών για την ακύρωση του έργου («Κίνηση Πολιτών για την Υποθαλάσσια») με κύριο επιχείρημα τις σοβαρές περιβαλλοντικές επιπτώσεις του άξονα των επτά χιλιομέτρων.
Με τα μέχρι στιγμής δεδομένα και μετά από γνωμοδότηση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου (ΚΑΣ) προς το ΣτΕ, ο τρόπος κατασκευής του έργου αναμένεται να διαφοροποιηθεί, μιας και οι εκσκαφές θα πρέπει γίνουν σε βάθος 25 μέτρων (από 15 μέτρα που ήταν η αρχική πρόβλεψη) και με τη χρήση μετροπόντικα, για την προστασία αρχαιολογιών ευρημάτων.
Για την αλλαγή αυτή έχει εκφραστεί θετικά η ανάδοχος κοινοπραξία Ακτωρ Παραχωρήσεις-Βoscalis-Αρχιρόδον, εκτιμώντας μάλιστα ότι δεν θα υπάρξει ουσιαστική διαφορά στο κόστος. «Το κόστος είναι ήδη αυξημένο, λόγω των αναθεωρήσεων, καθώς υπάρχει καθυστέρηση στην υλοποίησή του. Πρόσθετα έξοδα θα έχουμε και για τη διάνοιξη κάτω από το λιμάνι, χωρίς να γκρεμιστούν τα κτίρια που κρίθηκαν διατηρητέα. Η προσφορά μας όμως είναι πολύ ελκυστική, διότι εάν υπολογίζαμε με σημερινές τιμές τα κοστολόγια, τότε θα έπρεπε να ορίσουμε τα διόδια στα 2 ευρώ και όχι στο 0,90 που προσφέραμε. Εμείς επιμένουμε, καθώς δεν θέλουμε να εγκαταλείπουμε ένα έργο. Θα κατασκευάσουμε την υποθαλάσσια» αναφέρει ο κ. Δημήτρης Κούτρας, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Ακτωρ. Σημειωτέον ότι μετά την αναθεώρηση, ο προϋπολογισμός του έργου διαμορφώνεται σε 600 εκατ. ευρώ, έναντι 472 εκατ. ευρώ της αρχικής σύμβασης.
Σε κάθε περίπτωση, οι πρόσφατες αποφάσεις του υπουργείου Πολιτισμού για την προστασία των αρχαιοτήτων του θαλάσσιου πυθμένα και των διατηρητέων κτισμάτων στους χώρους του λιμανιού, επιβάλλουν όχι μόνο την αλλαγή του τρόπου κατασκευής (χρήση μετροπόντικα), αλλά και την εκπόνηση νέας μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Μια τέτοια εξέλιξη θα επιφέρει πρόσθετες καθυστερήσεις, ενώ αν υπάρξουν νέες ενστάσεις και προσφυγές, δεν αποκλείεται εν τέλει να ματαιωθεί το έργο.
