Ο πολύς κόσμος μπορεί να έχει κουραστεί από τη συζήτηση για τους δασμούς των ΗΠΑ εδώ και πολύ καιρό, αλλά η κυβέρνηση Τραμπ συνεχίζει απτόητη. Η συζήτηση επανέρχεται αυτήν την εβδομάδα, σε μια στιγμή που όλοι (και οι ΗΠΑ) μετρούν απώλειες από την απότομη αύξηση του ενεργειακού κόστους. Η 24η Ιουλίου είναι η νέα κρίσιμη ημερομηνία, καθώς λήγει το προσωρινό αμερικανικό καθεστώς των 150 ημερών που σκαρφίστηκε η κυβέρνηση Τραμπ, θέτοντας σε εφαρμογή οριζόντιο δασμό 10% προς όλους, προκειμένου να αποφύγει την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Από σήμερα, οπότε ξεκινάει η νέα συζήτηση αλλά και οι νέες αποφάσεις με δασμούς προς 60 εμπορικούς εταίρους, μεταξύ των οποίων και η Ευρωπαϊκή Ενωση.
Μια πρώτη γεύση των νέων τιμωρητικών δασμών πήραν ήδη η Βραζιλία και ο Καναδάς με μια διάταξη που εφαρμόσθηκε πριν από έναν αιώνα και θεωρείται ήδη αμφιλεγόμενη. Σύντομα έρχεται και η σειρά μας. Θα αναρωτηθεί κάποιος, και τι έγινε; Σίγουρα τα προβλήματα που επέφερε και το όφελος που είχαν οι ΗΠΑ ήταν πολύ λιγότερα από όσα ήθελε ο πρόεδρος Τραμπ. Αλλά και μόνο η φασαρία που προκαλεί, δημιουργεί προβλήματα.
Οι μεγάλοι χαμένοι από όλη αυτή την ιστορία είναι ξεκάθαρα οι Αμερικανοί εισαγωγείς και ο Αμερικανός καταναλωτής. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως αυτή του αλουμινίου, η πολιτική που εφαρμόσθηκε ήταν πλήρως αυτοκτονική. Οι τιμές ανέβηκαν λόγω των υπέρογκων δασμών, καθώς η εγχώρια παραγωγή δεν ξεπερνάει τους 700.000 τόνους, ενώ η ζήτηση φτάνει στα 4 εκατομμύρια τόνους. Οταν υπάρχει η εξάρτηση που υπάρχει και ταυτόχρονα βάζεις δασμό στις εισαγωγές, τότε γεμίζεις με ακρίβεια την οικονομία σου.
Οι Αμερικανοί κατασκευαστές συσκευών, κουτιών αναψυκτικών και αυτοκινήτων πληρώνουν ουσιαστικά τις υψηλότερες τιμές πρώτων υλών στον κόσμο. Και αυτό πιθανότατα δεν θα αλλάξει σύντομα. Οι ΗΠΑ εδώ και χρόνια δεν είναι πολύ αποδοτικός παραγωγός αλουμινίου. Διαθέτουν μόλις τέσσερα χυτήρια. Δίπλα τους, ωστόσο, έχουν τον Καναδά, ο οποίος χάρη στην άφθονη σχεδόν δωρεάν υδροηλεκτρική ενέργεια μπορεί να παράγει όση ποσότητα θέλει σε χαμηλές τιμές. Αντί να συνεργαστεί με τον Καναδά και τους άλλους εταίρους για να έχει πρόσβαση σε φθηνή πρώτη ύλη, ο πρόεδρος Τραμπ επιλέγει να κάνει ακριβότερες τις εισαγωγές του επιβάλλοντας δασμό 50%, με στόχο σε βάθος χρόνου να κλείσουν και να μεταφερθούν τα εργοστάσια στις ΗΠΑ. Το πρόβλημα γι’ αυτόν και τις ΗΠΑ, και συνακολύθως για την παγκόσμια οικονομία, είναι ότι κανείς δεν μπορεί να περιμένει να κατασκευαστούν τα νέα εργοστάσια που θα το παράγουν. Η οικονομία, όμως, χρειάζεται το αλουμίνιο τώρα και σε καλές τιμές και αυτό δεν λύνεται με δασμούς.
