Οι υψηλές θέσεις της Ευρώπης στα αμερικανικά κρατικά ομόλογα της δίνουν ένα σοβαρό διαπραγματευτικό χαρτί σε μια πιθανή μελλοντική αντιπαράθεση με τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, σύμφωνα με νέα έρευνα.
Εάν οι χώρες της Ευρώπης (συμπεριλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασιλείου) τερμάτιζαν την προνομιακή μεταχείριση του αμερικανικού δημόσιου χρέους στους τραπεζικούς και ασφαλιστικούς κανονισμούς, τότε η ζήτηση για αυτά τα ομόλογα θα μειωνόταν κατά περίπου 200 δισ. δολάρια σε διάστημα μιας δεκαετίας, υπολογίζει μελέτη του Ινστιτούτου Παγκόσμιας Οικονομίας του Κιέλου. Κάτι τέτοιο θα ανέβαζε το δημοσιονομικό κόστος των ΗΠΑ έως και κατά 42 δισ. δολάρια ετησίως, λόγω των αυξανόμενων αποδόσεων των ομολόγων.
«Η Ευρώπη έχει ένα σημαντικό και υποτιμημένο μέσο χρηματοοικονομικής πίεσης έναντι των Ηνωμένων Πολιτειών, το οποίο μπορεί να ενεργοποιηθεί μέσω της υπάρχουσας κανονιστικής αρχιτεκτονικής χωρίς να απαιτούνται νέοι θεσμοί, αλλαγές συνθηκών ή σαφής συντονισμός των πωλήσεων κρατικών περιουσιακών στοιχείων», ανέφεραν στην έκθεση ο οικονομολόγος της Τράπεζας της Ελλάδος Φίλιππος Πετρουλάκης και ο Φαρζάντ Σαΐντι, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Βόννης.
Σύμφωνα με τους τραπεζικούς κανόνες που ισχύουν σήμερα, οι θέσεις σε ομόλογα του αμερικανικού δημοσίου δεν επηρεάζουν τις κεφαλαιακές απαιτήσεις των ευρωπαϊκών εταιρειών, επειδή παραδοσιακά θεωρούνται μηδενικού κινδύνου. Οι συγγραφείς της μελέτης εξέτασαν ένα σενάριο στο οποίο οι ρυθμιστικές αρχές εφαρμόζουν συντελεστή κινδύνου 20% στο χρέος των ΗΠΑ, δηλαδή τον ίδιο που ισχύει και για τα εταιρικά ομόλογα υψηλής αξιολόγησης ή ορισμένα άλλα κρατικά περιουσιακά στοιχεία με αξιολόγηση Α, καθώς και μια παρόμοια αλλαγή στο ασφαλιστικό πλαίσιο.
Βασική αδυναμία των ΗΠΑ, η τρέχουσα δυναμική του αμερικανικού χρέους.
Και μόνο η τρέχουσα δυναμική του αμερικανικού χρέους θα δικαιολογούσε τέτοιες κινήσεις, επομένως η διόρθωση της ευεργετικής μεταχείρισης θα μπορούσε να θεωρηθεί «ορθή ρυθμιστική πολιτική σε οποιοδήποτε γεωπολιτικό κλίμα», έγραψαν οι οικονομολόγοι. «Ταυτόχρονα, η εφαρμογή μιας ρυθμιστικής αλλαγής αυτού του μεγέθους έχει πολιτικές επιπτώσεις και οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής μπορεί ορθολογικά να προτιμήσουν να τη χρησιμοποιήσουν σε μια στιγμή μέγιστης διπλωματικής σημασίας».
Η χρήση των θέσεων της Ευρώπης στα αμερικανικά κρατικά ομόλογα σαν όπλο είναι ένα θέμα που έχει συζητηθεί επανειλημμένως κατά τη διάρκεια της δεύτερης θητείας του Τραμπ, σημειώνει το Bloomberg.
Οταν ο Αμερικανός πρόεδρος απείλησε να καταλάβει τη Γροιλανδία φέτος, το δανικό συνταξιοδοτικό ταμείο AkademikerPension δήλωσε ότι θα αποχωρήσει από τις θέσεις των 100 εκατ. δολαρίων που κατείχε στο χρέος των ΗΠΑ, οδηγώντας σε εικασίες για περισσότερες τέτοιες πωλήσεις και σε απειλές από τον Τραμπ για «μεγάλα αντίποινα».
Η έρευνα διαπίστωσε ότι οι ισορροπίες δυνάμεων κλίνουν υπέρ της Ευρώπης, καθώς οι χώρες που εξετάστηκαν στη μελέτη –τα κράτη της Ευρωζώνης, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Δανία, η Σουηδία και η Νορβηγία– κατέχουν τουλάχιστον 9,6 τρισ. δολάρια σε περιουσιακά στοιχεία των ΗΠΑ, ενώ οι ΗΠΑ κατέχουν 6,4 τρισ. δολάρια σε δικά τους περιουσιακά στοιχεία. Στη μελέτη επισημαίνεται, πάντως, ότι οι συμμετοχές σε μετοχές είναι λιγότερο ευάλωτες σε κανονιστικές αλλαγές από τα ομόλογα.
Μετά την αντιπαράθεση για τη Γροιλανδία, η Ε.Ε. σκέφτεται πιο στρατηγικά για τα μέσα πίεσης που κατέχει έναντι των ΗΠΑ. Αξιωματούχοι στο Βερολίνο έχουν αρχίσει να χαρτογραφούν τρωτά σημεία στις αλυσίδες εφοδιασμού των ΗΠΑ προκειμένου να εντοπίσουν σημεία όπου η Γερμανία και οι εταίροι της θα μπορούσαν να ασκήσουν πίεση, μετέδωσε το Bloomberg τον Μάρτιο.
