ίναι η αγαπημένη σειρά του Ομπάμα. Πρωταγωνιστής ο δις βραβευμένος με Οσκαρ Κέβιν Σπέισι και δημιουργός ο σπουδαίος Ντέιβιντ Φίντσερ («Fight Club», «Seven» κτλ.). Αυτά μάλλον αποτελούν αρκετές διαπιστεύσεις για το «House of Cards», ωστόσο δύσκολα προϊδεάζουν για το πραγματικό του περιεχόμενο.
Η δημοφιλής σειρά ξεκίνησε ως ένα από τα πρώτα ανεξάρτητα πρότζεκτ που παρήγαγε το διαδικτυακό τηλεοπτικό δίκτυο Netflix. Η μεγάλη ελευθερία που δόθηκε στους συντελεστές, αλλά και το ίδιο το ταλέντο τους, οδήγησε στη δημιουργία ενός εξαιρετικού πολιτικού θρίλερ, γεμάτου ένταση, ανατροπές και ωμό ρεαλισμό. Η δράση τοποθετείται στην Ουάσιγκτον, όπου ο βουλευτής του Κογκρέσου Φρανκ Αντεργουντ (Κέβιν Σπέισι) θα υποστεί οδυνηρή πολιτική ήττα. Αποφασισμένος να εκδικηθεί, ο Αντεργουντ ξεκινά ένα μεγάλο αγώνα κατά των αντιπάλων του –με τη χρήση θεμιτών και αθέμιτων μέσων– έχοντας στο πλευρό του και την αφοσιωμένη σύζυγό του Κλερ. Οι πολιτικές «χάρες», τα πισώπλατα μαχαιρώματα, οι ομιχλώδεις σχέσεις με τον Τύπο και η αλαζονεία της εξουσίας· όλα εκείνα που συνθέτουν σε μεγάλο βαθμό τον κόσμο της ανώτερης πολιτικής, σερβίρονται εδώ με μεγάλη διαύγεια και τόλμη. Και μπορεί ο Ομπάμα να δήλωσε –με παράπονο– ότι η πραγματική ζωή στην Ουάσιγκτον είναι πολύ πιο βαρετή από ό,τι παρουσιάζεται, όμως ούτως ή άλλως για τους φαν της σειράς οι πολιτικοί σπάνια λένε την αλήθεια.
Το «House of Cards», πάντως, δεν αποτελεί μια «εύκολη» ή εύπεπτη ιστορία. Παρά τους ενίοτε καταιγιστικούς σεναριακούς ρυθμούς, η πλοκή εξελίσσεται βραδυφλεγώς απαιτώντας την προσοχή και την αφοσίωση του θεατή. Ενα άλλο στοιχείο είναι οι δευτερεύοντες χαρακτήρες. Αυτοί, σε αντίθεση με άλλες (εξίσου) δημοφιλείς σειρές που εστιάζονται στην εξαντλητική ανάλυση του πρωταγωνιστή, εδώ αναπτύσσονται σε αρκετό βάθος επιτείνοντας την πολυπλοκότητα. Οπως ωστόσο συμβαίνει και με την πραγματική πολιτική, η άκρη του λαβυρίνθου συχνά βρίσκεται με τον απλούστερο και πιο άμεσο τρόπο.
