Θεωρείται ίσως γραφική, απλοϊκή, ξεπερασμένη. Πώς θα μπορούσε άλλωστε να συγκριθεί με τόσα «Wire», «Sopranos» και «Breaking Bad»; Και όμως, η αμερικανική σειρά του NBC «Το μικρό σπίτι στο λιβάδι», που από το 1974 έως το 1983 εξιστορούσε τις χαρές και τις λύπες μιας οικογένειας πιονιέρων στη μεθόριο των ΗΠΑ, μέσα από ένα πρίσμα αμερικανικής πίστης στον άνθρωπο και χριστιανικής αισιοδοξίας, έφτασε το 2024 να γίνει η πιο δημοφιλής «κλασική» εκπομπή σε αρκετές πλατφόρμες της άλλης πλευράς του Ατλαντικού. Στις ατέλειωτες ημέρες της πανδημίας, μάλιστα, οι περιπέτειες της οικογένειας Ινγκλς ανακούφιζαν τους παλιούς και ενθουσίαζαν τους νέους, ενώ σήμερα, στο YouTube, το βίντεο με τους τίτλους αρχής, όπου οι τρεις κόρες των Ινγκλς τρέχουν ανέμελες στην ύπαιθρο, πλησιάζει τα 2 εκατ. χτυπήματα. Ορισμένα θα προέρχονται και από την Ελλάδα, όπου επίσης προβλήθηκε, όπως και αλλού, το «Μικρό σπίτι στο λιβάδι». Κάτι ήξερε το Netflix όταν το 2025 ανακοίνωνε ένα ριμέικ.
Λίγες ώρες μετά την ανακοίνωση, βέβαια, είχε ξεσπάσει ένας μικρός πολιτισμικός πόλεμος. Την πρώτη μπαταριά έριξε η συντηρητικών πεποιθήσεων δημοσιογράφος Μέγκιν Κέλι, η οποία έγραψε στα social media: «Netflix, έτσι και μετατρέψεις το “Μικρό σπίτι στο λιβάδι” σε ένα προϊόν “woke”, θα αναλάβω ως προσωπική αποστολή να τινάξω το εγχείρημά σου στον αέρα». Η απάντηση ήρθε από την ηθοποιό Μελίσα Γκίλμπερτ, η οποία στη σειρά του NBC υποδυόταν τη Λόρα Ινγκλς, τη μεσαία κόρη της οικογένειας. «Χμμ… Ξαναδείτε την αρχική σειρά», σχολίασε. «Δύσκολα θα βρείτε κάποια που να είναι πιο “woke” από τη δική μας. Ασχοληθήκαμε με θέματα όπως ο ρατσισμός, οι εξαρτήσεις, η ξενοφοβία, ο αντισημιτισμός, ο μισογυνισμός, η σεξουαλική κακοποίηση, η ενδοοικογενειακή βία και κάθε άλλο “woke” θέμα που μπορείτε να φανταστείτε. Ευχαριστώ πολύ».
Η ηθοποιός είχε τα δίκια της. Το παλιό «Μικρό σπίτι στο λιβάδι» περιλάμβανε και ιστορίες για βιασμούς, για εφηβική παραβατικότητα, για το μετατραυματικό στρες των στρατιωτών του αμερικανικού εμφυλίου, που στη δεκαετία του 1970 απηχούσε τα βάσανα των βετεράνων του Βιετνάμ. Ομως το συντηρητικό κομμάτι της Αμερικής ένιωθε ανέκαθεν μια σύνδεση με τη σειρά, η οποία, σύμφωνα με τους New York Times, έγινε τελικά κάτι σαν το ψυχολογικό τεστ Ρόρσαχ, στο οποίο οι θεατές πρόβαλλαν τις διαφορετικές απόψεις τους για την οικογένεια, τη θρησκεία, την κατάκτηση της Δύσης.
Ο χαρακτήρας της μητέρας Ινγκλς είναι ενδυναμωμένος, καθώς παρουσιάζεται ως πραγματίστρια, τη στιγμή που ο πατέρας είναι μάλλον ονειροπόλος, στη σειρά που κάνει πρεμιέρα σήμερα στο Netflix.
Η πραγματική Λόρα Ινγκλς (1867-1957), η συγγραφέας των παιδικών βιβλίων που αποτέλεσαν τη βάση της σειράς, είχε επίσης κάτι διαφορετικό στο μυαλό της: ήθελε να εκφράσει το πνεύμα του αμερικανικού αντικρατισμού, που ακόμα και μετά τη Μεγάλη Υφεση του 1929 έβλεπε τον αναδιανεμητισμό του Νιου Ντιλ ως μια ελεημοσύνη διόλου ταιριαστή με τη δύναμη του ατόμου να βελτιώσει τη ζωή του. Αυτός ο «λιμπερταριανισμός» δεν επιβίωσε στη μικρή οθόνη, καθώς ο ιθύνων νους της σειράς, ο ηθοποιός Μάικλ Λάντον (που υποδυόταν τον πατέρα), θέλησε να επικεντρωθεί πρωτίστως σε αξίες όπως η εντιμότητα και το κοινό καλό, οι οποίες με φόντο το Γουότεργκεϊτ και την οικονομική κρίση της δεκαετίας του 1970 είχαν αποκτήσει ιδιαίτερη σημασία.
Μεγαλείο της φύσης
Πώς είναι όμως το νέο «Μικρό σπίτι στο λιβάδι», που κάνει πρεμιέρα σήμερα στο Netflix; Οι New York Times περιγράφουν μια σειρά που αντί για ηθικά διδάγματα προτιμά την απεικόνιση του μεγαλείου της φύσης. Ο χαρακτήρας της μητέρας Ινγκλς είναι ενδυναμωμένος, καθώς παρουσιάζεται ως πραγματίστρια, τη στιγμή που ο πατέρας είναι μάλλον ονειροπόλος. Ενισχυμένη είναι και η παρουσία των «ινδιάνων» Οσέιτζ, που αυτή τη φορά δεν παρουσιάζονται με στερεοτυπικό τρόπο. Και η παραγωγή έχει δώσει έμφαση στην ενδυματολογική ποικιλία, αφενός για λόγους πιστότητας και αφετέρου για να μην ντύσει τις γυναίκες μόνο με εκείνο το παραδοσιακό καπέλο της εποχής, που ενώ σε κάποιους θεατές θυμίζει το δυστοπικό «Handmaid’s Tale» της Μάργκαρετ Ατγουντ, για κάποιους άλλους συμβολίζει τις αξίες μιας «tradwife», μιας παραδοσιακής συζύγου.
Οταν βέβαια έμαθε για εκείνο το απειλητικό σχόλιο της Μέγκιν Κέλι, ο ηθοποιός Λιουκ Μπρέισι, που υποδύεται τον πατέρα Ινγκλς, την παρότρυνε να δει προσεκτικά τη σειρά. Και περιπλέκοντας λίγο παραπάνω τα πράγματα, η παραγωγός Τζόι Γκόρμαν Βέτελς συνόψιζε στους New York Times το πνεύμα του εγχειρήματος ως εξής: «Ενιωσα ότι υπήρχε μια πραγματική ευκαιρία να φέρουμε τον κόσμο πιο κοντά», έλεγε και συνέχιζε: «Ας δημιουργήσουμε κάτι έξυπνο και καλαίσθητο, που θα θέλουν να το παρακολουθήσουν όλοι, από τη γιαγιά μέχρι τα εγγόνια, από τις ηλικίες 8 έως 80. Κάτι που θα μας υπενθυμίζει ότι είμαστε καλύτεροι όταν είμαστε ενωμένοι».
