Το New Deal του προέδρου Φράνκλιν Ρούσβελτ καταγράφεται ως μία από τις σημαντικότερες παρεμβάσεις για την αντιμετώπιση των συνεπειών της Μεγάλης Υφεσης του 1929 στις Ηνωμένες Πολιτείες. Μέσα από ένα ευρύ πλέγμα μέτρων και προγραμμάτων, επιδίωξε να τονώσει την οικονομία, να στηρίξει εργαζομένους και αγρότες και να προωθήσει μεταρρυθμίσεις που διεύρυναν τα κοινωνικά και εργασιακά δικαιώματα.
Η εφαρμογή του, ωστόσο, προκάλεσε έντονες αντιδράσεις. Πολλές πολιτείες και ισχυρά οικονομικά συμφέροντα αντιτάχθηκαν στην ενίσχυση των αρμοδιοτήτων της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, θεωρώντας ότι παρεμβαίνει υπερβολικά στις υποθέσεις τους. Παρά τις αντιστάσεις, ο Ρούσβελτ και οι υποστηρικτές του επιχείρησαν να εδραιώσουν έναν πιο ενεργό ρόλο του ομοσπονδιακού κράτους στην οικονομική και κοινωνική ζωή της χώρας.
Η πολιτική αυτή στηρίχθηκε σε μια εύθραυστη συμμαχία, η οποία απαιτούσε σημαντικούς συμβιβασμούς. Καθοριστική ήταν η στήριξη των Δημοκρατικών του Νότου, υπό τον όρο ότι δεν θα αμφισβητούνταν το καθεστώς φυλετικού διαχωρισμού που επικρατούσε στις νότιες πολιτείες. Ως αποτέλεσμα, οι Αφροαμερικανοί, που αποτελούσαν περίπου το 10% του πληθυσμού, αποκλείστηκαν σε μεγάλο βαθμό από τα οφέλη του New Deal, παρά τις προσπάθειες μαύρων στελεχών και διανοουμένων να εξασφαλίσουν ίση μεταχείριση.
