Θέατρο

Είναι από τα καλλιτεχνικά εγχειρήματα που δίνουν ελπίδα. Και είναι ο τρόπος που οι νεότεροι καλλιτέχνες (ηθοποιοί, σκηνοθέτες, μουσικοί) δοκιμάζουν να προσεγγίσουν το αρχαίο δράμα. 

Ηλθε στο προσκήνιο φέρνοντας όχι μόνο ένα καλλιτεχνικό πρόγραμμα, αλλά και ένα νέο θέατρο. Ολοκαίνουργο και πέτρινο, χωρητικότητας 900 θέσεων, χτισμένο με την πέτρα-ταυτότητα του νησιού, με την τεχνική των ντόπιων μαστόρων και την υπογραφή της Κυριακής Κονδυλάτου και του Κωνσταντίνου Λούκου. 

Τιμούν την Ελλάδα και το ελληνικό θέατρο οι άνθρωποι του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος που θα παρουσιάσουν σήμερα και αύριο στην Επίδαυρο την παράσταση «Ιφιγένεια στη χώρα των Ταύρων» του Ευριπίδη. 

Με τις καλές ειδήσεις να είναι είδος προς εξαφάνιση, οτιδήποτε εκπέμπει εξωστρέφεια, σε οποιοδήποτε πεδίο, είναι υπερπολύτιμο. 

Γαλλόφωνοι αφηγητές, μεταξύ τους και ο Στέλιος Πελασγός, τιμούν μια παράδοση.

Πολύ προβληματική η κατάσταση του δεύτερου κρατικού θεάτρου, που έχει συσσωρεύσει οφειλές πολλών ετών και μεγάλου ύψους.

Ξεκίνησε δυναμικά. Και το πιστό κοινό του Φεστιβάλ Αθηνών και της Πειραιώς 260 είχε αρχίσει από τον Μάιο να κάνει τους σχεδιασμούς του, να καταρτίζει το προσωπικό του πρόγραμμα θέασης. 

Oταν οι άνθρωποι της τέχνης λειτουργούν με γρήγορα αντανακλαστικά, μετατρέποντας τα σημεία των καιρών προς όφελος των θεατών αλλά και του πολιτιστικού οργανισμού που διοικούν, συνήθως κάτι καλό γεννιέται. 

Ανακοίνωση του Σωτήρη Χατζάκη, που χαιρετίζει την εξέλιξη, καθώς θα βοηθήσει στο «να λάμψει η αλήθεια».

Ισοπεδωτικό το αποτέλεσμα της σκηνοθεσίας του «Ιουλίου Καίσαρα» από τον Γκραουζίνις.

«Είδα με άλλο μάτι την αρχαία τραγωδία», μου έλεγε την περασμένη Τρίτη, στο ξενοδοχείο «Αβατον» στα όρια Επιδαύρου-Λυγουριού, η ταλαντούχα σκηνοθέτις Σύλβια Λιούλιου, που σήμερα παρουσιάζει, στο Μικρό Θέατρο της Αρχαίας Επιδαύρου, την τραγωδία «Αίας» του Σοφοκλή.