Θέατρο

Το «Καπλάνι της βιτρίνας» της Αλκης Ζέη ανεβαίνει για πρώτη φορά στο θέατρο.

Το «Εγκλημα και τιμωρία» του Ντοστογιέφσκι ευτύχησε σκηνοθετικά και ερμηνευτικά.

Οι σχέσεις είναι παλιές. Οι ελληνικές σκηνές πάντα συνομιλούσαν με τις ανατολικοευρωπαϊκές παραγωγές, κυρίως τις ρωσικές, την εποχή του υπαρκτού σοσιαλισμού (από την εποχή που ο Θεόδωρος Κρίτας έφερνε στην Ελλάδα κυρίως τα περιώνυμα ρωσικά μπαλέτα). 

Με το που ανέβηκε στο Εθνικό Θέατρο το «Καγκουρώ» του Βασίλη Κατσικονούρη, ένα έργο που μιλάει για τη σύγχρονη ελληνική κρίση και τη μετανάστευση, ο Δημήτρης Μυλωνάς ετοιμάζεται για νέα πρεμιέρα στο Θέατρο του Νέου Κόσμου, όπου σκηνοθετεί την παράσταση «Τσέχοφ».

Ο Δημήτρης Καραντζάς καθοδηγεί δύο εξαιρε­τι­κούς ηθοποιούς στην ψί­χα του έργου του Πίντερ «Τέφρα και σκιά».

Η πλειονότητα των Αμερικανών θεατών θεωρεί μια δίωρη παράσταση –όπου εμφανίζονται δύο μόνο ηθοποιοί με τα ίδια καθημερινά ρούχα σε όλες τις πράξεις και το ίδιο σκηνικό απ’ την αρχή ώς το τέλος– συνώνυμο της θεατρικής πλήξης. 

Θεωρήθηκε το βιβλίο του Χέρμαν Μπροχ που δίνει την πιο βαθιά και πιο έγκυρη έκφραση της βιωματικής γνώσης του ναζισμού. 

Ο Κορνήλιος Σελαμσής είναι  η ακάματη ψυχή του θεάτρου «Πόρτα».

Ποιες είναι οι φάσεις της μετανάστευσης σ’ αυτόν τον τόπο; Από τις αρχές του 20ού αιώνα, πολλοί άνθρωποι ξενιτεύτηκαν για πολλούς και διαφορετικούς λόγους κάθε φορά. Κυρίως για πολιτικούς ή οικονομικούς λόγους. Για λόγους έκτακτης ανάγκης του καθενός που έφευγε οπωσδήποτε.

Στο νέο πρόγραμμα του Θεάτρου Τέχνης, ο Θ. Γλυνάτσης μας καλεί σε ρομαντικές βραδιές ποίησης και μουσικής.

Ο Δημήτρης Καταλειφός μιλάει για τη 40χρονη πορεία του στο θέατρο και την πρώτη του επαφή με έργο του Στρίντμπεργκ.