Προχωρημένο απόγευμα Τετάρτης και οι πιο αργοπορημένοι θεατές της παράστασης των 7 επιταχύνουν το βήμα τους μπροστά από την είσοδο του Εθνικού Θεάτρου στην οδό Μενάνδρου. Ενα περιπολικό της Ελληνικής Αστυνομίας, διακριτικά σταθμευμένο λίγο πιο μακριά, φροντίζει η πρόσβαση στην πρώτη σκηνή της χώρας να πραγματοποιείται χωρίς απρόοπτα· κάτι καθόλου αυτονόητο για ορισμένα από τα πιο «δύσκολα» οικοδομικά τετράγωνα σε ολόκληρη την Αθήνα, που περιλαμβάνουν και το κατά τα άλλα λαμπρό συγκρότημα του Ερνέστου Τσίλερ επί της Αγίου Κωνσταντίνου.
Πριν από περίπου τρεις εβδομάδες, η «Κ» ανέδειξε τα σοβαρότατα θέματα ασφάλειας που αντιμετωπίζουν θεατρικές σκηνές με έδρα δρόμους και γειτονιές κάτω από την Ομόνοια. Με αυτήν την ευκαιρία ζητήσαμε από την καλλιτεχνική διευθύντρια του Εθνικού Θεάτρου Αργυρώ Χιώτη να μας μεταφέρει τη δική της εμπειρία τους σχεδόν δέκα μήνες που βρίσκεται στο τιμόνι του οργανισμού. Αλλά να μας μιλήσει και για τις πρωτοβουλίες που λαμβάνονται σε πολλά και διαφορετικά επίπεδα και έχουν να κάνουν τόσο με τη «μικρή» όσο και με τη «μεγάλη» εικόνα, που δεν είναι άλλη από την πλήρη εξαθλίωση σημαντικού αριθμού αστέγων και τοξικοεξαρτημένων που έχει βρει καταφύγιο στη δυτική όχθη του νοητού άξονα που ενώνει τις πλατείες Ομονοίας και Καραϊσκάκη.
Το πρώτο πράγμα που ζητάμε από την καλλιτεχνική διευθύντρια του Εθνικού Θεάτρου είναι να συγκρίνει την κατάσταση που βρήκε τον περασμένο Φεβρουάριο με το «σήμερα». «Η εικόνα είναι σημαντικά βελτιωμένη, γιατί βρίσκεται σε εξέλιξη μια μεγάλη προσπάθεια σε συνεργασία με τα υπουργεία Προστασίας Πολίτη και Πολιτισμού, καθώς και με τον Δήμο Αθηναίων. Νομίζω ότι έχουμε καταφέρει να εμπεδωθεί ένα στοιχειώδες αίσθημα ασφάλειας τόσο για τους θεατές όσο και για τους εργαζομένους μας».
Νομίζω ότι έχουμε καταφέρει να εμπεδωθεί ένα στοιχειώδες αίσθημα ασφάλειας τόσο για τους θεατές όσο και για τους εργα-ζομένους μας.
Το σχέδιο για την ασφάλεια του Εθνικού Θεάτρου περιλαμβάνει δύο μόνιμες 24ωρες περιπολίες περιμετρικά του συγκροτήματος (εκτός από τη Μενάνδρου, τα οχήματα της ΕΛ.ΑΣ. σταθμεύουν στη συμβολή των οδών Κουμουνδούρου και Σατωβριάνδου, αλλά και στην Καρόλου μπροστά από το κτίριο του ΟΣΕ) ενώ αστυνομικοί περιπολούν πεζή και με δίκυκλα σε ολόκληρη την περιοχή. Αυτό δεν σημαίνει ότι έχουν λυθεί όλα τα προβλήματα. Το «hot spot» της διακίνησης και χρήσης ναρκωτικών βρίσκεται λίγο πιο κάτω, στην οδό Ιεροθέου. Εκεί, κάθε βράδυ, παίρνει ζωή ένας πρόχειρος «καταυλισμός» δεκάδων εξαθλιωμένων ανθρώπων με υπνόσακους και ταλαιπωρημένες οικοσκευές. Πηγές από την ΕΛ.ΑΣ. αναφέρουν ότι παρά την αποφασιστικότητα της ηγεσίας του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, ένας σημαντικός αριθμός αυτών των ανθρώπων αρνείται να κάνει χρήση των σχετικών δομών, κυρίως γιατί τους απαγορεύεται η έξοδος κατά τις βραδινές ώρες.
«Το πρωτεύον δεν είναι να εξασφαλίσουμε μόνο μια “υγειονομική ζώνη” πέριξ του Εθνικού», τονίζει η κ. Αργυρώ Χιώτη. Και συνεχίζει: «Η απόλυτη εξαθλίωση της ανθρώπινης ύπαρξης, όπως εγγράφεται στα πρόσωπα και στις ζωές αυτών των ανθρώπων, μας υποχρεώνει όλους να εγκύψουμε πάνω από αυτό το κρίσιμο κοινωνικό ζήτημα για να δοθεί μια μακροπρόθεσμη λύση που θα βάζει στο κέντρο όσων κάνουμε τους ανθρώπους που υποφέρουν», καταλήγει.
Αθέατη καθημερινότητα
Για την καλλιτεχνική διευθύντρια του Εθνικού, εξίσου σημαντικές είναι και δευτερεύουσες πτυχές της υπόθεσης. «Τα εγκαταλελειμμένα και κλειστά κτίρια δεν βοηθούν και πρέπει να δούμε τι εργαλεία έχουμε στα χέρια μας για να αποκτήσουν ζωή όσο πιο σύντομα γίνεται. Την ίδια στιγμή εμείς, ως Εθνικό, αναλαμβάνουμε πρωτοβουλίες έτσι ώστε να ενισχύσουμε τους δεσμούς μας με τους γείτονές μας, να τους γνωρίσουμε και να μας γνωρίσουν». Η Αργυρώ Χιώτη αναφέρεται κυρίως στο πρόγραμμα «Η γλώσσα της γειτονιάς». Το Εθνικό Θέατρο προσκάλεσε τον Ανέστη Αζά και τον Πρόδρομο Τσινικόρη, δύο έμπειρους δημιουργούς του θεάτρου ντοκιμαντέρ, να εστιάσουν την έρευνά τους στην ευρύτερη γειτονιά του Κτιρίου Τσίλερ με στόχο τη δημιουργία ενός νέου έργου για την αθέατη καθημερινότητα, την κοινωνική ορατότητα και το δικαίωμα στον δημόσιο χώρο. Το έργο θα μετουσιωθεί σε μια παράσταση που θα φωτίσει τις ζωές όσων ζουν και κινούνται στο περιθώριο της πόλης και θα παρουσιαστεί την επόμενη θεατρική περίοδο. «Είναι ο δικός μας τρόπος να γεφυρώσουμε το χάσμα με τη γειτονιά μας», συμπληρώνει η καλλιτεχνική διευθύντρια του Εθνικού Θεάτρου.
