Η πηγαία και «αδικημένη» ερμηνεύτρια γεννήθηκε στις 27 Ιουλίου 1972 στις Βρυξέλλες.
Η Σοφία Παπάζογλου είναι μια τραγουδίστρια που ερμηνεύει το σήμερα με αξιώσεις πατώντας γερά στο χθες. Πέρα από τις ικανότητές της, διαθέτει πλατιά τραγουδιστική κουλτούρα, συνέπεια στο καλό τραγούδι, είναι φίλη και καλό παιδί!
Το «αδικημένη» έχει τα εισαγωγικά του, μια και η καριέρα της έχει ξεπεράσει τις τρεις δεκαετίες και η ίδια εξακολουθεί να δίνει παραστάσεις και να δισκογραφεί, έχοντας ταυτόχρονα κερδίσει την εκτίμηση και τον θαυμασμό των ανθρώπων του χώρου της αλλά και των απαιτητικών ακροατών.
Ισως το «γάργαρο» ταλέντο της να μας κάνει να ζητάμε από εκείνην ακόμη μεγαλύτερη δημοφιλία και τρανταχτά σουξέ. Η ερμηνεύτρια όμως είναι ξάστερη, τονίζοντας πως προτιμά να λειτουργεί εκ πεποιθήσεως ως αουτσάιντερ και ανυπάκουη στους κανόνες του παιχνιδιού της δημοσιότητας, αρνούμενη να μπει σε καλούπια.
Το ντεμπούτο της Παπάζογλου στη δισκογραφία έχει την ίδια «ρομαντική», ενδεχομένως και απίστευτη στις μέρες μας, διαδικασία.
Η γεννημένη στο Βέλγιο, αλλά μεγαλωμένη στη Θεσσαλονίκη, ερμηνεύτρια από παιδί θα μπολιαστεί με το ιερό μικρόβιο της καλής λαϊκής μουσικής. Ετσι, παρότι σπουδάζει στο Παιδαγωγικό του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, δεν θα ακολουθήσει τις στράτες του… πτυχίου της.
Συμμετέχει για το χαρτζιλίκι της σε συναυλίες του Κυριάκου Καλαϊτζίδη και του συγκρότηματος «Εν Χορδαίς» και συχνάζει στην μπουάτ «Τήνελλα». Εκεί η καλή τραγουδίστρια Μόρφω Τσαϊρέλη αποχωρεί από το σχήμα λόγω εγκυμοσύνης. Η Παπάζογλου δοκιμάζεται και περνάει τις εξετάσεις με άριστα.
Ο μπουζουξής του σχήματος την ενημερώνει πως ο Νίκος Μαμαγκάκης αναζητεί άφθαρτη τραγουδίστρια για τη νέα δισκογραφική εργασία του και την προτρέπει να του στείλει μια κασέτα με τις ερμηνείες της. Ανάμεσα στα τέσσερα τραγούδια που γράφει σε αυτήν, κατά τη ζωντανή ερμηνεία τους στο μαγαζί, με φωνές και χειροκροτήματα, είναι και το «Οχι μαζί» από το «Κέντρο Διερχομένων» του σπουδαίου συνθέτη σε στίχους του ποιητή Γιώργου Ιωάννου.
Το τηλέφωνο χτυπάει και ο Μαμαγκάκης την καλεί για ακρόαση στην Αθήνα. Η Παπάζογλου του απαντά πως δεν έχει χρήματα για τα εισιτήρια κι εκείνος της στέλνει… τα μεταφορικά. Τα «μπετά» για το άλμπουμ «Στεναγμός Ανατολίτης» έχουν ριχτεί.
Ο Μαμαγκάκης παραδέχεται τις ικανότητές της, ανάμεσά τους δημιουργείται συμπάθεια και οικειότητα, αλλά υπάρχουν και εντάσεις.
«Τον θαύμαζα σαν δημιουργό και μου άρεσε σαν χαρακτήρας, γιατί παρότι λόγιος ήταν και αλάνι, δηλαδή και του λιμανιού και του σαλονιού. Αλλά κι εγώ είμαι αγρίμι, λύκος μοναχικός, δεν μπορώ να ανεχθώ πολλά πολλά…», θα μου πει η Παπάζογλου.
Ο Μαμαγκάκης θα την αναζητήσει και πάλι ενώ εκείνη βρίσκεται πλέον στη Θεσσαλονίκη. Την πείθει να επιστρέψει στην πρωτεύουσα και στον σκοπό τους. Παράλληλα εμφανίζεται στα «9/8» στη λεωφόρο Αλεξάνδρας και αρχίζει να βγαίνει η φήμη πως μια πιτσιρίκα, Πόντια Σαλονικιά, τραγουδάει σαν την Πόλυ Πάνου και την Καίτη Γκρέυ μαζί.
Ο «Στεναγμός Ανατολίτης» σε μουσική του Νίκου Μαμαγκάκη, ποίηση του Γιάννη Ρίτσου και του Ναπολεόντα Λαπαθιώτη και στίχους της Βικτώριας Μακρή, της Αθηνάς Καραταράκη και του Νάσου Θεοφίλου, με ερμηνεύτρια τη Σοφία Παπάζογλου, θα κυκλοφορήσει από τη Lyra το 1996.
Αμέσως μετά, η νεαρή καλλιτέχνιδα θα πρέπει να επιλέξει για το επόμενο βήμα της στις ζωντανές εμφανίσεις ανάμεσα στην πρόταση του Γιώργου Νταλάρα, που ετοίμαζε το σχήμα με τους Πυξ Λαξ στην «Ιερά Οδό», και σε αυτήν της Ελευθερίας Αρβανιτάκη για τη «Σφεντόνα». Εδώ όμως πρόκειται για μία άλλη διαφορετική ιστορία.
Κλείνω με τα λόγια του Νίκου Μαμαγκάκη, απ’ το σημείωμά του στον δίσκο:
«Η φωνή της Σοφίας Παπάζογλου είναι για μένα κάτι το εντελώς νέο στον χώρο του νεοελληνικού τραγουδιού και πιστεύω ότι είναι πολλά υποσχόμενη. Αλλωστε, αν πρέπει να αναφερθώ στις τραγουδίστριες που συνεργάστηκα και δίδαξα (Ελευθερία Αρβανιτάκη, Μελίνα Κανά κ.ά.), το παρελθόν με δικαιώνει…».
