Εχοντας παραμείνει για 5 περίπου χρόνια στην Ιταλία γνωρίζω καλά την ανεξίτηλη μαγεία που ασκούσε ο Peppinο Di Capri σε μικρούς και μεγάλους φίλους του τραγουδιού.
Είχε αυτό το κάτι που διαθέτουν οι ευλογημένοι. O, τι κι αν άγγιζε, με τον δικό του ιδιότυπο τρόπο, το έκανε δικό του, και ως τέτοιο το «περνούσε» στο ακροατήριο του.
Και βέβαια είχε και τις γερές προσωπικές «κολώνες» του, «Roberta», «Nun è peccato», «Champagne», «St. Tropez Twist» και όχι μόνο.
Ομορφο το χαρμάνι του με τη ναπολιτάνικη μελωδική παράδοση να μπολιάζεται από ροκ εντ ρολ πινελιές και το «εκτόπισμά» του, αφού ο Peppinο Di Capri βούτηξε στα νερά της μουσικής από παιδάκι. Επίσης υπήρξε μοναδικός περφόρμερ, εκπληκτικός πιανίστας και υψηλής κλάσης συναισθηματικός διασκεδαστής.
Ο Peppinο Di Capri είναι ο «μακροβιότερος» καλλιτέχνης που συμμετείχε στο φεστιβάλ του Sanremo. 15 φορές εμφανίστηκε στη σκηνή του θεάτρου Ariston. Μοιράζεται αυτή την πρωτιά, μαζί με τους Al Bano, Milva, Toto Cutugno και Anna Oxa.
Δυο χρονιές κατάφερε να βρεθεί στην κορυφή του θεσμού. Το 1973 κέρδισε τις εντυπώσεις με το διαχρονικό πλέον «Un grande amore e niente più». Μια συνδημιουργία του Peppinο Di Capri με τον επίσης ξεχωριστό Franco Califano και τον Gianni Wright.
Τρία «φεγγάρια» αργότερα, βρέθηκε ξανά στην κορυφή με το «Non lo faccio più» που βάπτισε και τον ομώνυμο μεγάλο δίσκο του Peppinο Di Capri που κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 1976.
