Τι ακριβώς φανερώνει ή υπαινίσσεται η βραχνάδα στη φωνή ενός ανθρώπου; Εντονα βιώματα και δοκιμασίες; Μια παλιά πληγή που δεν έκλεισε; Κάποιον απελπισμένο έρωτα που εξάντλησε και τα δύο μέρη και, πλέον, μπορεί να εξιστορηθεί με τόνο μελοδραματικό και λίγο πομπώδη; Στην περίπτωση της Μπόνι Τάιλερ, πάντως, η οποία έφυγε προχθές από τη ζωή σε ηλικία 75 ετών, ήταν η φθαρμένη και δραματική χροιά της φωνής της, που συνέβαλε στην αναγνωρισιμότητά της. Αυτή η βραχνάδα όμως δεν διακρινόταν ανέκαθεν. Εντάθηκε μετά το 1977, έπειτα από μια επέμβαση στις φωνητικές χορδές της. Και ενώ τα προηγούμενα σινγκλ της Τάιλερ –όπως τα «Lost in France» και «More than a Lover»– είχαν σημειώσει μέτρια επιτυχία, ιδίως ένα από τα επόμενα, το πιο ακουσμένο, αλλά και το πιο τραγουδισμένο στις ανά τον κόσμο βραδιές καραόκε των θαυμαστών της, θα έφτανε να θεωρηθεί η μία εκείνη μπαλάντα με βάση την οποία οι υπόλοιπες ήταν καταδικασμένες να συγκριθούν.
Υπέρμετρη θεατρικότητα
Ο λόγος φυσικά για το επτάλεπτο «Total Eclipse of the Heart» του 1983, ένα σχεδόν «βαγκνερικό» στη σύλληψή του ερωτικό έπος, που φλέρταρε με την υπέρμετρη θεατρικότητα της camp αισθητικής και του οποίου το βίντεο κλιπ περιελάμβανε μια λευκοντυμένη Μπόνι Τάιλερ, αλλά και αρκετά περιστέρια, κεριά, φεγγάρια, αθλητές, παπαδοπαίδια, νίντζα και ό,τι άλλο μπορούσαν να φανταστούν οι θεατές του νεοσύστατου τότε MTV. Η Τάιλερ είχε ήδη γίνει διεθνώς γνωστή με την κάντρι μπαλάντα «It’s a Heartache», ήθελε όμως να στραφεί στο (σοφτ) ροκ και έτσι ζήτησε από τον παραγωγό της να τη φέρει σε επαφή με τον Τζιμ Στάινμαν, ο οποίος είχε γράψει για τον Meat Loaf τραγούδια που κι εκείνη ονειρευόταν. Μια ημέρα στο διαμέρισμά του στο Μανχάταν, ο Στάινμαν της έβαλε να ακούσει το «Total Eclipse of the Heart», εξηγώντας ότι το προόριζε για ένα ανολοκλήρωτο μιούζικαλ με θέμα τον Δράκουλα. Οταν η τραγουδίστρια το ηχογράφησε, είπε σε έναν φίλο ότι το κομμάτι τής φάνηκε «απίστευτο», φοβόταν όμως μήπως η διάρκειά του αποθαρρύνει τους ραδιοφωνικούς σταθμούς. Τελικά, η συντομευμένη εκδοχή του τραγουδιού δεν μείωσε τη φοβερή του κλιμάκωση, που στο τέλος σε άφηνε εμβρόντητο. Στα χρόνια που ακολούθησαν η δημοφιλία του έμεινε επίσης ανεπηρέαστη. Οι New York Times αναφέρουν ότι όταν στον ουρανό σημειώνεται κάποια έκλειψη, οι ακροάσεις αυξάνονται. Στο Spotify και στο YouTube έχουν ξεπεράσει πια το ένα δισεκατομμύριο.
Το επτάλεπτο «Total Eclipse of the Heart» του 1983 ήταν ένα σχεδόν «βαγκνερικό» ερωτικό έπος, του οποίου το βίντεο κλιπ περιελάμβανε περιστέρια, φεγγάρια, αθλητές, παπαδοπαίδια, νίντζα και ό,τι άλλο μπορούσαν να φανταστούν οι θεατές του MTV.
Η Τάιλερ είχε ερμηνεύσει το τραγούδι «λες και η ζωή της κρινόταν από αυτό», έγραψε ο Αλέξις Πετρίντις στον Guardian. Η βραχνάδα της έφτανε σε δραματικά μεγέθη με εκείνη τη ερμηνεία και ίσως δεν είναι τυχαίο ότι κάποτε ανέφερε ως βασικές επιρροές την Τζάνις Τζόπλιν και την Τίνα Τέρνερ. Το ξεκίνημά της είχε τα δικά του δράματα, καθώς η κατά κόσμον Γκέινορ Χόπκινς, η κόρη ενός ανθρακωρύχου και μιας νοικοκυράς, μεγάλωσε σε ένα χωριό κοντά στην ουαλλική πόλη Σουάνσι, στης οποίας της παμπ πρωτοδοκίμασε τις ερμηνευτικές της ικανότητες, ενώ παράλληλα δούλευε σε μανάβικο. Ενας κυνηγός ταλέντων την πρόσεξε και το demo της έφερε ένα δισκογραφικό συμβόλαιο με την RCA. Το ευρωπαϊκό ακροατήριο την εντόπισε σύντομα και αυτό, ενώ η μπαλάντα «It’s a Heartache» την οδήγησε στις ΗΠΑ, όπου η συνεσταλμένη Ουαλλή άρχισε να απολαμβάνει την επιτυχία. «Ηταν απίστευτο», θυμόταν έπειτα από χρόνια. «Μπαίνεις στη λιμουζίνα, αλλάζεις τους ραδιοφωνικούς σταθμούς και σχεδόν παντού παίζει το τραγούδι σου. Ηθελα να φωνάξω “κατεβάστε τα παράθυρα, εγώ είμαι αυτή που τραγουδάει!”».
Οι συνεργασίες της
Ο Τζιμ Στάινμαν της έγραψε και το πιο ταχύρρυθμο και επίσης θεατράλε «Holding out for a Hero», που ακούστηκε στην ταινία «Footloose» (και αργότερα θα κέρδιζε μια μόνιμη θέση στις μουσικές λίστες των νοσταλγών της δεκαετίας του ’80), ενώ οι επόμενες επιτυχίες της θα περιελάμβαναν τις συνεργασίες της με τον Τζόρτζιο Μορόντερ στο «Here she comes» του 1984 (από το σάουντρακ μιας «πειραγμένης» εκδοχής της ταινίας «Metropolis»), με τον Ντέσμοντ Τσάιλντ στο «If you were a woman (and I was a man)» του 1986, με τον Ντίτερ Μπόλεν στο «Bitterblue» του 1991 κ.ά. Το 2013 έκανε ένα πέρασμα από τη Eurovision με το «Believe in Me», χωρίς επιτυχία, αλλά και χωρίς απογοήτευση από την ίδια. Και όπως το 2003 είχε επανηχογραφήσει μια δίγλωσση βερσιόν του «Total Eclipse of the Heart» με τη Γαλλίδα Καρίν Αντόν, το 2025 το κομμάτι έγινε πιο χορευτικό, με τη βοήθεια του dj Νταβίντ Γκετά.
Ναι, πιθανότατα επισκίασε αρκετά από τα τραγούδια της εκείνο το μεγάλο σουξέ, με ενδεικτικό παράδειγμα το «The Best» του 1988, που ενώ ερμήνευσε πρώτη η Τάιλερ, όλοι το γνωρίζουν από την εκτέλεση της Τίνα Τάρνερ (την οποία η Τάιλερ αναγνώρισε ως ανώτερη). Η Ουαλλή πάντως δεν πρέπει να είχε ενοχληθεί με όλα αυτά. «Πώς να φανταζόταν κανείς ότι θα παρέμενε τόσο δημοφιλές μέχρι σήμερα και ότι άνθρωποι που δεν είχαν καν γεννηθεί τότε θα το τραγουδούσαν στο καραόκε;» έλεγε πέρυσι για το «Total Eclipse…». Και λίγα χρόνια νωρίτερα, στον Guardian, συνόψιζε ως εξής τις επαγγελματικές επιλογές της: «Θεωρώ τον εαυτό μου παιδί της εργατικής τάξης και δεν έχω σταματήσει ποτέ να δουλεύω. Κάνω όσο περισσότερες εμφανίσεις μπορώ, γιατί σκέφτομαι πως υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που θα έδιναν τα πάντα για να έχουν τις ευκαιρίες που έχω εγώ».
