Ο Κώστας Πάκας έκανε το ντεμπούτο του στη δισκογραφία το 1987. Μετά ήρθε ο Σταμάτης Κραουνάκης και η Λίνα Νικολακοπούλου, η οποία και τον βάφτισε… Μακεδόνα.
Και, βέβαια, πολλά όμορφα και διαχρονικά, όπως αποδεικνύεται, τραγούδια. Νομίζω πως απ’ τη γενιά του είναι ο ερμηνευτής με την πιο πλούσια και ακριβή προίκα.
Μέχρι και το 1994 μετρούσε προσωπικές επιτυχίες όπως τα «Μόνο μια φορά», «Κόκκινα γυαλιά», «Λίζα και κορνίζα», «Μαργαριτάρια» κ.ά. Αφήνω στην άκρη δυναμικές επανεκτελέσεις σαν το «Στον Λευκό τον Πύργο».
Δύο χρόνια αργότερα, ο Μακεδόνας θα συνεργαστεί με τον Χρήστο Νικολόπουλο και τον Αρη Δαβαράκη παρουσιάζοντας το δίσκο «Πάμε για Ορθοπεταλιές» (Sony-Ακτή).
Ενα άλμπουμ που πάντρεψε ιδανικά το δίπτυχο ποιότητα – εμπορικότητα. Οι στιβαρές, περίτεχνα δομημένες και ολόδροσες μελωδίες του συνθέτη, οι μεστοί και ευρηματικοί στίχοι του στιχουργού και οι αντίστοιχες ερμηνείες οδήγησαν σε τραγούδια που νίκησαν τον χρόνο: «Το ποδήλατο», «Κάτσε καλά», «Ευρωπαϊκές παλιοκοινωνίες» και όχι μόνο.
Μαζί τους και το «Εκανες το λάθος» σε στίχους του ίδιου του Μακεδόνα, το μοναδικό τραγούδι της έκδοσης που δεν φέρει την υπογραφή του Δαβαράκη. Οπως έχει δηλώσει ο ερμηνευτής, επρόκειτο για μια οργανική σύνθεση του Νικολόπουλου την οποία άκουγε στην κασέτα με τα τραγούδια που του είχε δώσει για να μάθει, κατά τη διαδρομή του προς την Τρίπολη, όπου υπηρετούσε τότε τη θητεία του. Σταμάτησε σε ένα πάρκινγκ και έγραψε τα λόγια… επί τόπου.
*Η ενορχήστρωση στον δίσκο «Πάμε για Ορθοπεταλιές» έγινε από τον πολυτάλαντο και πρωτοπόρο μουσικό Κώστα Γανωσέλη, ο οποίος χάθηκε πρόσφατα.
