Αν συνομιλήσετε σήμερα με τον Χρήστο Νικολόπουλο και τον Θανάση Πολυκανδριώτη και τους αναφέρετε το όνομα του Στέλιου Ζαφειρίου, θα υποκλιθούν βαθιά…
Κι αυτό, γιατί, πέρα από το ταλέντο του σολίστα μπουζουξή και συνθέτη, και οι δύο αναγνωρίζουν τον εξαιρετικό χαρακτήρα του και τη βοήθεια που τους προσέφερε απλόχερα στο ξεκίνημα της καριέρας τους.
Ο Στέλιος Ζαφειρίου γεννήθηκε στις 23 Απριλίου του 1937 στη Θεσσαλονίκη. Από παιδί μαγεύτηκε απ’ τον ήχο του μπουζουκιού κι απ’ τα εφηβικά του χρόνια ανέβηκε στο λαϊκό πάλκο. Η πορεία του ήταν εντυπωσιακή. Δικαίως θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους σολίστες του μπουζουκιού όλων των εποχών, με χιλιάδες ηχογραφήσεις στο ενεργητικό του. Δεινός εκτελεστής και ενορχηστρωτής, δέσποζε με την «αρχηγική» παρουσία του στα καλύτερα μαγαζιά και στο στούντιο.
Για μεγάλο διάστημα συνεργάστηκε με τον Στέλιο Καζαντζίδη -μάλιστα τον συνόδευσε και στις εμφανίσεις του στην Τουρκία-, τον Πάνο Γαβαλά, ενώ ο Γιώργος Ζαμπέτας τον ήθελε συνεχώς στο πλευρό του στις εγγραφές του, το ίδιο και ο Μίμης Πλέσσας. Ο Ζαφειρίου είναι που στολίζει με τις πενιές του, μεταξύ άλλων, τα τραγούδια του θρυλικού δίσκου «Ο Δρόμος» σε στίχους του Λευτέρη Παπαδόπουλου.
Στη συνέχεια, ο Ζαφειρίου επί πολλά χρόνια ήταν το μπουζούκι της Μαρινέλλας και του Βοσκόπουλου στις ζωντανές παραστάσεις τους.
Επίσης, ο Ζαφερίου συνέθεσε και τραγούδια που αγαπήθηκαν και παραμένουν διαχρονικά: «Να χαρείς τα μάτια σου, καλέ» σε στίχους του Γιάννη Γαβαλά με τον Χρηστάκη, «Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα» με τον Πάνο Γαβαλά, «Ερχονται στιγμές» σε στίχους Πυθαγόρα με τον Γιάννη Πάριο, «Δώσε μου, Θεέ μου» σε στίχους Πυθαγόρα με τον Βοσκόπουλο και τη Μαρινέλλα κ.ά.
Στον Στέλιο Ζαφειρίου οφείλεται και το σμίξιμο του Στέλιου Καζαντζίδη με τη Μαρινέλλα. Ο ίδιος περιγράφει χαρακτηριστικά σε συνέντευξη που μου παραχώρησε την πρώτη επαφή τους:
«Πήγαμε για ψάρεμα όλοι μαζί»
«Την άνοιξη του ’56 ο Καζαντζίδης πέρασε από τη Θεσσαλονίκη. Εκανε μια περιοδεία στη Βόρειο Ελλάδα κι είχε μαζί του τη Σεβάς Χανούμ. Του είπαν ότι υπάρχει ένας νεαρός που έπαιζε καλό μπουζούκι, με γνώρισε και με πήρε μαζί του
στη Δράμα και στην Καβάλα, όπου δουλέψαμε όλο το καλοκαίρι. Εναν χρόνο αργότερα δούλευα με τη Μαρινέλλα και τον Τόλη Χάρμα στο “Πανόραμα”, στη Θεσσαλονίκη πάντα. Ηρθε λοιπόν ο Καζαντζίδης στο μαγαζί για να με δει, του
γνώρισα τη Μαρινέλλα και… το πρωί πήγαμε για ψάρεμα όλοι
μαζί. Ο Στέλιος αγαπούσε υπερβολικά το ψάρεμα, η Μαρινέλλα ήταν κόρη ψαρά… Κι έτσι μέσα σε δέκα μέρες την πήρε και την έφερε στην Αθήνα».1
Κλείνω με τα λόγια του Γιώργου Ζαμπέτα για τον Στέλιο Ζαφειρίου: «Πολύ καλός, στη σειρά των πρώτων. Από τους πιο καλούς μαθητές μου. Δεξιοτέχνης και μάστορας στα σιγόντα. Μεγάλος μάστορας!».2
1. Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Πίστα» και επαναδημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Οασις».
2. Ιωάννα Κλειάσιου «Γιώργος Ζαμπέτας – Βίος και Πολιτεία» (εκδόσεις Ντέφι).
