Οι πρόβες έχουν πυκνώσει αφού η μεγάλη μέρα πλησιάζει. Η ανυπομονησία των συντελεστών εξουδετερώνει το όποιο άγχος. «Το βλέπω στα πρόσωπά τους», αναφέρει στην «Κ» η χορογράφος Αθηνά Δόγκα. «Κάνουμε προσομοίωση της παράστασης, τους λέω “λοιπόν, τώρα κάνουμε ησυχία γιατί σε λίγο βγαίνουμε στη σκηνή” και βλέπω πώς ανταποκρίνονται. Το περιμένουν, το νιώθουν, το θέλουν πολύ. Ξέρουν ότι θα γίνει κάτι που ξεφεύγει κατά πολύ από τη συνηθισμένη τους ζωή». Οχι μόνο γι’ αυτούς, για όλους. Πόσοι μπορούν να πουν ότι μια μέρα βρέθηκαν στη σκηνή του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών;
Οταν πέρυσι οι άνθρωποι της βραβευμένης κοινότητας «Εστία Αγιος Νικόλαος», με έδρα το Γαλαξίδι, προσέγγισαν την κ. Δόγκα με την πρόταση να δημιουργήσει μια παράσταση με θέμα τη συμπερίληψη και πρωταγωνιστές μέλη της κοινότητας με και χωρίς νοητική αναπηρία, αλλά και πολίτες του Γαλαξιδίου, εκείνη δεν δίστασε. Δεν είχε ξανακάνει κάτι παρόμοιο, αλλά κάτι μέσα της της είπε να προχωρήσει. Με πατέρα ψυχίατρο, ο οποίος μάλιστα ίδρυσε τη νευροψυχιατρική Κλινική «Παναγία η Γρηγορούσα» στο Νέο Ηράκλειο, η Αθηνά Δόγκα ήταν από μικρή κοντά σε όσους δεν είχαν ίσες ευκαιρίες και βίωναν το στίγμα. «Το μόνο που είπα ήταν να πάω στην Εστία να δω τα παιδιά, να διερευνήσω τη διάθεσή τους να συμμετέχουν. Διαπίστωσα απεριόριστη εμπιστοσύνη, θέληση και ενθουσιασμό».
Η παράσταση αφηγείται την ιστορία και τις αξίες της Εστίας, αλλά στη ραχοκοκαλιά της έχει τον ρυθμό. «Είναι το σημείο που μας δένει σαν ανθρώπους, ο ρυθμός, η αναπνοή. Κάποιοι μπορεί να τον αντιλαμβάνονται πιο εύκολα και να συγχρονίζονται με αυτόν αυτόματα και άλλοι να θέλουν βοήθεια. Είναι κάτι που είναι μέσα μας όμως. Και όλοι θέλουν να συντονιστούν με αυτόν, είναι η κοινή ανθρώπινη μοίρα. Αυτό που τελικά θέλω να δείξω με αυτή την παράσταση είναι ότι δεν υπάρχει άβατο – ούτε στη ζωή ούτε στη σκηνή».
Η παράσταση εντάσσεται στο 2ο Φεστιβάλ Πολιτισμού & Αθλητισμού «Μαζί στη Γιορτή», που διοργανώνει η «Εστία Αγιος Νικόλαος». Πέρυσι την άνοιξη, η πρώτη διοργάνωση στο Γαλαξίδι στέφθηκε με μεγάλη επιτυχία. Τότε για πρώτη φορά, τόσο γλαφυρά δύο κοινότητες έγιναν μία. Η Εστία άνοιξε στην πόλη και η πόλη αγκάλιασε την Εστία. Εκτοτε όλα άλλαξαν. «Είναι αλματώδης η εξέλιξη σε σχέση με το παρελθόν», λέει στην «Κ» η πρόεδρος της κοινότητας, Τζοβάνα Καμπούρη. «Είμαστε μέλη της ίδιας ομάδας. Τα άτομα της Εστίας κατεβαίνουν πια σε διάφορες εκδηλώσεις με το διακριτικό “Μαζί στη Γιορτή” όχι ως κάτι ξεχωριστό, αλλά ως μέλη μιας ενιαίας κοινότητας. Να το πω διαφορετικά: παλιότερα ομάδες της πόλης θα ενώνονταν για να προσφέρουν δώρα στα παιδιά της Εστίας. Τώρα είπαμε όχι, τα παιδιά της θα έρθουν μαζί σας για να προσφέρετε όλοι μαζί δώρα στα σχολεία».
Εξάλλου, η νοητική υστέρηση δεν είναι η μόνη ιδιαιτερότητα. «Για την παράσταση στο Μέγαρο τα κοστούμια έραψε η κ. Λιλή από το ΚΑΠΗ Γαλαξιδίου. Ακόμα και οι ηλικιωμένοι είναι άνθρωποι με ιδιαιτερότητες, που μέσα από τις εκδηλώσεις μας καταφέρνουν να συμμετέχουν στα κοινά».
«Αυτό που τελικά θέλω να δείξω με αυτή την παράσταση είναι ότι δεν υπάρχει άβατο – ούτε στη ζωή ούτε στη σκηνή», λέει η χορογράφος Αθηνά Δόγκα.
Στην «Εστία Αγιος Νικόλαος» ζουν γύρω στα 80 άτομα, από αυτά τα 31 έχουν αναπηρίες. Οι εργαζόμενοι είναι 32, ενώ οι υπόλοιποι εθελοντές – νέοι από την Ευρωπαϊκή Ενωση. «Εχουμε και τρία παιδάκια που ζουν μαζί μας, παιδιά εργαζoμένων στην κοινότητα. Φυσικά θα συμμετάσχουν στην παράσταση», εξηγεί η κ. Καμπούρη.
Στην παράσταση, που πραγματοποιείται με την υποστήριξη του Μεγάρου Μουσικής, συμμετέχουν και κάτοικοι του Γαλαξιδίου, μη επαγγελματίες, «έχουν δεθεί απίστευτα», επισημαίνει η κ. Δόγκα. «Το βλέπεις πεντακάθαρα στα μικρά παιδιά. Ρωτούν συνεχώς “θα έρθουν τα παιδιά της Εστίας;” “Πότε θα έρθουν;”. Αυτό που κατάλαβα είναι ότι τα παιδιά γοητεύονται με τους φιλοξενούμενους στην κοινότητα γιατί βλέπουν ενηλίκους στην όψη, που είναι παράλληλα πολύ κοντά τους από άποψη αυθορμητισμού. Δεν έχουν τα πρέπει των μεγάλων. Ισχύει και το αντίστροφο φυσικά. Γιατί, τι θέλουν αυτοί οι άνθρωποι; Μόνο αγάπη για να μπορέσουν να αναπτυχθούν».
«Μαζί στη Ζωή, Μαζί στη Σκηνή», Πέμπτη 30 Απριλίου, 20.00, Μέγαρο Μουσικής Αθηνών – Αίθουσα Τριάντη. Σύλληψη – χορογραφία – σκηνοθεσία: Αθηνά Δόγκα. Πρωταγωνιστές: 40μελής χορευτική ομάδα Γαλαξιδίου, με και χωρίς αναπηρίες. Αφήγηση: Λένα Παπαληγούρα, ηθοποιός.
