Ο θάνατος του Robin Hood ★★★
ΔΡΑΜΑ (2026), 122΄
Σκηνοθεσία: Μάικλ Σαρνόσκι
Ερμηνείες: Χιου Τζάκμαν, Τζόντι Κόμερ
Η κινηματογραφική ιστορία του θρυλικού Ρομπέν των Δασών αποκτά ένα ακόμη κεφάλαιο, μακράν το λιγότερο ηρωικό που έχουμε δει στην οθόνη. Ο Χιου Τζάκμαν ερμηνεύει τον γερασμένο Ρομπέν, έναν αληθινό παράνομο, με αμέτρητα εγκλήματα και φόνους να βαραίνουν τη συνείδησή του.
Οταν ο παλιός συνοδοιπόρος του Λιτλ Τζον τον παρασέρνει σε μια τελευταία σύγκρουση, εκείνος θα τραυματιστεί βαριά και θα καταλήξει σε ένα απομονωμένο μοναστήρι, στη φροντίδα της αδελφής Μπίτζιντ (Τζόντι Κόμερ), όπου θα του προσφερθεί και μια τελευταία ευκαιρία για λύτρωση.
Κατασκότεινο, κυριολεκτικά και μεταφορικά, το φιλμ του σκηνοθέτη και σεναριογράφου Μάικλ Σαρνόσκι αναλαμβάνει να καταρρίψει σχεδόν όλους τους δημοφιλείς μύθους –εκτός του ότι είναι δεινός τοξοβόλος– γύρω από τον Ρομπέν των Δασών, ο οποίος (αυτο)παρουσιάζεται ως κοινός ληστής και φονιάς, με την ηρωική δράση του να αποτελεί ένα συνδυασμό λαϊκής φαντασίας και συμπτώσεων.
Είναι τέτοια η αυτομαστίγωση και η απαξίωση της περασμένης ζωής του, ώστε οι συγκεντρωμένοι εχθροί που ζητούν εκδίκηση, παρουσιάζονται περίπου ως δικαιολογημένοι.
Αυτά τουλάχιστον στο πρώτο μέρος του φιλμ, στο οποίο έχουμε και αρκετή βία, μέσα σε έναν ούτως ή άλλως ακραία σκληρό κόσμο· στο δεύτερο, οι ρυθμοί πέφτουν και η δράση πρακτικά εξαφανίζεται, καθώς ο πολεμιστής μετατρέπεται πλέον σε μέντορα και αφήνεται στην ψυχική (κυρίως) φροντίδα που του προσφέρει η αγαθή καλόγρια, μέχρι το εξομολογητικό φινάλε.
Το πάρτι γενεθλίων ★★½
ΔΡΑΜΑ (2025), 103΄
Σκηνοθεσία: Μιγκέλ-Ανχελ Χιμένεθ
Ερμηνείες: Γουίλεμ Νταφόε, Βικ Κάρμεν Σόνε
Το ομώνυμο μυθιστόρημα του Πάνου Καρνέζη, εμπνευσμένο από τον βίο του Αριστοτέλη Ωνάση, μεταφέρεται στην οθόνη από μια ελληνική παραγωγή με διεθνείς διαστάσεις. Βρισκόμαστε στα τέλη της δεκαετίας του 1970. Ο μεγιστάνας Μάρκος Τιμολέων (alter ego του Ωνάση) διοργανώνει στο ιδιωτικό νησί του ένα πάρτι γενεθλίων για τη μοναχοκόρη και κληρονόμο του, Σοφία. Η τελευταία καταφθάνει αποφασισμένη να αποκαλύψει μια συνταρακτική αλήθεια, ωστόσο ο ελεγκτικός χαρακτήρας του πατέρα της και οι παρεμβάσεις των υπόλοιπων καλεσμένων θα της σταθούν εμπόδια.
Ο Γουίλεμ Νταφόε αναλαμβάνει –και φέρνει άξια εις πέρας– τον κεντρικό ρόλο ενός πανίσχυρου άνδρα, κάτι ανάμεσα σε «Νονό» και δαιμόνιο επιχειρηματία, ο οποίος είναι σαν τον «ήλιο» με όλα να περιστρέφονται γύρω του. Ο Μιγκέλ-Ανχελ Χιμένεθ, από την πλευρά του, κατασκευάζει αρκετά πειστικά την ατμόσφαιρα του πολυτελούς πάρτι, σκοτεινιάζοντας τα κατάλληλα σημεία και φωτίζοντας μερικούς ενδιαφέροντες χαρακτήρες. Από την άλλη, η ταινία του δεν καταφέρνει να προχωρήσει σε ακόμη μεγαλύτερο βάθος το ψυχογράφημα των ηρώων –και ιδίως αυτό της κόρης– ενώ, όσο προχωράει η αφήγηση, το σύνολο μοιάζει όλο και περισσότερο με παράθεση στυλιζαρισμένων σκηνών και λιγότερο με σφιχτοδεμένο κινηματογραφικό σύνολο.
Η πρόσκληση ★★★
ΚΟΜΕΝΤΙ (2026), 107΄
Σκηνοθεσία: Ολίβια Γουάιλντ
Ερμηνείες: Ολίβια Γουάιλντ, Σεθ Ρόγκεν
Στην τρίτη σκηνοθετική της προσπάθεια, η Ολίβια Γουάιλντ διασκευάζει την επιτυχημένη ισπανική κωμωδία «Sentimental» του Σεσκ Γκέι, έχοντας στη διάθεσή της ένα λαμπερό χολιγουντιανό καστ. Η ίδια υποδύεται την Αντζελα, μια νοικοκυρά του Σαν Φρανσίσκο, η σχέση της οποίας με τον σύζυγό της (Σεθ Ρόγκεν) περνάει κρίση. Οταν ένα βράδυ εκείνη αποφασίζει να καλέσει στο σπίτι το ζευγάρι του επάνω ορόφου (Πενέλοπε Κρουζ, Εντουαρντ Νόρτον), η κουβέντα θα οδηγηθεί σύντομα σε «επικίνδυνα» όσο και ενδιαφέροντα μονοπάτια. Η Γουάιλντ ενορχηστρώνει με ολοφάνερο κέφι μια κλασική κομεντί δωματίου, όπου οι χαρακτήρες-πρωταγωνιστές έχουν τον κύριο λόγο. Η δική τους γοητεία, μαζί με το σπιρτόζικο σενάριο περί σεξ, οικειότητας και ελευθερίας καταφέρνει να κρατήσει την προσοχή του θεατή μέχρι το τέλος, παρά τα ουκ ολίγα κλισέ που παρεμβάλλονται στη διαδρομή.
Η πανούκλα ★★½
ΘΡΙΛΕΡ (2025), 98΄
Σκηνοθεσία: Τζον Πόλινγκερ
Ερμηνείες: Τζόελ Ετζερτον, Εβερετ Μπλανκ
Ενα ψυχολογικό θρίλερ γύρω από τη δύσκολη κοινωνικοποίηση των αγοριών έρχεται αυτή την εβδομάδα στις αίθουσες. Ο 12χρονος Μπεν φτάνει σε μια κατασκήνωση πόλο για αγόρια, όπου θα βρεθεί αντιμέτωπος με μια αλαζονική ομάδα συνομηλίκων, οι οποίοι έχουν βάλει στο στόχαστρο έναν περιθωριοποιημένο συμπαίκτη τους.
Πεπεισμένοι ότι ο τελευταίος πάσχει από μια μυστηριώδη ασθένεια που αποκαλούν «πανούκλα», οι νεαροί θα απαιτήσουν από τον Μπεν να διαλέξει πλευρά, παρόλο που εκείνος συμπαθεί τον μοναχικό Ιλάι. Το φιλμ του Τζον Πόλινγκερ ασχολείται με τους σκληρούς κανόνες της «αγέλης», που συχνά ορίζουν την κοινωνική ζωή των νεαρών αγοριών.
Η πολύτιμη θέση στην ομάδα, η περιθωριοποίηση και τα τραύματα που αυτή μπορεί να επιφέρει, μαζί με την αμείλικτη κρίση του περίγυρου, τοποθετούνται στο επίκεντρο της αφήγησης, η οποία πάντως παραμένει αρκετά επίπεδη· «εξορίζει», δε, σε δευτερεύοντα ρόλο τον καλό ηθοποιό Τζόελ Ετζερτον, ο οποίος υποδύεται τον κόουτς-μέντορα των παιδιών.
Ο ανθρωποκυνηγός ★★★★
ΘΡΙΛΕΡ (1986), 120΄
Σκηνοθεσία: Μάικλ Μαν
Ερμηνείες: Γουίλιαμ Πίτερσεν, Κιμ Γκράιστ
Πριν από τον Αντονι Χόπκινς και τη «Σιωπή των Αμνών», ο Χάνιμπαλ Λέκτερ είχε ήδη φτάσει στην οθόνη με ένα στυλάτο νεο-νουάρ διά χειρός Μάικλ Μαν, που κυκλοφορεί αυτή την εβδομάδα σε επανέκδοση.
Ενας πρώην πράκτορας του FBI επιστρέφει στην υπηρεσία προκειμένου να εντοπίσει έναν κατά συρροήν δολοφόνο. Για να τα καταφέρει αναγκάζεται να συμβουλευθεί τον εξαιρετικά επικίνδυνο φυλακισμένο δρα Χάνιμπαλ Λέκτερ, μπαίνοντας μαζί του σε ένα ψυχολογικό παιχνίδι, το οποίο θα δοκιμάσει τα όριά του.
