Ημέρα Αποκάλυψης ★★★
ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ (2026), 145΄
Σκηνοθεσία: Στίβεν Σπίλμπεργκ
Ερμηνείες: Εμιλι Μπλαντ, Τζος Ο’ Κόνορ
Ο σπουδαίος Στίβεν Σπίλμπεργκ επιστρέφει στα… εξωγήινα μονοπάτια με ένα θρίλερ φαντασίας, το οποίο ενσωματώνει και αρκετές από τις παλιότερες ιδέες που έχουμε δει σε ταινίες του με το ίδιο θέμα. Μια τηλεοπτική μετεωρολόγος (Εμιλι Μπλαντ) αρχίζει ξαφνικά να μιλάει σε μια ακαταλαβίστικη γλώσσα, ενώ ξεκινάει και ένα ταξίδι προς άγνωστη κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, ένας αναλυτής δεδομένων (Τζος Ο’ Κόνορ) βρίσκεται κυνηγημένος από τους μυστηριώδεις εργοδότες του, όταν κλέβει μια σειρά από σκληρούς δίσκους που περιέχουν στοιχεία για την ύπαρξη εξωγήινων, η οποία αποκρύπτεται για δεκαετίες.
Ο Σπίλμπεργκ κάνει αναδρομή, αισθητικά και θεματικά, στις δικές του «Στενές επαφές τρίτου τύπου», συμπλέκοντας ξανά την εξωγήινη με την ανθρώπινη νοημοσύνη. Με φόντο έναν κόσμο που βρίσκεται στα πρόθυρα του Γ΄ Παγκοσμίου Πολέμου, οι ήρωές του προσπαθούν να διαφυλάξουν, περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, την αλήθεια ως αντίδοτο στο σκοτάδι της συγκάλυψης.
Η ταινία του διαθέτει στο μεγαλύτερο μέρος της τα χαρακτηριστικά ενός αγωνιώδους θρίλερ, με τις σχετικές καταδιώξεις και τις (κάπως ανιαρές) επεξηγήσεις να ρίχνουν το ενδιαφέρον στο μεσαίο κομμάτι, πριν φτάσουμε στο χορταστικό φινάλε. Το μήνυμα ειρήνευσης που υπάρχει εκεί είναι βέβαια ευπρόσδεκτο, έως και συγκινητικό στις παρούσες συνθήκες, για ένα φιλμ που συνολικά μοιάζει παλιομοδίτικο, δίχως πάντως αυτό να προσμετράται αναγκαστικά στα αρνητικά του.
Ο ξένος ★★★ ½
ΔΡΑΜΑ (2025), 122΄
Σκηνοθεσία: Φρανσουά Οζόν
Ερμηνείες: Μπενζαμέν Βουαζέν, Ρεμπέκα Μάρντερ
Το λογοτεχνικό αριστούργημα του Αλμπέρ Καμύ αποκτά καινούργια κινηματογραφική μεταφορά διά χειρός Φρανσουά Οζόν. Βρισκόμαστε στο Αλγέρι του 1938, όπου ο άσημος υπάλληλος Μερσό θάβει τη μητέρα του, δίχως να δείξει το παραμικρό συναίσθημα. Την επόμενη μέρα θα ξεκινήσει μια ερωτική σχέση με τη Μαρί, συνάδελφό του στη δουλειά. Η επιστροφή στη ρουτίνα θα διαταραχθεί από τις περιπέτειες στις οποίες θα τον μπλέξει ο γείτονάς του Ρεϊμόν, μέχρι που ένα καυτό πρωινό σε κάποια παραλία, ένα τραγικό γεγονός θα καθορίσει τη ζωή του Μερσό. Ο Οζόν καταφέρνει όχι απλώς να συλλάβει το «πνεύμα» –όπως συχνά λέμε σε τέτοιες περιπτώσεις– του σπουδαίου προτύπου του, αλλά και να το μετασχηματίσει δημιουργικά στην κινηματογραφική γλώσσα. Η ασπρόμαυρη φωτογραφία, οι προσεκτικά στημένες σεκάνς και ο υποβλητικός τόνος μάς εισάγουν σε ένα σχεδόν άχρονο περιβάλλον, εκεί όπου το πάθος και η αγάπη αναμετρώνται με την τραγικότητα της ανθρώπινης φύσης. Ταυτόχρονα, εκτός του φιλοσοφικού στοχασμού, ο Οζόν δεν διστάζει να προχωρήσει και εκτός… κειμένου, ώστε να φωτίσει περισσότερο χαρακτήρες που έχουν να κάνουν με την κοινωνικοϊστορική αξία του έργου. Λόγος, τέλος, πρέπει να γίνει και για τον ανερχόμενο πρωταγωνιστή Μπενζαμέν Βουαζέν, ο οποίος καταφέρνει να εκφράσει τη χαρακτηριστική αποστασιοποίηση του Μερσό, ενώ θετική είναι και η παρουσία της Ρεμπέκα Μάρντερ στον αναβαθμισμένο ρόλο της Μαρί.
Το ιερό αγόρι ★★★
ΘΡΙΛΕΡ (2025), 122΄
Σκηνοθεσία: Πάολο Στρίπολι
Ερμηνείες: Μικέλε Ριοντίνο, Πάολο Πιερομπόν
Ενα ψυχολογικό θρίλερ με μεταφυσικές προεκτάσεις μάς έρχεται από την Ιταλία. Ενας αναπληρωτής καθηγητής γυμναστικής, με τραυματικό παρελθόν, διορίζεται σε κάποιο ορεινό χωριό της ιταλικής επαρχίας, το οποίο έχει παλιότερα σημαδευτεί από ένα τραγικό σιδηροδρομικό δυστύχημα. Ανίκανος να διαχειριστεί το προσωπικό του δράμα, σύντομα θα αναζητήσει την πηγή χαράς των μονίμως χαμογελαστών κατοίκων του χωριού, οι οποίοι βρίσκουν τη λύτρωση (κυριολεκτικά) στην αγκαλιά ενός μυστηριώδους έφηβου αγοριού. Ο νεαρός κινηματογραφιστής Πάολο Στρίπολι κατορθώνει να μας βάλει στην ατμόσφαιρα της ταινίας του δίχως να καταχραστεί τα γνωστά κλισέ του είδους. Το ψυχικό τραύμα, προσωπικό και συλλογικό, βρίσκεται εδώ στο επίκεντρο, με έναν τρόπο ιδιαίτερα ενδιαφέροντα σε σχέση και με τα δικά μας δεδομένα (τραγωδία Τεμπών), ενώ και το παραθρησκευτικό – μεταφυσικό μονοπάτι, που ακολουθεί από ένα σημείο και έπειτα, δεν μοιάζει παράταιρο.
Οι Αλλοι ★★★★
ΘΡΙΛΕΡ (2001), 104΄
Σκηνοθεσία: Αλεχάντρο Αμενάμπαρ
Ερμηνείες: Νικόλ Κίντμαν, Κρίστοφερ Εκλεστον
Ενα από τα πιο πολυσυζητημένα και αγαπητά θρίλερ των τελευταίων δεκαετιών κυκλοφορεί σε επανέκδοση. Βρισκόμαστε στο 1945, σε μια απομονωμένη βικτωριανή έπαυλη, όπου μια μητέρα μεγαλώνει με αυστηρούς κανόνες τα δύο παιδιά της που πάσχουν από φωτοευαισθησία. Μια σειρά ανεξήγητων γεγονότων μέσα στο σπίτι θα την οδηγήσει στην πεποίθηση ότι η μικρή οικογένεια δεν είναι μόνη, μετατρέποντας την καθημερινότητα σε έναν ζωντανό εφιάλτη. Ο Αλεχάντρο Αμενάμπαρ παίζει με τις φωτοσκιάσεις και το ψυχολογικό βάθος των χαρακτήρων του, έχοντας σαν βασικό ατού και την εκπληκτική ερμηνεία της Νικόλ Κίντμαν.
S.O.S Πεντάγωνο καλεί Μόσχα ★★★★★
ΜΑΥΡΗ ΚΩΜΩΔΙΑ (1964), 95΄
Σκηνοθεσία: Στάνλεϊ Κιούμπρικ
Ερμηνείες: Πίτερ Σέλερς, Τζορτζ Σ. Σκοτ
Σε επανέκδοση βλέπουμε την αριστουργηματική –και ξανά επίκαιρη– κωμωδία του Στάνλεϊ Κιούμπρικ, ο οποίος δίνει αντιπολεμικό ρεσιτάλ, εν μέσω μάλιστα του Ψυχρού Πολέμου. Ενας θεότρελος στρατηγός των ΗΠΑ δίνει σήμα στο βομβαρδιστικό του να εξαπολύσει πυρηνικές κεφαλές εναντίον ρωσικών στόχων. Την ίδια ώρα, στον θάλαμο επιχειρήσεων, ο πρόεδρος προσπαθεί να αποτρέψει τον Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και το πυρηνικό ολοκαύτωμα, με τη βοήθεια εξίσου καρικατουρίστικων συνεργατών και του εκκεντρικού Dr. Strangelove. Κορυφαία σάτιρα από έναν εκ των σπουδαιότερων σύγχρονων κινηματογραφιστών, με τον υπέροχο Πίτερ Σέλερς να ερμηνεύει τρεις διαφορετικούς ρόλους.
