Υστερα από δύο ώριμες ποιητικές συλλογές που δεν πέρασαν απαρατήρητες στο εξωτερικό («Ομηρικά», 2009· «Ραψωδία», 2016) και ένα υβριδικό βιβλίο («Τέττιξ», 2012, ταυτόχρονα παρτιτούρα για επιτέλεση, μελέτη φυσικού αντικειμένου, εικαστικό πρότζεκτ και «εργασία πάνω στις αρχαιοελληνικές ζωικές ποιητικές ταυτότητες», για να δανειστούμε δυο λόγια από το οπισθόφυλλο της υπό συζήτηση έκδοσης), η Φοίβη Γιαννίση δεν μας εισάγει απλώς, αλλά μας μπάζει τώρα κανονικά στον κόσμο της κατσίκας, της «Χίμαιρας».