«Ο Τρούμαν Καπότε έδωσε την ουσιαστική ώθηση στην καριέρα του πατέρα μου», γράφει ο Ελι Ατι (Eli Attie) στο επίμετρο που περιλαμβάνει το έξοχο φωτογραφικό λεύκωμα «Μπρούκλιν: Ενα προσωπικό χρονικό του Τρούμαν Καπότε με τις χαμένες φωτογραφίες του Ντέιβιντ Ατι». Ο Ντέιβιντ Ατι είναι ο πατέρας στον οποίο αναφέρεται ο Ελι: εικονογράφος εξωφύλλων περιοδικών και pulp μυθιστορημάτων των ’40s και ’50s, καθώς και βομβαρδιστικών του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου (φιλοτεχνούσε pin-up girls στο ρύγχος τους), γέννημα-θρέμμα της Νέας Υόρκης, με μια εξαιρετική σειρά φωτογραφιών από τη Σοβιετική Ενωση, μετά τον θάνατό του, στις αρχές της δεκαετίας του ’80, το όνομα και το έργο του πέρασαν στην αφάνεια.
Ή έτσι νόμιζε ο γιος του, Ελι. Διότι όταν πριν από τρία χρόνια «γκούγκλαρε» το όνομα του πατέρα του, περίπου από περιέργεια, διάφοροι θαυμαστές της δουλειάς του Ντέιβιντ Ατι άρχισαν να εμφανίζονται χαμένοι κάπου στον παγκόσμιο ιστό. Ο Ελι επικοινώνησε μαζί τους και πολύ σύντομα άρχισε να ερευνά τα ξεχασμένα αρχεία του πατέρα του.
Μεταξύ των άλλων, ανακάλυψε στο παλιό σπίτι τους στο Μανχάταν έναν χοντρό φάκελο με το όνομα του Τρούμαν Καπότε γραμμένο επάνω. Οπως γράφει ο Ελι Ατι, αγνοούσε ότι ο πατέρας του γνώριζε τον διάσημο συγγραφέα. Οταν όμως τύπωσε τα αρνητικά που ανακάλυψε, του «έπεσε το σαγόνι», όπως χαρακτηριστικά σημειώνει. «Ηταν οι πιο σέξι φωτογραφίες του Καπότε που είχα δει ποτέ μου, σαν σκηνές από ταινία του Χίτσκοκ». Χάρη στην πληθώρα στοιχείων γύρω από τη ζωή του Καπότε, ο Ατι κατόρθωσε να συμπληρώσει τα χαμένα κομμάτια του παζλ: περί τα τέλη της δεκαετίας του ’50, ο Ατι εγκατέλειψε την καριέρα του εικονογράφου για εκείνη του φωτογράφου, σπουδάζοντας πλάι στον πολύ Αλεξέι Μπροντόβιτς, επί σειρά ετών art director στο Harper’s Bazaar, στον οποίο άρεσε πολύ το ιδιότυπο φωτογραφικό μοντάζ που έκανε ο Ατι χρησιμοποιώντας αρνητικά σαν «σάντουιτς» (έγινε με τα χρόνια η σφραγίδα του), με αποτέλεσμα να του προτείνει το πρώτο του φωτογραφικό επαγγελματικό πρότζεκτ: την εικονογράφηση μιας νουβέλας που έγραφε ο Τρούμαν Καπότε που έμελλε να είναι το «Πρόγευμα στο Τίφανις», για δημοσίευση στο Harper’s Bazaar. Ο Ντέιβιντ Ατι εργάστηκε σκληρά για δύο μήνες όμως η ιδιοκτησία του Harper’s Bazaar αποφάσισε ότι το «Τίφανις» παραήταν τολμηρό για τις σελίδες του. Ο Καπότε πούλησε το βιβλίο στο Esquire – χωρίς όμως τις συνοδευτικές φωτογραφίες του Ατι. Το βιβλίο έγινε διάσημο (και κλασικό πλέον), την ίδια στιγμή όμως όσοι είχαν προλάβει να δουν τις φωτογραφίες του Ατι είχαν εντυπωσιαστεί γι’ αυτό και ο φωτογράφος θεωρούσε πως ο Καπότε «έδωσε ώθηση στην καριέρα» του.
Δύο μήνες αργότερα, το περιοδικό Holiday ζήτησε από τον Καπότε να γράψει ένα κείμενο για τη γειτονιά όπου έμενε, το υπέροχο Brooklyn Heights (είναι το κείμενο με το οποίο ανοίγει το ανά χείρας λεύκωμα) και τότε ο συγγραφέας ζήτησε τον Ατι για τη φωτογράφιση. Οι δύο άνδρες πέρασαν κάμποσες ημέρες μαζί τον Μάρτιο του 1958, με τον Καπότε να ξεναγεί τον Ατι στους δρόμους του Μπρούκλιν. Οι φωτογραφίες του Ντέιβιντ Ατι είναι εκπληκτικά ντοκουμέντα, φέτες καθημερινότητας από μια χαμένη εποχή. «Το πιο εκπληκτικό είναι ότι η ιστορία αυτή αντιστοιχεί σε μόλις μία εβδομάδα δημιουργίας από μια καριέρα είκοσι πέντε χρόνων», καταλήγει ο Ελι Ατι.
Brooklyn: A Personal Memoir by Truman Capote with the Lost Photographs of David Attie. The Little Bookroom, NY.
