Αρκεί ένα βιβλίο για να σου αλλάξει σελίδα στη ζωή; Οταν ο συγγραφέας Τζούλιαν Χόφμαν και η σύζυγός του Tζούλια διάβασαν εν έτει 2000 την «Πρέσπα, μια ιστορία για τη φύση και τον άνθρωπο» του Γιώργου Κατσαδωράκη, ειδικού στους πελεκάνους, πήραν τη μεγάλη απόφαση. Αφησαν το Λονδίνο και εγκαταστάθηκαν στις λίμνες του ελληνικού Βορρά προς άγραν μιας ποιοτικής μεταστροφής. Εκεί θα είχαν τον χρόνο να ανακαλύψουν τον εσώτερο εαυτό, τη φύση, την ιστορία. Είκοσι πέντε χρόνια αργότερα, ο Χόφμαν εξέδωσε ένα πόνημα το οποίο υμνεί έναν τόπο μοναδικό, που φέρνει κοντά τρεις χώρες, πολλές κληρονομιές και δοξάζει την ομορφιά. Ο λόγος για το «Lifelines», που κέρδισε το φετινό βραβείο Ράνσιμαν. Το «Runciman award», το οποίο ονομάστηκε έτσι στη μνήμη του διαπρεπούς βυζαντινολόγου, είναι ένας διεθνώς αναγνωρισμένος θεσμός που ξεκίνησε το 1986. Η ιδέα όμως είχε πέσει στο τραπέζι τρία χρόνια πριν, όταν επικεφαλής του συλλόγου που το απονέμει, του Anglo-Hellenic League, ήταν ο λόρδος Τζέλικο. Στόχος είναι να αναδειχθούν ποιοτικές εκδόσεις στην αγγλική, με επίκεντρο το παρελθόν αλλά και το παρόν της χώρας μας στον τομέα της Ιστορίας, της λογοτεχνίας, της τέχνης, της ποίησης, της αρχαιολογίας, των βιογραφιών, των πολιτικών επιστημών. Μεγάλα ονόματα, όπως ο Μαρκ Μαζάουερ και ο Ρόντρικ Μπίτον, έχουν πάρει αυτό το λογοτεχνικό έπαθλο προηγούμενες χρονιές.

O Τζούλιαν και η Τζούλια δεν πήγαν να ζήσουν στις Πρέσπες ως δύο Αγγλοι διανοούμενοι που έμεναν κλεισμένοι εντός και στοχάζονταν. Ηρθαν σε επαφή με τους ανθρώπους που τους άνοιξαν τα σπίτια τους, προσπάθησαν να μάθουν τη γη και την καλλιέργεια, την αλλαγή των εποχών, τα ήθη και τα έθιμα, να ενταχθούν στην κοινότητα. Αυτήν την εμπειρία μεταφέρει ο συγγραφέας στο βιβλίο, παράλληλα με έναν ύμνο αγάπης προς το φυσικό περιβάλλον, που κακοποιείται από τον άνθρωπο στην εποχή μας. Μιλάει πολύ και για το βασίλειο των πτηνών, κάνει μια έκκληση να αλλάξουμε τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε και αντιμετωπίζουμε τη φύση με παρεμβάσεις που είναι καταστροφικές. Στην τελετή που έγινε την Τρίτη 9 Ιουνίου στη μεγάλη αίθουσα του Kings College, μίλησε εκ μέρους της κριτικής επιτροπής η συγγραφέας Σόφκα Ζινόβιεφ. Αναφέρθηκε στο τιτάνιο έργο να φτιάξουν τη βραχεία λίστα των υποψηφιοτήτων και ύστερα να επιλέξουν έναν νικητή που μέσα από τη γραφή μεταφέρει νοερά τον αναγνώστη στο μέρος όπου επέλεξε να ζήσει.

Ενθουσιασμένος από τη διάκριση που πέτυχε, ο Χόφμαν υπογράμμισε πόσο σωστή ήταν η απόφαση που πήρε πριν από 25 χρόνια και πώς ένα ανάγνωσμα τον οδήγησε σε αυτήν. Οσο για το τοπίο και τους ανθρώπους των Πρεσπών, υπογράμμισε ότι τον οδήγησαν να καταλάβει πως τελικά η οικουμένη είναι το σπίτι όλων μας. Ο Κέβιν Φέδερστοουν μίλησε και για τους δύο χορηγούς του βραβείου, το Ιδρυμα Αθανασίου Λασκαρίδη και το Ιδρυμα Λεβέντη, που κάθε χρόνο στηρίζουν τον θεσμό. Ο πρέσβης μας στο Λονδίνο, Γιάννης Τσαούσης, ο διπλωμάτης που φρόντισε να φτιάξει το Μουσείο Σεφέρη στην πρεσβευτική κατοικία, έναν χώρο στενά συνδεδεμένο με τον νομπελίστα, έκανε την απονομή του βραβείου. Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα και η ομιλία της συγγραφέως Kάλλιας Παπαδάκη: «Being at two places at once».



