O αείμνηστος Αγγελος Δεληβορριάς, από την εκδημία του οποίου συμπληρώθηκαν οκτώ χρόνια τον Απρίλιο, το είχε πρωταρχική έγνοια. Να μεγαλώσει και να στεριώσει ακόμη περισσότερο το Μπενάκη μεν, από την άλλη, όμως, να αναδείξει κάθε ανεξάρτητη προσπάθεια που γίνεται στον χώρο του πολιτισμού, ειδικά στην περιφέρεια. Τον θυμάμαι σαν τώρα το 2005 να βρίσκεται στο μικρό αμφιθέατρο της οδού Κουμπάρη και να λέει όλο πάθος: «Αυτούς που ακόμη δεν έχει τιμήσει το κράτος, θα τους τιμήσει το ίδιο το Μπενάκη. Και ξέρετε γιατί; Διότι εμείς πρώτα γνωρίζουμε πόσο δύσκολο είναι εν Ελλάδι να καλλιεργείς την πνευματική, ιστορική και αισθητική συνείδηση». Τότε θεσμοθέτησε τη βράβευση αυτή, με αφορμή τη Διεθνή Ημέρα Μουσείων και πρώτη τιμώμενη την Πινακοθήκη Αβέρωφ στο Μέτσοβο. Ακόμη και σήμερα, όμως, αυτή η παρακαταθήκη του παραμένει ζωντανή, όπως φάνηκε και από τη μεγάλη τιμητική εκδήλωση που διοργανώθηκε στο Κολωνάκι πριν από λίγες ημέρες.
Αυτή τη φορά ο έπαινος επικεντρώθηκε στον εθνικό ευεργέτη Αρη Θεοδωρίδη και το Μουσείο Φωτογραφικών Μηχανών Δράμας, το οποίο ίδρυσε η ΑΜΚΕ «Κύκλωψ», που έχει φτιάξει ο ναυπηγός στην ιδιαίτερη πατρίδα του. Σε μια συγκινητική βραδιά στο Μουσείο Μπενάκη, η σάλα γέμισε από Δραμινούς που ήρθαν να δουν αυτήν την ξεχωριστή αναγνώριση για τον συμπατριώτη τους. Συλλέκτης φωτογραφικών μηχανών ο άνθρωπος που ξεκίνησε από το μηδέν, σπούδασε στην Ιταλία και διέγραψε μεγάλη καριέρα στη ναυτιλία, αποφάσισε να προσφέρει στη γενέτειρά του. Μεταξύ άλλων πρωτοβουλιών του, η ΑΜΚΕ «Κύκλωψ» αγόρασε το αρχοντικό Αναστασιάδη και την όμορη καπναποθήκη που βρίσκεται στην καρδιά της πόλης. Τα αποκατέστησε με μεγάλη υπομονή και φροντίδα. Οταν τελείωσε το κτιριακό, τοποθέτησε μέσα σε προθήκες τα ωραιότερα κομμάτια της συλλογής του, που χρονολογούνται από τις απαρχές της φωτογραφικής τέχνης μέχρι και την κορύφωση των αναλογικών μηχανών. Στον χώρο περιοδικών εκθέσεων έχουν φιλοξενηθεί εξαιρετικά αφιερώματα με τη συνεργασία του Μουσείου Μπενάκη και όχι μόνον.
Την εκδήλωση προλόγισε εκ μέρους του Μουσείου Μπενάκη η Ειρήνη Γερουλάνου, η οποία στάθηκε στον χαρακτήρα του: «Οσο περισσότερο γνώριζα τον Αρη Θεοδωρίδη, τόσο με αιφνιδίαζε και με κέρδιζε. Γιατί λίγο-λίγο καταλάβαινα ότι πίσω από τον αποφασιστικό επιχειρηματία, ακαταπόνητο, ιδιοφυή ναυπηγό, συστηματικό συλλέκτη και επιτυχημένο εφοπλιστή, υπάρχουν ακόμη κρυμμένες πτυχές. Ενας άνθρωπος συναισθηματικός, ενδιαφέρων, γλυκύς και ευαίσθητος. Ευθύς και ταυτόχρονα ένα κεφάλι μάλλον μοναχικό, πεισματικό και αγύριστο. Αν το καταλάβεις και το αποδεχθείς, έχεις κερδίσει έναν καλό φίλο. Ετσι γίναμε εμείς φίλοι». Στη συνέχεια μίλησε η τέως επικεφαλής των φωτογραφικών αρχείων του Μπενάκη, Φανή Κωνσταντίνου, που υπογράμμισε ποια είναι η σημασία αυτού του μουσείου σήμερα. «Οι σπάνιες μηχανές που εκτίθενται για πρώτη φορά και ζωντανεύουν την εξέλιξη του μέσου της παραγωγής φωτογραφικών εικόνων, μιας επαναστατικής εφεύρεσης του μέσου του 19ου αιώνα που άλλαξε την οπτική του ανθρώπου, διευρύνοντάς την στον χώρο και τον χρόνο. Ιδιαίτερα στην εποχή μας, που ο καθένας μας μπορεί να γίνει φωτογράφος με τη χρήση κινητού τηλεφώνου, είναι δύσκολο να αναπλάσει τη φωτογραφική διαδικασία και τις δυσκολίες των πρώτων χειριστών του είδους». Από τη Δράμα ήρθαν για να μιλήσουν στην εκδήλωση ο φωτογράφος και μέλος του Δ.Σ. της «Κύκλωψ» Κώστας Βιδάκης και ο ποιητής και συγγραφέας Κυριάκος Συφιλτζόγλου, που έχουν και οι δύο βάλει την ψυχή τους για να δουλεύει άψογα το μουσείο και να αποτελέσει πόλο έλξης για τη Δράμα.
