Να ένας αξιοθαύμαστος νέος άνθρωπος. Κάποιος που διοχέτευσε ταλέντο, γνώσεις, μυαλό και συναίσθημα για να κάνει τον κόσμο μας λίγο καλύτερο, αλλάζοντας τη ζωή μαθητών με νοητική αναπηρία. Ο λόγος για τον Σερραίο Γιώργο Ευγενειάδη, που σπούδασε τεχνολόγος τροφίμων, αλλά η αγάπη του για την εκπαίδευση –καθώς είχε πατέρα και θείο καθηγητές– τον έστρεψε σε μια εντελώς διαφορετική κατεύθυνση. Αφού ολοκλήρωσε σχεδόν παράλληλα δύο μεταπτυχιακά προγράμματα στη Διασφάλιση Ποιότητας των Τροφίμων και στην Ειδική Εκπαίδευση Ατόμων με Αναπηρία και Ειδικές Εκπαιδευτικές Ανάγκες, έπιασε δουλειά στο Ειδικό Εργαστήριο Επαγγελματικής Εκπαίδευσης στο Ηράκλειο Αττικής, ένα δημόσιο σχολείο για το αντικείμενο αυτό. Οι μαθητές του είναι παιδιά που χρειάζονται στήριξη, υπομονή, κυρίως την ψυχική δέσμευση από τους διδάσκοντες για να ξεδιπλώσουν όλες τους τις ικανότητες και τα χαρίσματα. Εχοντας μεγάλη αγάπη για τη μαγειρική (και επιστημονική γνώση των πρώτων υλών της), ο Ευγενειάδης την ενέταξε στις δημιουργικές δραστηριότητες στην τάξη του και τα αποτελέσματα ήταν θαυματουργά. Ιδιαίτερα ό,τι είχε να κάνει με ζύμη και κουλουράκια, αποδείχθηκε το καλύτερο δώρο για τα παιδιά. Οχι μόνο το κατευχαριστιούνται, αλλά μπαίνουν με ταχύτερους ρυθμούς σε μια διαδικασία κοινωνικοποίησης, κοντολογίς αυτόνομης ή ημιαυτόνομης επαγγελματικής αποκατάστασης.
Με έμπνευση από την εμπειρία του αυτή, ο δάσκαλος προχώρησε ένα βήμα παρακάτω. Στη συγγραφή βιβλίων, στα οποία οι οδηγίες δεν μοιάζουν με τις συμβατικές (μια πρέζα αλάτι, τρεις κουταλιές λάδι, 250 γραμμάρια βούτυρο κ.ά.). Είναι διατυπωμένα κατά τρόπο τόσο εύληπτο οπτικά, ώστε να μπορούν όλοι να επιτύχουν το βέλτιστο αποτέλεσμα. Ετσι κι αλλιώς αυτή η προεργασία της απλοποίησης μέσα από σκίτσα είχε ήδη γίνει στο σχολείο. Με τη σειρά «Απλά και διαφορετικά», λοιπόν, αλλά και την έντονη παρουσία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, οι δημιουργίες των μαθητών έφυγαν από τους τέσσερις τοίχους του σχολείου, αποδεικνύοντας ότι η μαγειρική μπορεί να γίνει τροφή για σκέψη. Και πάλι όμως το μικρόβιο της ανησυχίας δεν άφησε τον Ευγενειάδη να επαναπαυτεί στις δάφνες του. Αυτή τη φορά σκέφτηκε ότι οι μαθητές του θα μπορούσαν να κάνουν μια εικονική επιχείρηση. Οχι μόνον αυτή πήρε σάρκα και οστά, αλλά κέρδισε και μια διάκριση στην Εμπορική Μαθητική Εκθεση της Junior Achievement Greece, ενώ τιμήθηκε με το βραβείο «Youth Achievement» ανάμεσα σε 51 μαθητικές επιχειρήσεις από όλη την Ελλάδα. Τίτλος της, «ΠούPass».
Πώς όμως τα παιδιά του Ευγενειάδη ξεχώρισαν στον ιδιαίτερα απαιτητικό διαγωνισμό μαθητικής επιχειρηματικότητας, που προάγει τη δημιουργικότητα, την καινοτομία, τη συνεργασία και την κοινωνική ευαισθησία των μαθητών; Κατά τον ίδιο, ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα στη χώρα μας είναι η στάση των συνανθρώπων μας στη μη ορατή αναπηρία. Στην Ελλάδα, τον ανάπηρο τον ταυτίζουμε συνήθως με κάποιον που κινείται με αμαξίδιο. Τι γίνεται όμως με όσους έχουν σύνδρομο αυτισμού, Down ή κάτι άλλο; Τα παιδιά έφτιαξαν ένα ειδικό σήμα με δυο πολύχρωμες κάλτσες (κάθε χρώμα συμβολίζει κάποια αναπηρία στη διεθνή ορολογία), εμπνευσμένο από την Παγκόσμια Ημέρα για το σύνδρομο Down και την Παγκόσμια Σημαία Υπερηφάνειας της Αναπηρίας. Οι επιχειρήσεις, φορείς και καταστήματα που θα παίρνουν αυτό το σήμα, σημαίνει ότι πιστοποιημένα θα προσφέρουν ένα περιβάλλον ανεκτικότητας, συμπερίληψης και πρόσβασης για όλους. Μπράβο στον Γιώργο Ευγενειάδη και την ομάδα των μαθητών και συναδέλφων του, που ανοίγουν δρόμους για όλους εμάς.
