Είναι από τους ανθρώπους που αποφεύγουν συστηματικά κάθε είδους δημοσιότητα. Στα 92 του χρόνια πια, ποτέ δεν τον ενδιέφερε να ακουστεί το όνομά του, αλλά μόνη του έγνοια είναι να προσφέρει όσο το δυνατόν περισσότερο στην Ελλάδα. Εδώ και πολλά έτη, λοιπόν, ο Αρης Θεοδωρίδης, ο Δραμινός ναυπηγός που πέτυχε και στο θαλάσσιο επιχειρείν, έχει επιδοθεί σε μια σειρά δωρεών τόσο στην ιδιαίτερη πατρίδα του όσο και στην Αθήνα. Αν και ο στόλος των πλοίων του είναι μικρός, η συνεισφορά του είναι τεράστια. Μόνο για το Αλσος «Οδυσσέας. Οι Ελληνες και η Θάλασσα», που θα υλοποιηθεί στον Φλοίσβο, έχει δώσει πάνω από 35 εκατ. ευρώ. Η πολιτεία, θέλοντας να τον τιμήσει, εξέδωσε πριν από λίγες εβδομάδες προεδρικό διάταγμα και με πρόταση του υπουργού Εθνικής Αμυνας του απονέμει την ιδιότητα του έφεδρου αξιωματικού και τον βαθμό του υποναυάρχου επί τιμή. Ηταν ένα οφειλόμενο ηθικό χρέος σε μια προσωπικότητα που ξεχωρίζει για την ανιδιοτέλεια και τον πατριωτισμό. Αλλωστε φέρει υπερήφανα τις αξίες της προσφυγικής του οικογένειας, που καταγόταν από την Ανατολική Θράκη και εγκαταστάθηκε στη Δράμα.
Γεννημένος το 1934, σε μια πόλη όπου σχεδόν όλοι ήταν πρόσφυγες, πέρασε τα παιδικά του χρόνια μέσα στην αντάρα του πολέμου με τους γονείς και δύο ακόμα αδέλφια. Στα 18 του χρόνια πήγε στην Ιταλία για σπουδές και έπιασε δουλειά σε ένα ελληνόκτητο ναυτικό πρακτορείο για τα προς το ζην. Εκεί συνειδητοποίησε ότι θα ήταν καλύτερα να αλλάξει αντικείμενο και να γίνει τελικά ναυπηγός. Η εφευρετικότητα και το τετράγωνο μυαλό του τον έκανε πολύ γρήγορα να ξεχωρίσει και να αναπτύξει δικό του γραφείο στον Πειραιά. Μάλιστα έχει σχεδιάσει πριν από δεκαετίες ακόμα και υδροφόρες για το Πολεμικό Ναυτικό που είναι ακόμα λειτουργικές. Εζησε ως αυτοδημιούργητος όλους τους κύκλους της ναυτιλίας με τα πάνω και τα κάτω της, βίωσε ανόδους και πτώσεις, αλλά ποτέ δεν θέλησε να αποκτήσει πολλά καράβια. Μόνη του μανία, οι φωτογραφικές μηχανές, για χάρη των οποίων έγινε ένας από τους πλέον φανατικούς συλλέκτες στην Ευρώπη, χτυπώντας σπάνια και ιστορικά κομμάτια σε δημοπρασίες.
Η αγάπη για τη Δράμα αναθερμάνθηκε καθώς περνούσαν τα χρόνια και ο ίδιος αισθανόταν ότι ήθελε να αφήσει το στίγμα του στην πόλη που γεννήθηκε. Εφτιαξε την αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία «Κύκλωψ», η οποία, μεταξύ άλλων, έκανε την υποδειγματική αποκατάσταση του αρχοντικού Αναστασιάδη και της όμορης καπναποθήκης στην καρδιά της πόλης. Σήμερα είναι ένα πολύ όμορφο μουσείο φωτογραφικών μηχανών και στεγάζει τα ωραιότερα δείγματα της συλλογής του. Στην κατοχή του έχουν περάσει και άλλα ιστορικά κτίρια της γενέτειράς του, για τα οποία έχει φιλόδοξα σχέδια. Με προτροπή του τότε υφυπουργού Εθνικής Αμυνας Αλκιβιάδη Στεφανή ανέλαβε και την αποκατάσταση της ιστορικής οικίας του Παύλου Μελά στην Κηφισιά.
Ομως το μεγαλύτερο έργο του ήταν η δημιουργία ενός άλσους ναυτικής παράδοσης εκεί όπου βρίσκεται η τριήρης και το θωρηκτό «Αβέρωφ». Οι διαδικασίες έχουν προχωρήσει –έστω και με μεγάλες καθυστερήσεις–, ο ανάδοχος έχει βρεθεί και σε λίγο θα ξεκινήσουν οι εργασίες για να πάρει σάρκα και οστά ένα πολύ ωραίο οικοδόμημα με την υπογραφή της Ηβης Νανοπούλου. Ηδη το πρώτο έκθεμα του άλσους έχει τοποθετηθεί στη θέση του και δεν είναι άλλο από το ιστορικό υποβρύχιο «Πρωτεύς», που έγινε μουσείο του εαυτού του και σε λίγο καιρό θα παραδοθεί επισήμως στο Πολεμικό Ναυτικό. Κατά την τελετή θα αποδοθεί στον ευεργέτη ο βαθμός του υποναυάρχου επί τιμή. Το κόστος της αποκατάστασης του κύτους έφτασε τα 4 εκατ. ευρώ και απαίτησε πολύ εξειδικευμένη δουλειά. Πείσμων, αποφασιστικός, μεθοδικός, ο Αρης Θεοδωρίδης προχωράει κάθε σχέδιο με στενή επίβλεψη, έχοντας ταυτόχρονα τα ηνία και στη ναυτιλιακή Vulcanus. Λίγοι Ελληνες μπορούν –σε προσωπικό επίπεδο– να ανταγωνιστούν τη δοτικότητά του προς την πολιτεία και μακάρι το παράδειγμά του να βρει και άλλους μιμητές.
