Σαράντα χρόνια μετά από τη βάρβαρη εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο, τους δύο Αττίλες, την κατοχή μεγάλου τμήματος της μεγαλονήσου, τους χιλιάδες νεκρούς και αγνοούμενους, αισθανόμαστε την ανάγκη να δέσουμε το νήμα της συλλογικής μνήμης με τις πραγματώσεις που έγιναν στο χώρο της τέχνης. Η τέχνη είναι πιο αξιόπιστη. Η ποίηση, η λογοτεχνία, η μουσική, οι παραστατικές τέχνες, το θέατρο, ο κινηματογράφος, είναι ασφαλέστεροι οδηγοί στην αναζήτηση της αλήθειας και της ανθρώπινης μοίρας. Είναι πιο πιστοί φύλακες της «άσβεστης βάτου της μνήμης» που πρέπει να καίει μέσα μας, και κλητευτές της «καινούργιας γέννας».
Στο πλαίσιο αυτό, η Καλλιτεχνική Εταιρεία ΑΡΓΩ προγραμματίζει μια σειρά εκδηλώσεων, μεταξύ των οποίων:
Στις 26 Ιουνίου 2014 στο Ίδρυμα Μ. Κακογιάννης το θεατρικό έργο «Οι Αγνοούμενοι. Μια ενδιαφέρουσα ζωή» του Βασίλη Κατσικονούρη (το οποίο στη συνέχεια θα παρουσιαστεί τη χειμερινή σεζόν στο θέατρο ΑΡΓΩ).
Στις 30 Ιουνίου-13 Ιουλίου, έκθεση φωτογραφίας και εικαστικών εγκαταστάσεων και έργων τέχνης σε μια «Διαδρομή Μνήμης» από το θέατρο ΑΡΓΩ στην Πρεσβεία της Κύπρου (με την επιμέλεια της Μαργαρίτας Καταγά).
Στις 30 Ιουνίου, παρουσίαση στο Θέατρο ΑΡΓΩ του μονολόγου «Ο γιός μου ο Ελπήνορας» του Δημήτρη Λέντζου.
Στις 10 και 11 Ιουλίου στον κινηματογράφο Άστυ, ένα διήμερο κινηματογραφικό αφιέρωμα σε ταινίες που γυρίστηκαν με θέμα την εισβολή και τις συνέπειες του ξεριζωμού. Στο πλαίσιο του αφιερώματος θα γίνει συζήτηση με θέμα «Κινηματογράφος – Ιστορία – Πολιτική» (το πρόγραμμα επιμελείται ο Νίνος Φενέκ Μικελίδης).
Προγραμματίζονται επίσης βραδιές ποίησης και μουσικής Κυπρίων και Ελλήνων δημιουργών. Με την υποστήριξη της Πρεσβείας της Κυπριακής Δημοκρατίας – Σπίτι της Κύπρου.
«Οι Αγνοούμενοι. Μια ενδιαφέρουσα ζωή»
Η εξαιρετικά επίκαιρη θεατρική παράσταση «Οι Αγνοούμενοι. Μια ενδιαφέρουσα ζωή» του Βασίλη Κατσικονούρη παρουσιάζεται από την Καλλιτεχνική Εταιρεία ΑΡΓΩ, στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης (Πειραιώς 206, Ταύρος, τηλ: 210-341.8550) με την υποστήριξη της Πρεσβείας της Κυπριακής Δημοκρατίας – Σπίτι της Κύπρου την Πέμπτη 26 Ιουνίου 2014 και ώρα 21:00 (και στο Θέατρο Αργώ τη χειμερινή περίοδο 2014-15).
Το έργο γράφτηκε το 2005, με αφορμή το δράμα των αγνοούμενων της Κύπρου, και έθεσε σε χρόνο φαινομενικά ανύποπτο τα θέματα της μνήμης και της άγνοιας σε μια εποχή γενικευμένης λήθης και ευδαιμονισμού που βίωναν και η Κύπρος και η Ελλάδα. Μέσα από τη σχέση ενός σύγχρονου ζευγαριού που δέχεται την επίσκεψη της μεγάλης αδελφής από την Κύπρο, ταγμένης, από τη μητέρα, στην αναζήτηση του αγνοούμενου μικρότερου αδελφού, αποκαλύπτεται ο κρυφός μας φόβος να υπάρξουμε και κατά το τραγικό μας βάθος και πλάτος, σουλατσάροντας απλώς στην επιφάνεια μιας μεταμοντέρνας «ενδιαφέρουσας» ζωής. Το καταλυτικό τέλος θα αποδείξει ότι το θέμα του έργου δεν είναι οι αγνοούμενοι, αλλά οι αγνοούντες. Ο φόβος, ή αλλιώς η άγνοια.
«Ξεκίνησα να γράφω το έργο» -λέει, μεταξύ άλλων, ο συγγραφέας του έργου Βασίλης Κατσικονούρης- «όχι ως ένας στρατευμένος δημόσιος τιμητής των σημερινών ηθών, αλλά ως ένας άνθρωπος που αναρωτιέται. Για την κατάσταση των λέξεων σήμερα· λέξεων όπως μνήμη, αλήθεια, δέος, ύβρις. Λέξεις τραγικές που το νόημά τους πάσχισε να ψηλαφίσει η αρχαία ελληνική τραγωδία. Λέξεις που όσο τις προσπερνάς τόσο πιο τραγικές γίνονται· οι ίδιες, αλλά και οι συνέπειες από τη λησμοσύνη τους[…] Δε με ενδιέφερε να πολιτικολογήσω ή να ηθικολογήσω (με τη στενή έννοια των όρων), ούτε, εννοείται, να εθνικολογήσω. […] Ξέρω μόνο πως έγραψα ένα έργο για το έγκαυμα της μνήμης».
«O Βασίλης Κατσικονούρης είναι το νέο μέγα κέρδος του θεάτρου μας», σημειώνει μεταξύ άλλων ο κριτικός Κώστας Γεωργουσόπουλος. «Ανήκει στη μεγάλη και εύφορη ομάδα που με γενάρχη τον Καμπανέλλη κατέγραψε με κύρος, τόλμη, ειλικρίνεια, πάθος αλλά συχνά και με απόγνωση, και όχι σπάνια ειρωνεία και χλεύη, τα αδιέξοδα, τις ματαιώσεις, τις πληγές και τα βαθιά, πολλές φορές, αδελφοκτόνα τραύματα της μεταπολεμικής Ελλάδας. Με αντικειμενικό μάτι, αλλά όχι απαθή παρατήρηση, προβαίνει σε διαγνώσεις για την παθογένεια της κοινωνίας μας και ιδιαιτέρως των ηθών μας […] Στο έργο του Οι Αγνοούμενοι τολμά να βάλει το νυστέρι σε μια ευαίσθητη και χαίνουσα πληγή του κοινωνικού μας ιστού. […] Το έντονο συγκινησιακό κλίμα του έργου ούτε μια στιγμή δεν γλιστράει στη γραφικότητα και τον εύκολο συναισθηματισμό, γιατί η απώλεια που πενθείται είναι το αμανάτι του γένους, το ενέχυρο που μας εμπιστεύτηκε η ιστορία, η γλώσσα, το ήθος των προγόνων και οφείλουμε να το επιστρέψουμε ατόφιο και σώο και αβλαβές. Γιατί είναι κυριολεκτικά σωσίβιο και μόνο χάρη σ' αυτό θα μπορέσουμε να διαπλεύσουμε τον ταραχώδη ωκεανό πάνω στη Σχεδία του ελληνικού μας βίου, δηλαδή στο βαθιά χαραγμένο στη συλλογική μας συνείδηση Σχέδιο ζωής. Χωρίς αυτό, το ναυάγιο είναι απολύτως βέβαιο».
Σήμερα, το 2014 που οι δύο τόποι, Ελλάδα και Κύπρος, βιώνουν μια τεράστια κρίση και όχι μόνον οικονομική, η παρουσίαση του έργου «Οι Αγνοούμενοι. Μια ενδιαφέρουσα ζωή» με αφορμή το κλείσιμο 40ετίας από τα οδυνηρά γεγονότα καθίσταται απολύτως καίρια και καλλιτεχνικά αναγκαία, καθώς το έργο ανιχνεύει τα αίτια της κρίσης όχι εκ των υστέρων αλλά από πριν και τα ερμηνεύει με όρους τραγωδίας και ειδικότερα τραγικής άγνοιας. Ίσως, εν τέλει, αγνοούμενοι είναι οι αγνοούντες.
Τους ρόλους ερμηνεύουν η Αιμιλία Υψηλάντη, ο Αλέξανδρος Σταύρου και η Μαρία Τσαρούχα. Τα σκηνικά και κοστούμια επιμελείται η Χριστίνα Κωστέα και τον σχεδιασμό φωτισμών η Κατερίνα Μαραγκουδάκη. Η παράσταση ξεκιάει στις 21:00 και διαρκεί 105 λεπτά.
