ΒΙΕΝΝΗ
ΕΚΘΕΣΗ
Bank Austria Kunstforum Wien
www.kunstforumwien.at
«Ανρί ντε Τουλούζ–Λοτρέκ: Ο δρόμος προς το μοντέρνο». Η έκθεση είναι ένα μεγάλο αναδρομικό αφιέρωμα στον Τουλούζ–Λοτρέκ (1864-1901), τον Γάλλο ζωγράφο και χαράκτη ο οποίος πρόσφερε μέσα από τα έργα του ένα εκπληκτικής αυθεντικότητας χρονικό της ζωής στο μποέμικο Παρίσι της εποχής του. Γόνος αριστοκρατικής οικογένειας της γαλλικής επαρχίας, με βαριά αναπηρία που τον σημάδεψε από τα παιδικά του χρόνια, ο Τουλούζ–Λοτρέκ γοητεύτηκε από την ατμόσφαιρα και τα πρόσωπα που κατοικούσαν στον «demi-monde» της Μονμάρτρης, όπου και ο ίδιος σύχναζε: αρτίστες του καμπαρέ και τρόφιμοι των οίκων ανοχής, ζογκλέρ του τσίρκου και τζόκεϊ των ιπποδρομίων, παρακμιακοί θαμώνες των νυχτερινών καφέ. Τα πρόσωπα αυτά έγιναν οι κύριοι πρωταγωνιστές των έργων του, ενώ ο θρύλος της προσωπικής διαδρομής του –η οποία έχει εμπνεύσει μυθιστορήματα και ταινίες– ενίσχυσε την καλλιτεχνική φήμη του. Η έκθεση, που διοργανώθηκε με αφορμή τη συμπλήρωση 150 χρόνων από τη γέννησή του, παρουσιάζει έργα από όλα τα στάδια της σύντομης αλλά συναρπαστικής καλλιτεχνικής του σταδιοδρομίας –πίνακες, χαρακτικά, σχέδια, αφίσες– αναδεικνύοντας τις τολμηρές θεματικές και τεχνικές καινοτομίες του και τον σημαντικό ρόλο που διαδραμάτισε στα πρώτα βήματα της μοντέρνας τέχνης. Εως τις 25 Ιανουαρίου.
ΛΟΝΔΙΝΟ
ΘΕΑΤΡΟ
Almeida Theatre
www.almeida.co.uk
«Our Town». Γραμμένο το 1938, το έργο του Θόρντον Γουάιλντερ (που έχει παρουσιαστεί επανειλημμένως στο ελληνικό θέατρο με τον τίτλο «Το τέλος της μικρής μας πόλης») ανήκει στην κλασική θεατρική εργογραφία του 20ού αιώνα. Η νέα διασκευή του από τον Αμερικανό σκηνοθέτη και ηθοποιό Ντέιβιντ Κρόμερ έχει κερδίσει ενθουσιώδη σχόλια από την κριτική, που του πιστώνει μια «εκπληκτική αναζωογόνηση» του έργου. Η παράσταση αναδεικνύει τη διαχρονικότητα αυτής της φαινομενικά απλοϊκής ιστορίας, όπου η καθημερινή ζωή σε μια μικρή αμερικανική πόλη γίνεται αλληγορία της ανθρώπινης ύπαρξης («όλοι μεγαλώνουμε, ερωτευόμαστε, κάνουμε οικογένεια, και όλοι πεθαίνουμε. Αυτή είναι η ιστορία μας», λέει κάποια στιγμή ο αφηγητής, που τον ερμηνεύει ο ίδιος ο Κρόμερ). Ο σκηνοθέτης, ο οποίος παρουσίασε αρχικά το έργο στη Νέα Υόρκη, χρησιμοποίησε στην παράσταση του Λονδίνου Βρετανούς ηθοποιούς, προτρέποντάς τους μάλιστα να αποδώσουν τους ρόλους τους με προφορά που παραπέμπει στις διαλέκτους της ιδιαίτερης πατρίδας τους, ενώ ο ίδιος ερμηνεύει τον αφηγητή συνδυάζοντας μπρεχτική αποστασιοποίηση, αποχρώσεις ειρωνείας, αλλά και συναισθηματική ζεστασιά. Εως τις 29 Νοεμβρίου.
ΜΑΔΡΙΤΗ
ΕΚΘΕΣΗ
Museo Thyssen-Bornemisza
www.museothyssen.org
«Αμερικανικός ιμπρεσιονισμός». Το 1886 παρουσιάστηκε η πρώτη έκθεση Γάλλων ιμπρεσιονιστών ζωγράφων στη Νέα Υόρκη, οργανωμένη από τον έμπορο τέχνης και συλλέκτη Ντιράν Ρουέλ. Αν και Αμερικανοί καλλιτέχνες όπως η Μαίρη Κάσατ και ο Τζον Σίνγκερ Σάρτζεντ είχαν ήδη ταξιδέψει στη Γαλλία και είχαν συνδεθεί με ζωγράφους όπως ο Ντεγκά και ο Μονέ, η έκθεση εκείνη αποτέλεσε την αφετηρία μιας ευρύτερης επιρροής του ιμπρεσιονισμού στις ΗΠΑ, ωθώντας πολλούς καλλιτέχνες να χρησιμοποιήσουν τις γοργές πινελιές, τα φωτεινά χρώματα και τα θέματα από την καθημερινή ζωή που χαρακτήριζαν το ιμπρεσιονιστικό κίνημα. Η έκθεση, την οποία επιμελήθηκε η Κατρίν Μπουργκινιόν, έφορος στην Terra Foundation for American Art, περιλαμβάνει περίπου 80 έργα, μέσα από τα οποία μπορεί κανείς να παρακολουθήσει πώς ανακάλυψαν τον ιμπρεσιονισμό οι Αμερικανοί ζωγράφοι τα τελευταία χρόνια του 19ου αιώνα και πώς εξελίχθηκε το ρεύμα αυτό στις αρχές του 20ού. Ανάμεσα στους καλλιτέχνες που αντιπροσωπεύονται στην έκθεση είναι η Μαίρη Κάσατ (εδώ ο πίνακάς της «Καλοκαίρι», 1894), ο Τζον Σίνγκερ Σάρτζεντ, ο Θίοντορ Ρόμπινσον, ο Τζον Λέσλι Μπρεκ, ο Τσάιλντ Χάσαμ και ο Ουίλιαμ Μέριτ Τσέιζ, ενώ παρουσιάζονται επίσης έργα Γάλλων ιμπρεσιονιστών. Εως την 1η Φεβρουαρίου.
ΜΙΛΑΝΟ
ΕΚΘΕΣΗ
Palazzo Reale
www.mostrasegantini.it
«Segantini – Il ritorno a Milano». Ο Τζοβάνι Σεγκαντίνι (1858-1899), σημαντικός εκπρόσωπος του ρεαλιστικού συμβολισμού, έγινε ιδιαίτερα δημοφιλής στη διάρκεια της καλλιτεχνικής καριέρας του για τα τοπία των Αλπεων. Γεννημένος στην Ιταλία, πέρασε δύσκολα παιδικά και νεανικά χρόνια στο Μιλάνο πριν εγκατασταθεί στην Ελβετία, όπου έμεινε και εργάστηκε μέχρι τον θάνατό του. Το αναδρομικό αφιέρωμα στον ζωγράφο περιλαμβάνει έργα από τα δύο πιο σημαντικά ιδρύματα που διαθέτουν συλλογές πινάκων του, τη Δημοτική Πινακοθήκη Μοντέρνας Τέχνης του Μιλάνου και το Μουσείο Σεγκαντίνι του Σεντ Μόριτς. Παρουσιάζοντας πάνω από 120 έργα, η έκθεση παρακολουθεί την εξέλιξη του Σεγκαντίνι από την τοπιογραφία έως τον συμβολισμό, όταν τον απασχόλησαν στη ζωγραφική του θέματα ανθρώπινων σχέσεων και υπαρξιακής αναζήτησης. Εως τις 18 Ιανουαρίου.
ΤΟΚΙΟ
ΦΕΣΤΙΒΑΛ
www.festival-tokyo.jp
«Festival/Tokyo 2014». Το φεστιβάλ παραστατικών τεχνών του Τόκιο περιλαμβάνει στο πρόγραμμά του πλειάδα εκδηλώσεων, με έμφαση στην καλλιτεχνική παραγωγή της Ιαπωνίας και γενικότερα της Νοτιοανατολικής Ασίας, αλλά και με συμμετοχή καλλιτεχνών από άλλες χώρες του κόσμου. Στις συμμετοχές από την Ιαπωνία περιλαμβάνεται ο «Βυσσινόκηπος», διασκευή του έργου του Τσέχοφ από τη Μικούνι Γιαναϊχάρα, καθώς και η παράσταση «Κοράκια» από το Χρυσό Θέατρο Σαϊτάμα. Το θεατρικό τμήμα του φεστιβάλ άνοιξε με το έργο «Η κοιλάδα της έκπληξης» (φωτ.), ένα στοχασμό πάνω στις αισθητηριακές εμπειρίες, συνεργασία του σκηνοθέτη Πίτερ Μπρουκ και της συγγραφέως Μαρί-Ελέν Εστιέν. Παρουσιάζεται, επίσης, το «Rashomon/Yabunonaka», ένα νέο έργο το οποίο η σκηνοθέτις Γιουκάρι Σακάτα και ο Παλαιστίνιος σκηνοθέτης, θεατρικός παραγωγός και συγγραφέας Τζορτζ Ιμπραΐμ (καλλιτεχνικός διευθυντής του θεάτρου Al-Kasaba) δημιούργησαν για θίασο Παλαιστινίων ηθοποιών. Στο έργο, που βασίζεται στην ταινία του Ακίρα Κουροσάβα «Ρασομόν», διάφοροι αφηγητές δίνουν αντικρουόμενες περιγραφές ενός εγκλήματος. Εως τις 30 Νοεμβρίου.
Οι Μάγια στο Παρίσι
Ο πολιτισμός των Μάγια, ένας από τους σημαντικότερους της Κεντρικής Αμερικής, έφτασε στο απόγειο της ακμής του πολύ πριν από την ισπανική κατάκτηση. Οι πόλεις τους είχαν ήδη «κατακτηθεί» από τη ζούγκλα όταν έφτασαν εκεί οι κονκισταδόρες, παρακμή που εικάζεται ότι την προκάλεσε η εξάντληση των φυσικών πόρων. Είχαν αφήσει ωστόσο πίσω τους μαρτυρίες εκπληκτικών επιτευγμάτων σε πολλούς τομείς, από την αρχιτεκτονική, τη γλυπτική και την πολεοδομία μέχρι τα μαθηματικά, το σύστημα γραφής και την αστρονομία. Η έκθεση «Μάγια, αποκάλυψη ενός χρόνου χωρίς τέλος», στο Μουσείο του Quai Branly, στο Παρίσι, παρουσιάζει ένα εντυπωσιακό σύνολο εκθεμάτων με στόχο να αναδείξει την εξαιρετική δημιουργικότητα του πολιτισμού εκείνου, εστιάζοντας σε θέματα όπως η κοινωνική οργάνωση, τα τεχνολογικά, καλλιτεχνικά και επιστημονικά επιτεύγματα, οι θρησκευτικές και κοσμολογικές πεποιθήσεις τους, αλλά και η επιβίωση πολιτισμικών παραδόσεων των Μάγια στους σημερινούς απογόνους τους.
