Αρκεί ένα και μόνο τραγούδι για να γράψεις Ιστορία και να μείνεις για πάντα στις καρδιές των ανθρώπων;
Η απάντηση είναι καταφατική, όταν μιλάμε για μονάκριβες περιπτώσεις σαν το «Bette Davis Eyes».
Μόνο που η Kim Carnes τόσο ως ερμηνεύτρια όσο και ως δημιουργός, πριν ερμηνεύσει το 1981 την παγκόσμια αυτή επιτυχία, είχε στο ενεργητικό της ήδη μια αξιοπρόσεκτη και ανοδική διαδρομή, ενώ και το «μετά» είχε ενδιαφέρον.
Θυμάμαι πιτσιρίκος, τότε, την αίσθηση που είχαν προκαλέσει ο δίσκος της Mistaken Identity, στον οποίο συμπεριλαμβανόταν το τραγούδι, καθώς και ο γρεζάτος, α λα Rod Stewart, τρόπος ερμηνείας της.
Και το άλμπουμ και το κομμάτι καρφώθηκαν στην κορυφή του πίνακα επιτυχιών της Αμερικής, καθώς και σε πολλά άλλα μέρη της Γης, αποφέροντας μάλιστα και βραβείο Grammy για τον Δίσκο της Χρονιάς.
Η Kim Carnes απ’ τις αρχές της δεκαετίας του ’70 που ξεκίνησε την καλλιτεχνική διαδρομή της κατάφερε να ξεχωρίσει με ένα γλυκόπιοτο χαρμάνι που έδενε κάντρι, μπλουζ και ποπ.
Το «You ’re a Part of Me» το 1975 θα την κάνει ευρύτερα γνωστή.
To 1980 με τον σύζυγό της, τον συνθέτη Dave Ellingson, θα συνεργαστούν συνυπογράφοντας τραγούδια για τον Kenny Rogers. Ανάμεσά τους και το ντουέτο του με την Carnes «Don’t Fall in Love with a Dreamer». Το νερό είχε μπει στο αυλάκι για τη… θρυλική στιγμή που θα ακολουθούσε.
Το Mistaken Identity ήταν το έκτο προσωπικό στούντιο άλμπουμ της. Η Carnes υπέγραψε δημιουργικά το ομότιτλο τραγούδι και είχε ανάλογη συμμετοχή και σε άλλα.
Το «Bette Davis Eyes» είναι δημιούργημα δύο άλλων κυριών, της Donna Weiss και της Jackie DeShannon, που λειτουργούσαν όπως και η Carnes. Η τελευταία το είχε ερμηνεύσει σε πρώτη εκτέλεση το 1974, που πέρασε εντελώς απαρατήρητη.
Η ενορχηστρωτική ματιά του κιμπορντίστα Bill Cuomo έδωσε άλλη γοητεία στο τραγούδι, βγάζοντάς από το αρχικό, τυπικό ρυθμ εν μπλουζ περίγραμμά του, πείθοντας την Carnes να το επαναπροσεγγίσει. Και το θαύμα έγινε. Νο1 για 9 –όχι συνεχόμενες– εβδομάδες στην Αμερική και συνολικά πρωτιά σε 21 χώρες.
Μάλιστα η κατά πολλούς μεγαλύτερη σταρ όλων των εποχών, Bette Davis, απόλαυσε το γεγονός πως γινόταν μέρος και της ποπ-ροκ μυθολογίας. Βλέπετε ό,τι σχετίζονταν μαζί της θαρρείς και ήταν «καταδικασμένο» στην επιτυχία.
Η στράτα της Kim Carnes μέχρι και τα μισά της δεκαετίας του ’80 θα είναι στρωμένη με αρκετά όμορφα τραγούδια που θα διακριθούν, αλλά όπως είναι μάλλον… λογικό, δεν θα μπορέσουν να φτάσουν τη… ματιά του «Bette Davis Eyes». Σταδιακά θα περιοριστεί σε ρόλο δημιουργού τραγουδιών για άλλους καλλιτέχνες. Τελευταία της ολοκληρωμένη κατάθεση ο δίσκος Chasin’ Wild Trains που κυκλοφόρησε το 2004.
