Στη Σκύρο θέλει ο μύθος να φυγαδεύει τον μικρό γιο της, Αχιλλέα, η Θέτις, όπου βασίλευε ο Λυκομήδης. Επιθυμώντας να αποτρέψει τη συμμετοχή του Αχιλλέα στον Τρωικό Πόλεμο, καθώς η μοίρα έλεγε πως θα σκοτωθεί έξω από τα τείχη της Τροίας, η Θέτις εμπιστεύεται τον γιο της στην αυλή του βασιλιά. Ο Αχιλλέας μεταμφιέζεται σε κορίτσι και ζει με τις θυγατέρες του Λυκομήδη και εκεί συνδέεται με μία από τις κόρες του, τη Δηιδάμεια.
Η Δηιδάμεια θα φέρει στον κόσμο τον Νεοπτόλεμο, καρπό της ένωσής της με τον Αχιλλέα. Οταν οι Αχαιοί έμαθαν πως ο Αχιλλέας κρυβόταν στη Σκύρο και καθώς θεωρούσαν απαραίτητη τη συμμετοχή του στον Τρωικό Πόλεμο, οργάνωσαν αποστολή στο παλάτι του Λυκομήδη. Ανάμεσα στους απεσταλμένους των Αχαιών ήταν ο Οδυσσέας, ο οποίος μεταμφιεσμένος σε έμπορο έφερε υφάσματα για να τα επιδείξει στις θυγατέρες του Λυκομήδη. Είχε όμως φέρει –ως δόλωμα για τον Αχιλλέα– και ένα σπαθί και μια ασπίδα. Ο Αχιλλέας όταν είδε τον οπλισμό παρασύρθηκε, έσπευσε να εξετάσει το σπαθί και την ασπίδα και από τον ενθουσιασμό του προδόθηκε.
Αυτός ο ελληνικός μύθος, που αγαπήθηκε διαχρονικά και που αποτέλεσε θέμα σε πολλούς πίνακες ζωγραφικής στην ιστορία της τέχνης, έρχεται κατά έναν τρόπο στην επικαιρότητα μέσω της Εθνικής Πινακοθήκης του Λονδίνου. Ενα από τα νεότερα αποκτήματά της είναι το έργο της Ελβετίδας ζωγράφου του 18ου αιώνα Αντζέλικα Κάουφμαν (1741-1807) με τίτλο «Η ανακάλυψη του Αχιλλέα ανάμεσα στις θυγατέρες του Λυκομήδη» (1787-88).
Αυτό το απόκτημα είναι το πρώτο έργο της Αντζέλικα Κάουφμαν που περιέρχεται στην κατοχή της Εθνικής Πινακοθήκης της Λονδίνου. Η ίδια, σε αντίθεση με άλλες γυναίκες ζωγράφους της εποχής της, ήταν αναγνωρισμένη, είχε ισχυρή προσωπικότητα, κοινωνική εκτίμηση και είχε ευρεία δράση στην Ιταλία και στην Αγγλία. Υπήρξε, δε, ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Βασιλικής Ακαδημίας Τεχνών του Λονδίνου μετέχοντας των νέων θεσμών γύρω από την πολιτιστική ζωή στην Αγγλία επί βασιλείας του Γεωργίου Γ΄.
Ο «Αχιλλέας» της Αντζέλικα Κάουφμαν είναι ένας κρίκος στη μακρά αφήγηση και στην πλούσια αναπαράσταση του μύθου και της μορφής του. Το συγκεκριμένο έργο είναι ένα από τρία σημαντικά έργα Ελβετών ζωγράφων που αποτέλεσαν τη δωρεά προς την Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου εκ μέρους του Ρίτσαρντ και της Λούμπα Μπάρετ από το Ντάλας, οι οποίοι έχουν συλλεκτικό ενδιαφέρον για την ελβετική τέχνη από τον 15ο ώς τις αρχές του 20ού αιώνα – τα άλλα δύο έργα που δωρήθηκαν είναι του Φέρντιναντ Χόντλερ (1853-1918) και του Αλεξάντρ Καλάμ (1810-1864).
Η Αντζέλικα Κάουφμαν, καθώς είχε πνεύμα ανήσυχο και ερευνητικό, εκτέθηκε κατά τη διαμονή της στη Φλωρεντία στον νεοκλασικισμό του 18ου αιώνα που άλλαζε τότε το δημόσιο γούστο. Την Κάουφμαν αναφέρει σε επιστολές του και ο Βίνκελμαν, ο πατέρας κατά μία έννοια της αναβίωσης του κλασικισμού, επισημαίνοντας το ταλέντο και τη διάδοση του έργου της στην Ευρώπη. Η ζωγράφος επιδόθηκε σε πολλά είδη (προσωπογραφίες, τοπία), αλλά έχει και μια σειρά μυθολογικών θεμάτων, στα οποία ανήκει και το έργο με τον μύθο του Αχιλλέα, που εκτίθεται τώρα στην Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου. Ανάμεσα σε άλλα έργα της βρίσκει κανείς θέματα με την Αφροδίτη, τον Τηλέμαχο και την Καλυψώ.
