Το δείπνο του Φράνκο ★★★
ΚΩΜΩΔΙΑ (2025), 106΄
Σκηνοθεσία: Μανουέλ Γκόμες Περέιρα
Ερμηνείες: Μάριο Κάσας, Αλμπέρτο Σαν Χουάν
Δύο βραβεία Γκόγια και μεγάλη εισπρακτική επιτυχία στην Ισπανία, για μια ιστορική κωμωδία που μας πηγαίνει πίσω στα σκοτεινά χρόνια της χώρας της Ιβηρικής. Βρισκόμαστε στο 1939, αμέσως μετά το τέλος του εμφυλίου, και ο νικητής στρατηγός Φράνκο παραθέτει εορταστικό δείπνο στο εμβληματικό Hotel Palace της Μαδρίτης. Το πρόβλημα, ωστόσο, είναι ότι όλοι οι σεφ του ξενοδοχείου είναι πολιτικοί κρατούμενοι, οπότε ο υπεύθυνος υπολοχαγός της εκδήλωσης παίρνει μια τολμηρή απόφαση: να τους απελευθερώσει προσωρινά ώστε να μαγειρέψουν το πιο νόστιμο μενού για τον στρατηγό και τους καλεσμένους του. Το φιλμ του Μανουέλ Γκόμες Περέιρα στήνει αποτελεσματικά έναν κωμικό πυρήνα εν μέσω μιας, κατά τα άλλα, μάλλον τραγικής κατάστασης με τη… μισή Ισπανία να βρίσκεται στη φυλακή και τις πληγές του εμφυλίου ακόμη χαίνουσες. Οι προσωπικές διαφορές, που μετατρέπονται σε πολιτικές και τούμπαλιν, απεικονίζονται εδώ με χαρακτηριστικό τρόπο, σε ένα σύνολο που έχει κάποιες σκηνοθετικές αδυναμίες, όμως μας βάζει σίγουρα στο (βαρύ) κλίμα της εποχής, παραμένοντας κατά κανόνα ανάλαφρο, απολύτως κατάλληλο και για εξόρμηση σε θερινό σινεμά.
Tuner ★★★
ΔΡΑΜΑ, 2025, 107΄
Σκηνοθεσία: Ντάνιελ Ρόχερ
Ερμηνείες: Λίο Γούνταλ, Ντάστιν Χόφμαν
Ο ανερχόμενος Βρετανός Λίο Γούνταλ («One Day») πρωταγωνιστεί σε ένα υβριδικό φιλμ, που παντρεύει το δράμα χαρακτήρων με το μαφιόζικο θρίλερ. Ο Νίκι είναι ένας νεαρός χορδιστής πιάνων, με μοναδικό ακουστικό χάρισμα, αλλά και αλλεργία στους έντονους θορύβους. Οταν ο αγαπημένος του μέντορας (Ντάστιν Χόφμαν) θα βρεθεί σε οικονομική ανάγκη, ο Νίκι θα δεχτεί την πρόταση ενός εργολάβου υπηρεσιών ασφαλείας, ο οποίος θέλει να εκμεταλλευθεί τη σπάνια ακοή του για να «ανοίγει» χρηματοκιβώτια. Οπως είναι αναμενόμενο, η παράνομη δραστηριότητα θα θέσει σύντομα σε κίνδυνο και την προσωπική του ζωή. Ο βραβευμένος με Οσκαρ για το ντοκιμαντέρ του «Navalny» Ντάνιελ Ρόχερ παρουσιάζει εδώ ένα εντελώς διαφορετικής υφής φιλμ, που έχει να κάνει (και) με την καλλιτεχνική δημιουργία. Εχοντας ήδη στερηθεί την καριέρα του πιανίστα που ονειρεύτηκε, ο πρωταγωνιστής βλέπει την ακουστική υπερευαισθησία του να μετατρέπεται σε «ευχή και κατάρα»: από τη μία τού ανοίγει κάποιες πόρτες –ακόμη και εκείνη για την καρδιά της αγαπημένης του– και από την άλλη τον παρασύρει σε ένα ακανθώδες μονοπάτι δίχως γυρισμό. Ο Ρόχερ καταφέρνει να αποδώσει αρκετά επιτυχημένα τα διλήμματα του ήρωα, ενώ παράλληλα χρησιμοποιεί τον κινηματογραφικό ρυθμό με την ανάλογη ακρίβεια, ώστε να αποφύγει τις «κοιλιές» και τους αχρείαστους πλατειασμούς στην αφήγηση.
Η μπαλάντα των ονείρων ★★½
ΚΟΜΕΝΤΙ (2026), 98΄
Σκηνοθεσία: Τζον Κάρνεϊ
Ερμηνείες: Πολ Ραντ, Νικ Τζόνας
Η μουσική μπαίνει στο επίκεντρο μιας αρκετά διασκεδαστικής κομεντί με δύο λαμπερούς πρωταγωνιστές. Ο Ρικ (Πολ Ραντ) είναι ένας τραγουδιστής γάμων από το Δουβλίνο, ο οποίος δεν κατάφερε ποτέ να πραγματοποιήσει το όνειρο της ροκ διασημότητας. Η τυχαία συνάντησή του με τον Ντάνι, πρώην αστέρι μιας boy band, θα αφήσει τον δεύτερο με ένα τραγούδι του Ρικ, το οποίο στη συνέχεια θα μετατραπεί σε τεράστια επιτυχία. Ο Ντάνι ωστόσο «ξεχνάει» να αποδώσει τη δέουσα αναγνώριση, με αποτέλεσμα ο οργισμένος Ρικ να ταξιδέψει έως το Λος Αντζελες για να βρει το δίκιο του.
Ο κόσμος της μουσικής βιομηχανίας, από την ταπεινή βάση μέχρι την κορυφαία σκηνή του, μπαίνει στο επίκεντρο μιας ταινίας που εκμεταλλεύεται ένα καλοδιαλεγμένο σάουντρακ προκειμένου να κάνει τον θεατή να… χορεύει στη θέση του. Η φύση και το τίμημα της φιλοδοξίας εξετάζονται επίσης, αλλά με τρόπο μάλλον επιφανειακό, που δεν αποφεύγει τα κλισέ και τελικά αποτυπώνεται στον νου περίπου για όσο διαρκεί μια καλοκαιρινή ποπ μπαλάντα.
Αντικατοπτρισμοί ★★½
ΔΡΑΜΑ (2025), 86΄
Σκηνοθεσία: Κρίστιαν Πέτσολντ
Ερμηνείες: Πόλα Μπερ, Μπάρμπαρα Αουερ
Επειτα από τον υπέροχο «Κόκκινο ουρανό», ο Κρίστιαν Πέτσολντ επιστρέφει στα γνώριμα ψυχογραφικά μονοπάτια του, έχοντας ξανά για πρωταγωνίστρια τη μαγνητική Πόλα Μπερ. Η τελευταία υποδύεται τη Λάουρα, μια νεαρή σπουδάστρια πιάνου, η οποία βλέπει τον σύντροφό της να σκοτώνεται σε τροχαίο. Τελικά η ίδια θα καταλήξει φιλοξενούμενη στο σπίτι της Μπέτι, μάρτυρος του δυστυχήματος, η οποία θα της παρέχει μια ανακουφιστική ασφάλεια. Σύντομα, πάντως, θα αρχίσει να καταλαβαίνει ότι η οικογένεια που τη φιλοξενεί φέρει κι εκείνη τα δικά της τραύματα. Ο Πέτσολντ μελετά την απώλεια και το ψυχικό τραύμα με τον χαρακτηριστικό, λιτό τρόπο του, ενώ καταπιάνεται ξανά και με τα αγαπημένα του παιχνίδια ταυτοτήτων. Τα περισσότερα τα έχουμε ξαναδεί, ωστόσο η μικρή διάρκεια και οι καλές ερμηνείες συνθέτουν ένα κομψό σύνολο, που αξίζει κανείς να εξερευνήσει.
Τηλεφωνήσατε Ασφάλεια Αμέσου Δράσεως ★★★★★
ΘΡΙΛΕΡ (1954), 105΄
Σκηνοθεσία: Αλφρεντ Χίτσκοκ
Ερμηνείες: Ρέι Μίλαντ, Γκρέις Κέλι
Ενα από τα κλασικά αριστουργήματα της φιλμογραφίας του Αλφρεντ Χίτσκοκ κυκλοφορεί σε επανέκδοση. Βρισκόμαστε στο Λονδίνο της δεκαετίας του 1950, όπου ένας πρώην πρωταθλητής του τένις ανακαλύπτει ότι η πλούσια σύζυγός του διατηρεί ερωτική σχέση με έναν Αμερικανό συγγραφέα. Αποφασισμένος να μη χάσει την… περιουσία, οργανώνει αυτό που πιστεύει ότι είναι το τέλειο έγκλημα. Ο Χίτσκοκ ενορχηστρώνει το απόλυτο θρίλερ δωματίου, αναμειγνύοντας το θεατρικό πρότυπο (του Φρέντρικ Νοτ) με τις κινηματογραφικές αξίες, που του προσφέρουν το μοντάζ και η σκηνοθεσία.
