Το ότι η Εθνική Ελλάδος Ποδοσφαίρου συμμετείχε για πρώτη φορά στα τελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου το 1994 στην Αμερική το γνωρίζουν οι πάντες.
Το τραγούδι όμως που συνόδευσε αυτή την πρόκριση δεν το ξέρει κανείς ή, τέλος πάντων, είναι γνωστό σε πολύ λίγους.
Κι όμως φέρει βαριές υπογραφές στην ούγια του. Η μουσική είναι του Χρήστου Νικολόπουλου, οι στίχοι του Μάνου Ελευθερίου και η ερμηνεία ανήκει στον Βασίλη Λέκκα.
Θεωρητικά, δηλαδή, το χασάπικο «Ελλάδα, Ελλάδα» διέθετε όλα τα φόντα για να κάνει τη διαφορά.
Τελικά, είχε την ίδια τύχη με την ομάδα μας, που σημείωσε στα γήπεδα των Ηνωμένων Πολιτειών τρεις ήττες απέναντι στην Αργεντινή του Ντιέγκο Μαραντόνα, τη Βουλγαρία του Χρίστο Στόιτσκοφ και την εντυπωσιακή Νιγηρία, για να αποκλειστεί με το «καλημέρα».
Το τραγούδι, σε ενορχήστρωση του Θύμιου Παπαδόπουλου, κυκλοφόρησε σε maxi single, στην πρώτη όψη του, ενώ στη δεύτερη υπήρχε η ορχηστρική εκδοχή του.
Στην πορεία, πάντα το 1994, εντάχθηκε στη διπλή συλλογή «America, America – Πορεία θριάμβου», διανθισμένο στο τέλος του από τη φωνή του Μανώλη Μαυρομμάτη στις περίφημες τηλεοπτικές περιγραφές του. Μάλιστα, το όνομά του αναγράφεται σε περίοπτη θέση στο εξώφυλλο της έκδοσης.
Με αυτή του τη βερσιόν πήρε θέση και το 2002 στο διπλό cd με στιγμές του Χρήστου Νικολόπουλου «Η ζωή μου τραγούδι».
Και πάλι πέρασε απαρατήρητο…
