«Αθήνα, είστε υπέροχοι. Κι εμείς είμαστε υπέροχοι, οπότε ας είμαστε υπέροχοι μαζί». Με αυτή τη φράση ο Ντέιμον Αλμπαρν καλωσόρισε το ελληνικό κοινό στην πρώτη εμφάνιση των Gorillaz στην Ελλάδα, σε μια συναυλία όπου το νέο υλικό τους συνάντησε τις διαφορετικές μουσικές επιρροές και συνεργασίες που χαρακτηρίζουν το δημοφιλές πρότζεκτ.
Πριν ακόμη πέσει ο ήλιος, η Πλατεία Νερού είχε γεμίσει ασφυκτικά. Το sold out live συγκέντρωσε χιλιάδες ανθρώπους όλων των ηλικιών: εκείνους που περίμεναν εδώ και χρόνια να δουν τους Gorillaz ζωντανά στη χώρα μας, αλλά και νεότερους ακροατές που τους ανακάλυψαν μέσα από τα πιο πρόσφατα άλμπουμ τους. Το βρετανικό συγκρότημα, που γεννήθηκε από τη συνάντηση της μουσικής του Αλμπαρν και του animation του Τζέιμι Χιούλετ, έφτασε στο Release Athens x SNF Nostos, στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής καλοκαιρινής περιοδείας The Mountain Tour.
Λίγο πριν από τις 10 το βράδυ και μετά την εκρηκτική εμφάνιση των Flaming Lips, οι Gorillaz ανέβηκαν στη σκηνή και για περίπου μιάμιση ώρα άνοιξαν στο αθηναϊκό κοινό τον πολύχρωμο κόσμο τους. Εναν κόσμο όπου το χιπ χοπ συναντά την ηλεκτρονική μουσική, η σκα και η dub «χορεύουν» με την ποπ και κάθε συνεργασία προσθέτει ένα, ακόμη, κομμάτι στο μωσαϊκό τους.
Η συναυλία ξεκίνησε με το ομώνυμο ορχηστρικό κομμάτι «The Mountain» από το νέο τους άλμπουμ. Καθώς οι πρώτες νότες ακούγονταν, στο video wall πίσω από τη σκηνή εμφανίστηκαν οι εμβληματικοί animated χαρακτήρες των Gorillaz, δίνοντας από την αρχή το στίγμα ενός σόου όπου ο ήχος και η εικόνα λειτουργούσαν παράλληλα.
Οπως συμβαίνει σε κάθε εμφάνιση των Gorillaz, οι συνεργασίες είχαν κεντρικό ρόλο στη βραδιά. Η σκηνή γέμισε από διαφορετικές φωνές και μουσικές καταβολές, με τον Ομάρ Σουλεϊμάν να εμφανίζεται για το «Damascus», ενώ στη συνέχεια τη σκυτάλη πήραν ο Mos Def (Yasiin Bey) και η Πολίν Μπλακ των Selecter, προσθέτοντας ο καθένας το δικό του ξεχωριστό χρώμα.
Από το «Mountain» μέχρι αγαπημένα κομμάτια από την πορεία τους, το setlist πέρασε από διαφορετικές εποχές και μουσικές πλευρές των Gorillaz. Τα «Charger», «Kids with guns», «Stylo», «The Hardest Thing» και «On Melancholy Hill» ήταν από τις στιγμές που ξεχώρισαν.
Ο Ντέιμον Αλμπαρν ήταν ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα στη σκηνή και την πλατεία, με διαρκή κίνηση και άμεση επαφή με τους θεατές, αν και πολλοί θα τον ήθελαν περισσότερο εκφραστικό. Δύο φορές, πάντως, κατέβηκε από τη σκηνή, τραγουδώντας ανάμεσα στους θεατές.
Ο Αλμπαρν, ο άνθρωπος πίσω από τους Blur και τους Gorillaz, έχει περάσει τις τελευταίες τρεις δεκαετίες αναζητώντας νέους τρόπους να συνδυάζει ήχους, εικόνες και διαφορετικές μουσικές κουλτούρες. Από τη britpop των ’90s μέχρι το πολυσυλλεκτικό σύμπαν των Gorillaz, η πορεία του χαρακτηρίζεται από διαρκή πειραματισμό.
Παρά την αρτιότητα της παραγωγής, κάτι που θα μπορούσε να ήταν διαφορετικό αφορά τη διάρκεια και τη σειρά των τραγουδιών. Για ένα συγκρότημα με τόσο πλούσια δισκογραφία και σχεδόν τρεις δεκαετίες ιστορίας, η μιάμιση ώρα έμοιαζε κάπως σύντομη. Πολλοί θα περίμεναν μια μεγαλύτερη ισορροπία ανάμεσα στα νέα κομμάτια και στις παλιότερες επιτυχίες τους, ειδικά από τη στιγμή που τραγούδια όπως τα «Dirty Harry», «Feel Good Inc.» (που η Πλατεία Νερού τραγουδούσε με μια φωνή) και «Clint Eastwood» ακούστηκαν όλα στο τελευταίο μέρος της συναυλίας και προκάλεσαν, όπως ήταν αναμενόμενο, τον μεγαλύτερο ενθουσιασμό.
