Εσείς έχετε ακούσει για τη «Μεγάλη σφαγή των Β΄ ΚΑΠΗ Αλίμου;». Ευτυχώς δεν πρόκειται για κάποιο τραγικό γεγονός με θύματα ηλικιωμένους μέλη των ΚΑΠΗ, αλλά για την καινούργια κωμωδία του Αθανάσιου Τόμμυ Σκλάβου, η οποία κυκλοφορεί από αύριο στις αίθουσες. Εχοντας τραβήξει τα βλέμματα στο τελευταίο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, η ταινία φιλοδοξεί να κατακτήσει τώρα και τα θερινά σινεμά, παρόλο που ξεκίνησε απλώς σαν ένα… δημοτικό πρότζεκτ.
«Γνωρίζω πολλά χρόνια τον δήμαρχο Αλίμου, Ανδρέα Κονδύλη, ο οποίος έχει και μεγάλη αγάπη για τον πολιτισμό. Μου ζήτησε να κάνω μια ταινία για τον Αλιμο και με ρώτησε πόσα χρήματα χρειάζονται. Του απάντησα περίπου μισό εκατομμύριο και μου είπε ότι έχουμε 30.000 ευρώ», μου λέει ο Τόμμυ Σκλάβος από την Αμερική, όπου πλέον ζει και εργάζεται μόνιμα.
Πρώτη μεγάλου μήκους
Ο Ελληνας κινηματογραφιστής πάντως δεν πτοήθηκε από το (πολύ) περιορισμένο μπάτζετ, αποφασίζοντας μάλιστα να κάνει την πρώτη του μεγάλου μήκους μυθοπλασία. «Οργανώσαμε έναν κύκλο μαθημάτων αυτοσχεδιασμού στον δήμο με εμένα σαν δάσκαλο. Από τους δημότες που ήρθαν, μέσα σε 1-2 μήνες ξεχώρισα αυτούς που πίστευα ότι μου κάνουν για την ταινία και ουσιαστικά έγραψα τους ρόλους πάνω τους. Πρακτικά ήταν μια κρυφή οντισιόν. Τους εκπαίδευσα για μερικούς επιπλέον μήνες και έτσι είχαμε το καστ. Κατά τα λοιπά, την ταινία τη γυρίσαμε τέσσερα άτομα και οι μόνοι που πληρώθηκαν ήταν το συνεργείο. Δεν είχα καν στο μυαλό μου ότι θα πάρει διανομή, ήθελα απλώς να την κάνω όσο καλύτερα γινόταν», αναφέρει ο Σκλάβος, ο οποίος υπογράφει σενάριο, σκηνοθεσία, μοντάζ και σίγουρα μερικές ακόμα δουλειές που δεν αναφέρονται στους τίτλους.
Στην πλοκή της ταινίας, ένα κινηματογραφικό συνεργείο αναλαμβάνει να γυρίσει ένα ντοκιμαντέρ με θέμα την περίφημη «Σφαγή των Β΄ ΚΑΠΗ Αλίμου», μια υποτιθέμενη βομβιστική επίθεση, η οποία άφησε πίσω της 68 νεκρούς ηλικιωμένους πέντε χρόνια πριν. Αποφασισμένοι να ρίξουν φως στην υπόθεση, οι συντελεστές αναζητούν τους υπόπτους στα Β΄ ΚΑΠΗ και φέρνουν στην επιφάνεια ιστορίες ανθρώπινου τραύματος, απώλειας και αντοχής.
Ολα αυτά βέβαια με ένα απολύτως κωμικό περιτύλιγμα, το οποίο προκύπτει από τις σουρεαλιστικές καταστάσεις και τους ανεκδιήγητους πρωταγωνιστές. «Ας πούμε ότι είναι ένα δράμα μασκαρεμένο σε κωμωδία ή μια κωμωδία με κρίση ταυτότητας. Ο κύριος θεματικός άξονας έχει να κάνει με το ψυχικό τραύμα που προκαλεί η απώλεια και η έκρηξη στα ΚΑΠΗ είναι ο μηχανισμός προκειμένου πολλοί διαφορετικοί χαρακτήρες-μέλη της κοινωνίας του Αλίμου να συναντηθούν», σημειώνει ο σκηνοθέτης.
Από δήμαρχος, παπάς
Η παρατήρησή του είναι κυριολεκτική, αφού όπως είπαμε σχεδόν όλοι οι (ερασιτέχνες) ηθοποιοί είναι δημότες του Αλίμου, ενώ ένα μικρό πέρασμα στον ρόλο ενός παπά κάνει και ο ίδιος ο δήμαρχος. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει η κ. Ελλη Ξείπα, η οποία ερμηνεύει την ηλικιωμένη ηρωίδα μιας γλυκόπικρης ιστορίας. Γεννημένη στην Αίγυπτο από Ελληνες γονείς και μεγαλωμένη στην Ουρουγουάη, η ίδια είναι δημότις Αλίμου εδώ και πάνω από 20 χρόνια. Το 2024 γράφτηκε στη θεατρική ομάδα του δήμου «για να περνάνε τα βραδάκια» και κατόπιν στα μαθήματα αυτοσχεδιασμού υπό την καθοδήγηση του Τόμμυ Σκλάβου.
Η Ελλη Ξείπα, η οποία ερμηνεύει την ηλικιωμένη, χαρακτηρίζει τον σκηνοθέτη Τόμμυ Σκλάβο «άξιο παιδί», που έδειξε μεγάλη υπομονή. «Ελεγε συνέχεια “πολύ καλό, πολύ καλό. Πάμε άλλη μία”».
«Ηταν υπέροχα αυτά τα μαθήματα και έπειτα από 2-3 μήνες μου πρότεινε να παίξω στην ταινία. Κάναμε πολλές πρόβες στα σπίτια μας, τα οποία τα χρησιμοποιήσαμε και σαν σκηνικό. Τα γυρίσματα της ταινίας ήταν από τις καλύτερες εμπειρίες της ζωής μου. Δεν περίμενα ότι θα μου άρεσε τόσο πολύ, όμως το απόλαυσα πραγματικά και θα το ξαναέκανα σίγουρα», μου λέει η κ. Ξείπα, η οποία επιμένει να της μιλάω στον ενικό. Χαρακτηρίζει επίσης τον Τόμμυ «άξιο παιδί», που έδειξε μεγάλη υπομονή στο γύρισμα με τους ερασιτέχνες ηθοποιούς όπως εκείνη. «Ελεγε συνέχεια “πολύ καλό, πολύ καλό. Πάμε άλλη μία”». Οσο για τον Αλιμο, τον έχει πλέον στην καρδιά της. «Τον Αλιμο τον αγαπώ πολύ και δεν θα έφευγα με τίποτα. Είναι ωραία συνοικία, αλλά είμαστε και τυχεροί γιατί έχουμε πετύχει καλό δήμαρχο, που ασχολείται με τα καλλιτεχνικά».
