Ορθιος σε ένα υπερυψωμένο πόντιουμ στη μέση της σκηνής, περιτριγυρισμένος από τα θρυλικά αναλογικά συνθεσάιζέρ του που συνδυάζει με σύγχρονο ψηφιακό λογισμικό, ο Ζαν-Μισέλ Ζαρ καλούσε το κοινό το βράδυ της Δευτέρας 22 Ιουνίου σαν ένας φουτουριστικός σαμάνος στο εντυπωσιακό σύμπαν του. «Οι μουσικές μου σπουδές με έφεραν σε επαφή με πραγματικά εκπληκτικές μηχανές. Απόψε σας προσκαλώ σε αυτό που αποκαλώ “κουζίνα μου”, ώστε να δείτε τον χώρο στον οποίο περνώ το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου», είπε απευθυνόμενος στο κοινό στα αγγλικά, ενώ όλα του τα κείμενα εμφανίζονταν μεταφρασμένα στα ελληνικά στις γιγαντοοθόνες που στήθηκαν στο Ξέφωτο του ΚΠΙΣΝ, στο πλαίσιο της συνεργασίας του φεστιβάλ SNF Nostos με το Release Athens.
Μεταξύ των «εκπληκτικών μηχανών» του, μάλιστα, τα γυαλιά με κάμερα που χρησιμοποίησε σε ένα σημείο της συναυλίας, δίνοντας την ευκαιρία στο κοινό να βλέπει ό,τι ακριβώς κι ο Ζαρ την ώρα που παίζει το σετ του. Δεν έλειψε επίσης και μια εντυπωσιακή επίδειξη του waterphone (υδρόφωνο), ενός χειροποίητου ακουστικού οργάνου από ανοξείδωτο ατσάλι γεμάτο με νερό και προεξέχουσες μεταλλικές ράβδους που παράγει ατμοσφαιρικούς, κινηματογραφικούς ήχους, το οποίο ο Ζαρ έπαιξε χρησιμοποιώντας δοξάρι.
Για περισσότερη από μιάμιση ώρα, ο πρωτοπόρος Γάλλος συνθέτης της ηλεκτρονικής μουσικής παρουσίασε ένα εξαιρετικά δεμένο σετ που περιλάμβανε κομμάτια από όλους τους σημαντικούς σταθμούς της μουσικής πορείας του, από τα «Oxygène», «Equinox», «Les Chants Magnétiques» και «Rendez-Vous» των δεκαετιών ’70-’80, έως και το «Oxymore» του 2022, ορισμένα από αυτά σε ρεμίξ με ανεβασμένα bpm.
Μπορεί ο Μπερν, ο ιδρυτής των Talking Heads, να είναι 74 ετών, αλλά το άρτιο θέαμα που παρουσίασε θα ήταν ζηλευτό από καλλιτέχνες πολύ νεότερούς του.
Οι θεατές σε όλη τη διάρκεια ύψωναν τα κινητά τους για να καταγράψουν το εκθαμβωτικό οπτικοακουστικό υπερθέαμα με πρωτοποριακή τεχνολογία λέιζερ, φωτισμούς και προβολές 3D animation στις οθόνες περιμετρικά της σκηνής. «Αυτή η παράσταση δημιουργήθηκε με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης, ιδιαίτερα όσον αφορά τα οπτικά στοιχεία, τα οποία απολαμβάνω να δημιουργώ», ανέφερε απευθυνόμενος στο κοινό, το οποίο τον αποθέωσε.
Σπάνια εμπειρία
Μόνο ως μια σπάνια συναυλιακή εμπειρία μπορεί να περιγραφεί η εμφάνιση του Ντέιβιντ Μπερν μία μέρα νωρίτερα, την Κυριακή 21 Ιουνίου, στο ΚΠΙΣΝ. Ο πάντα ευρηματικός κι ακαταπόνητος ιδρυτής των Talking Heads, με μια ταυτόχρονα εξαιρετικά ενδιαφέρουσα σόλο πορεία, βρέθηκε στην Αθήνα στο πλαίσιο της παγκόσμιας περιοδείας του που ξεκίνησε το 2025 με αφορμή την κυκλοφορία του τελευταίου δίσκου του, με τίτλο «Who Is the Sky?».
Ναι, είναι 74 ετών, αλλά η αναφορά στην ηλικία του αποτελεί μόνο δημοσιογραφική πληροφορία. Γιατί το άρτιο θέαμα που παρουσίασε θα ήταν ζηλευτό από καλλιτέχνες πολύ νεότερούς του. Σχεδόν δύο ώρες βρισκόταν διαρκώς επί σκηνής μαζί με τα 13 μέλη της μπάντας του, που αποτελείται από χορευτές, τραγουδιστές και μουσικούς, χορεύοντας, παίζοντας μουσική και τραγουδώντας.
Στην εντυπωσιακή χορογραφία τού –βραβευμένου με Ολίβιε– Στίβεν Χόγκετ, που σε στιγμές θύμιζε μιούζικαλ ή street party στους δρόμους της Νέας Υόρκης, συμμετείχε όλη η μπάντα, με τους μουσικούς να φέρουν δεμένα πάνω τους τα όργανα που παίζουν: μπόνγκος, κόνγκας και κάθε είδους τύμπανα και κρουστά, πλήκτρα, κιθάρες, μέχρι και μια ξύλινη μαρίμπα, όλα φορητά, ώστε να επιτρέπουν ελευθερία κινήσεων.
Από τη μεγάλη αυτή γιορτή, στην οποία ακούστηκαν τόσο τα νεότερα σόλο κομμάτια του Μπερν από το άλμπουμ «Who Is the Sky?», όπως τα «Everybody Laughs» και «What Is the Reason for It?», αλλά και οι κλασικές επιτυχίες των Talking Heads, όπως το εναρκτήριο «Heaven» με τα μαγικά πιτσικάτι από τα βιολιά γύρω από τον Μπερν, αλλά και τα «And She Was», «Once in a Lifetime», «Psycho Killer» και «Burning Down the House» που κυριολεκτικά ξεσήκωσαν όλο το ΚΠΙΣΝ, δεν έλειπε και το βαθύτερο κοινωνικοπολιτικό σχόλιο. Η καταστροφή του πλανήτη και η αποξένωση του ανθρώπου από τη φύση, η ομοφοβική και ρατσιστική Αμερική του Τραμπ στην οποία ο Μπερν απαντά με συνθήματα όπως «Make America Gay Again», αλλά και η αναφορά του στο ότι «η αγάπη και η καλοσύνη είναι μορφές αντίστασης», μετέτρεψαν αυτό το εκπληκτικό μουσικοχορευτικό θέαμα σε τέχνη.
