Χρειάζεται μόνο μία κυριακάτικη βόλτα στο ΟΑΚΑ για να συνειδητοποιήσει κανείς το βεληνεκές και την (έως τώρα) ανείσπρακτη υπεραξία του συγκροτήματος των ολυμπιακών εγκαταστάσεων στο Μαρούσι. Αρχικά, το ασθμαίνον φώτο φίνις των έργων προετοιμασίας για τους Αγώνες του 2004 και αμέσως μετά το καθεστώς απόλυτης εγκατάλειψης και απαξίωσης της μοναδικής, έως τότε, επένδυσης της χώρας στην αρχιτεκτονική κύρους, οδήγησε έναν εμβληματικό δημόσιο χώρο σε πλήρη παρακμή.
Αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε εξέλιξη στο ΟΑΚΑ ένα από τα μεγαλύτερα και πιο σύνθετα τεχνικά προγράμματα που υλοποιούνται στη χώρα. Ενα πρόγραμμα που περιλαμβάνει εκτεταμένους ελέγχους, μελέτες, αποκαταστάσεις και αναβαθμίσεις κρίσιμων υποδομών, με επίκεντρο τις εμβληματικές κατασκευές του Σαντιάγο Καλατράβα, αλλά και το σύνολο σχεδόν των εγκαταστάσεων του ολυμπιακού συγκροτήματος. Οπως μου εξηγεί ο συντονιστής – γενικός διευθυντής του ΟΑΚΑ Κωνσταντίνος Χαλιορής, η πολυπλοκότητα του εγχειρήματος δεν οφείλεται μόνο στο μέγεθος των παρεμβάσεων. Γίνεται ακόμη μεγαλύτερη επειδή το ΟΑΚΑ παραμένει ταυτόχρονα ζωντανό και λειτουργικό. Καθημερινά φιλοξενεί αθλητές, ομοσπονδίες, συλλόγους, ακαδημίες, αθλούμενους πολίτες και σημαντικές διοργανώσεις. Πρόκειται για μια εξαιρετικά απαιτητική άσκηση ισορροπίας: να εκτελείται ένα τεράστιο τεχνικό πρόγραμμα, ενώ παράλληλα συνεχίζεται η λειτουργία του μεγαλύτερου αθλητικού πυρήνα της χώρας.
Στόχος είναι στις αρχές του φθινοπώρου να παραδοθεί σε κατοίκους και επισκέπτες ένα αναγεννημένο ΟΑΚΑ. Ατενίζοντας τα συνεργεία που εργάζονται πυρετωδώς σε ορισμένα από τα πιο φιλόδοξα αθηναϊκά πρότζεκτ του Ισπανού αρχιτέκτονα, τα παιδιά που κάνουν ποδήλατο ή πατίνια υπό τη σκιά που προσφέρουν τα κυματοειδή στέγαστρα της Αγοράς ή ανακαλύπτοντας τα φρεσκοβαμμένα κινητά μεταλλικά στοιχεία του παραμελημένου για δεκαετίες Τείχους των Εθνών, δεν μπορείς να μη σκεφτείς: εδώ έχουμε κάτι πολύ περισσότερο από ένα ολυμπιακό πάρκο για τους τυχερούς κατοίκους των όμορων δήμων. Εδώ έχουμε έναν προορισμό.
Και –ως συνήθως– το ένα φέρνει το άλλο. Είτε αποδέχεσαι τη συζήτηση περί υπερτουρισμού στην Αθήνα είτε όχι, όλοι συμφωνούν ότι το μείζον στην ελληνική πρωτεύουσα είναι η υπερσυγκέντρωση επισκεπτών σε μία μικροσκοπική ζώνη (σε σχέση με την αχανή μητροπολιτική ενδοχώρα) από την Πλάκα μέχρι την Ομόνοια. Σε αυτή τη λεπτή φέτα συνωστίζονται καθημερινά εκατοντάδες χιλιάδες τουρίστες, εκεί λειτουργεί η συντριπτική πλειονότητα των καταλυμάτων, εκεί τρώνε, πίνουν και διασκεδάζουν οι φιλοξενούμενοί μας. Δημιουργείται, λοιπόν, μια παραμορφωτική εικόνα σε σχέση με τα πραγματικά μεγέθη της Αθήνας.
Σημεία ενδιαφέροντος
Η πόλη υποφέρει από τρομακτική έλλειψη σημείων ενδιαφέροντος, που θα προσελκύουν επισκέπτες πέρα από τα όρια του Δήμου Αθηναίων. Η βεντάλια των επιλογών πρέπει επειγόντως να ανοίξει γεωγραφικά και το παράδειγμα του ΟΑΚΑ είναι χαρακτηριστικό: διαθέτει σταθμό μετρό και είναι αναγνωρίσιμο από μεγάλη μερίδα δυνητικών επισκεπτών. Αλλά όχι μόνο αυτό: εντός του ολυμπιακού συγκροτήματος συγκεντρώνονται συναρπαστικά ίχνη που συνδέουν τη σύγχρονη πόλη με το απώτατο ιστορικό της παρελθόν. Το Αδριάνειο Υδραγωγείο, η Ρωμαϊκή Δεξαμενή, το Ρωμαϊκό Βαλανείο, καθώς και το εκθετήριο με τα ευρήματα των ανασκαφών του 2004 συγκροτούν ένα μοναδικό πολιτιστικό απόθεμα που θα μπορούσε να αξιοποιηθεί σε ένα συνολικότερο «πακέτο» ανάδειξης ενός μοναδικού προορισμού για γηγενείς και ξένους. Και το ΟΑΚΑ μπορεί να είναι μόνον η αρχή.
